Platon – (428 – 347 p.n.e), wraz z Arystotelesem i Sokratesem  jest jednym z twórców podstaw filozoficznych kultury  zachodu. Jako pierwszy w swoich dwóch dialogach opisał Atlantydę ok. 400 l.p.n.e..

W „Timaiosie” Platon pisze, iż po raz pierwszy usłyszał ją Solon (630 – 560 p.n.e), który opowiedział ją Dropidesowi, a ten zaś Kritiasowi (Dropides to pradziadek Platona ze strony matki, a Kritias dziadek) [1], który ten opowiedział mu będąc już w podeszłym wieku.

Lokalizacja

Poza Słupami Heraklesa (Cieśnina Gibraltarska- uważana za koniec świata) znajdowała się na Oceanie Atlantyckim między Ameryką a Azją. 9600 l. p.n.e.

Pisma nasze mówią, jak wielką niektyś państwo wasze złamało potęgę, która gwałtem i przemocą szła na całą Europę i Azję. Szła z zewnątrz z Morza Atlantyckiego. Wtedy to morze  tam było dostępne dla okrętów. Bo miało wyspę przed wejściem, które wy nazywacie Słupami Heraklesa. Wyspa była większa od Libii i od Azji razem wziętych. Ci, którzy wtedy podróżowali, mieli od niej przejście od innych wysp. A z wysp była droga  do całego lądu, leżącego naprzeciw, który ogranicza tamto prawdziwe morze. Bo to, co jest po wewnętrznej stronie tego wejścia, o którym mówimy, to się okazuje zatoką o jakimś ciasnym wejściu. A tamto morze jest prawdziwe i ta ziemia, która je ogranicza całkowicie, naprawdę i najsłuszniej może się nazywać lądem stałym. Otóż na tej wyspie, na Atlantydzie, powstało wielkie i podziwu godne mocarstwo pod rządami królów, władające całą tą wyspą i wieloma innymi wyspami i częściami lądu stałego. Oprócz tego, po tej stronie tutaj oni panowali nad Libią (Afryka) aż do granic Egiptu i nad Europą aż po Tyrrenię (Włochy)…[2]

Interpretacja – Czyli Atlantyda znajdowała się poza Słupami – czyli za cieśniną gibraltarską w kierunku Oceanu Atlantyckiego między Ameryką a Azją. 9600 l. p.n.e.

W „Kritiasie”

„Więc przede wszystkim wspomnijmy, jak to głownie o to szło, że dziewięć tysięcy lat minęło, odkąd podanie przekazało wojnę między tymi, co mieszkali poza Słupami Heraklesa, a tymi wszystkimi, co po naszej stronie… Więc podanie mówiło, że nad jednymi panowało to państwo i stoczyło tę całą wojnę, a nad drugimi królowie wyspy Atlantydy, o której mówiliśmy wtedy, że była większa od Libii i od Azji, a teraz się skutkiem trzęsie”

Katastrofa

Spowodowana kataklizmem ok. 9000 lat p.n.e. Wg wyliczeń jest to konkretna data 11 542 r. p.n.e.

Więc ta cała potęga zjednoczona próbowała raz jednym uderzeniem ujarzmić wasz i nasz kraj i całą okolicę Morza Śródziemnego. Wtedy to, Solonie, objawiła się wszystkim ludziom potęga waszego państwa: jego dzielność i siła. Wasze państwo stanęło na czele wszystkich, zachowało równowagę ducha, rozwinęło sztuki wojenne i już to na czele Hellady, już też odosobnione, bo inni je opuścili z konieczności, w skarjne niebezpieczeństwo popadło, jednak pokonało najeźdźców i wzniosło pomnik zwycięstwa: nie pozwoliło ujaźmić tych, którzy jeszcze nie byli ujarzmieni, i nam wszystkim, którzy zamieszkujemy po tej stronie Słupów Heraklesa, zachowało wolność, nie zazdroszcząc jej nikomu. Później pszysszły straszne trzęsienia ziemi i potopy i nadszedł jeden dzień i jedna noc okropna – wtedy całe wasze wojsko zapadło się pod ziemię, a wyspa Atlantyda tak samo zanurzyła się pod powierzchnią morza i zniknęła. Dlatego i teraz tamto morze jest dla okrętów niedostępne i niebezpieczne: bardzo gęsty muł stanowi przeszkodę c- dostarczyła go wyspa zapadająca się na dno…”[3]

…”Była to piękna, zamieszkała przez naród żeglarzy kraina, z zaawansowaną technologią, monumentalną architekturą oraz wspaniałą stolicą. Zbyt doskonała, żeby przetrwać. Kiedy ludzie rozpoczęli pogoń za pieniądzem, stracili niewinność, a wtedy gwiazdy przesunęły się na niebie i Słońce zaczęło świecić pod innym kontem. Trzęsienia ziemi wstrząsnęły krainą, a wulkany wypluwały z siebie gorące strumienie lawy. Na koniec woda zalała spaloną ziemię i na zawsze starła ją z mapy ziemi…

Fikcja?

Platon pisał o „Państwie”. A dlaczego akurat o państwie? Przede wszystkim w 399 r.p.n.e. Sokrates popełnia samobójstwo, po skazaniu go na śmierć przez ateński sąd. Sytuacja ta sprawiła, że Platon zwrócił się przeciw demokratycznym tradycjom. (nie umiał wybaczyć swemu rządowi, który doprowadził do takiego incydentu – umieścił to w pracy „Dialog Gorgiaz”). To prawdopodobnie był impuls do swojej pracy o państwie. Trzeba również wspomnieć, że za czasów Platona wydarzyło się sporo dramatycznych wydarzeń:

– wojny peloponeskie

– epidemia zarazy 430 – 425 w Atenach

– wojna z Persją zakończona w 449 r. p.n.e.

– wojny trojańskie, zatonięcie Helike – św. Artemidy w Efezie.

– upadek Aten

– upadek zamków mykeńskich

Dlatego też może być prawdopodobne, iż opierając swoją filozofię opisania idealnego państwa (bo obecnym mu wtenczas zaczął po prostu gardzić) musiał znaleźć przykład na którym mógłby się wzorować.- bądź go po prostu wymyślić.

* James Bramwell i T.Henri Martin zauważyli niekonsekwencje w dialogach. [4]

803 n.e. – wzmianki o Atlantydzie znajdujemy w „Oera Linda Boeh” – w którym większośc napisała mieszkanka Fryzjii Orina Linda. Wg tych tektów Atlantyda uległa zniszczeniu\, kiedy drżała ziemia, ciemnośc zalegała na niebie, słyszało się głośne wybuchy, hałas piorun ów. Wtedy to król Atlantydy „poprowadził ocalałych do kraju Wotan[5] przez olbrzymie i prastare tunele”

Prawda?

Pierwsza hipoteza że Platon pisał prawdę, o Atlantydzie to Herodot żyjący w V w. p.n.e. opisujący ekspedycję fenicką wynajętą przez Faraona Nechoil’a 1100 p.n.e aby znaleźć drogę dookoła Afryki. Więc o Oceanie Atlantyckim już co nie co wiedziano.

1787 – Francis Cadet, wskazując pozostałości Atlantydy jako Azory i Wyspy Kanaryjskie.

Hipotezy lokalizacji

1. Azory

1915 – teorię tę po raz pierwszy ogłosził Alfred Wagner, który na podstawie dryfu kontynentalnego wywnioskował, że wyspy Azory są pozostałością po Atlantydzie (za czasów pliocenu).

1926 – myśl tą pochwycił Edmund Hully, gdzie na sympozjum wyśmiano tą teorie.

2. Santoryn

Epoka Minojska reprezentowana przez Krete i Santoryn to prawdopodobnie pozostałości po Atlantydzie i jej kulturze. Ale po kolei:

Kultura minojska – ok. 3000 l.p.n.e.. to cywilizacja Krety. O ich wysokiej kulturze i technice świadczą budynki 2-3 piętrowe, dominował kult Byka tj: symbol płodności i siły. gdzie zwierze te uważano za święte. Knossos – najpiękniejsze miasto usytuowane na wzgórzu Kefala na Krecie, było bez fortyfikacji, ponieważ mieli olbrzymią flotę. Miasto posiadało piękne pałace, budowle, tarasy ogrody, system kanalizacyjny z terakotowymi rurami . Posługiwali się pismem (opierając się na freskach i ceramice) tzw. Lineralnym A – gdzie zapisywano nim gliniane tabliczki. Prawdopodobnie to oni skolonizowali Santoryn oddalony tylko o 120 km znajdującym się na morzu Egeiskim. Santoryn to grupa wysp, na której dominował wulkan Thera.

1500 l. p.n.e. doszło do olbrzymiej eksplozji wulkanu, gdzie Thera się całkowicie zapadła. Ilość wyrzuconego pyłu wulkanicznego oszacowano na 51,5 km3, zaś dla porównania Krakatau miał 13 km3.). Ten wybuch wulkanu, spowodował olbrzymi kataklizm – trzęsienie ziemi i Tsunami-, którego efektem był upadek kultury minojskiej na Krecie.[6]

Tsunami – z jap. „wielkie fale portowe”. Zwykłe fale gnane wiatrem osiągają prędkość do około 96,5 km, natomiast Tsunami mogą, osiagać prędkość nawet 890 km/h!.

26.05.1896 – W Sanriku w Japonii zarejestrowało na przyrządzie mierzącym pływy w San Francisco odległym o 8045 km – fala ta dotarła w 10,5 godziny od chwili powstania co daje średnia prędkość 766 km/h (o wysokości 36,6 m ).

1.04.1946 – po trzęsiesieniu ziemi na wsch. Aleutach po 4,5 godzinie w pobliżu wyspy Unikam, zarejestrowano Tsunami na przyrządzie mierniczym w odległości 3604 km, gdzie dotarła fala z prędkością 778,4 km/h.

1958 – odnotowano najwyższa falę o wysokości 530 metrów!, kiedy to na zalesionym stokach Liutya Bay na Alasce poprzez wywołane podziemnymi wstrząsami, osunęła się ziemia o masie 40 mln m3 z wysokości 1 km.

1967 – pierwsza ekspedycja badawcza kierowana przez Spirydona Marinatosa z Ateńskiego Towarzystwa Archeologicznego prowadziła badania wykopaliskowe na Akrotiri potwierdziła owe wydarzenia na Santorynie. Dane archeologiczne oraz badania węglem C-14 wykazały, że ok. 3500 tysiąca lat temu (1500 p.n.e.) doszło do największej oprócz Tambory w 1815 erupcji wulkanu w czasach nam znanych. (Wg badań lodu na Grenlandii (Due3) wybuch miał miejsce ok. 1645 p.n.e.).

Wniosek: Atlantyda – to wyspa Santoryn, która została zniszczona poprzez wybuch wulkanu który zniszczył kulture minojską.

3. Wyspy Bikini i Bahama

1968 – ekspedycja Roberta Ferro i Michaela Grumley’a penetrując otaczające wody tych wysp odkryli geometryczny wzór z prostokątnych skał. Potwierdził to również Dawid Zink w swoich wyprawach prowadzonych w latach 75, 76 i 77.

4. Antarktyda

Murry Hope – uważała ze Atlantyda to dzisiejsza Antarktyda – na podstawie krążących map. Tj:  które spowodowane zostało przez ciało niebieskie które uderzyło w Ziemie. Atlantowie składali się z 3 grup

  1. Wysokich, białowłosych brodaczy (dawców prawa, nauki i medycyny)
  2. Czerwonoskórych o azteckich rysach
  3. Niscy jasnej skórze i brązowych oczach.

Napisała to w swojej książce „Atlantis: Myth or Realisty

1905 – Rand i Rose Flem-Aths na podstawie danych ze starożytnych manuskryptów i map wywnioskowali że zmiany geologiczne wpłynęły na różnicowanie kultur ok.10.000 p.n.e. Uznali, że cywilizacja Atlantów mogła przewidzieć katastrofę (potop) i uciec w góry np.: Jezioro Titicaca w Andach, góry Tajlandii i Etiopii gdzie znajdujemy ślady „najstarszych kultur rolniczych (datowane właśnie na 9600 r.p.n.e). Atlantyda została pogrzebana pod lodem Antarktydy.

Opublikowali swoja pracę Pt: „When the sky fell: In Serach of Atlantis”, w której stwierdzają, że Antarktyda jest zaginionym kontynentem zwanym Atlantydą. Flem-Athowie potwierdzili swoje odkrycia dzięki pracy Charlesa Hapgooda – nauczyciela historii i nauk z New Hampshire.

1953 –amerykański geolog Charles Hapgood wykazuje teorie o przemieszczaniu się skorupy ziemskiej (tzw. Dryf kontynentalny- płyt). Uważał że takie przemieszczenie może się zdarzyć bardzo szybko (co popierał Einstein). [7]  To wydarzenie potwierdza interpretację Państwa Flem-Aths opierając się na przekazach starożytnych, szczególnie na mapach.

5. Atlantyda w Maroku ?

Przeprowadzono również eksperymenty z użyciem komputerów. Stworzono swego rodzaju symulację. Okazało się, że zaburzyły one wszystkie teorie na temat umiejscowienia Atlantydy. Komputer wskazał obszar na ziemi gdzie obecnie znajduje się Maroko. Michael Hubner twierdzi, że Atlantyda została zniszczona przez potężne tsunami, które cofając się pozostawiło tylko szczątki dawnego miasta-państwa. Miasto to ma znajdować się w pobliżu wybrzeża niedaleko Marrakeszu. Naukowiec oparł swoją teorię na matematycznych wyliczeniach, za pomocą których współrzędne zaginionego miasta. Patrz więcej:  Atlantyda w Maroku ?

Mapy starożytności

Charles Hapgood bazował przede wszystkim na mapie tureckiego żeglarza Piri Reisa. Patrz Mapa Piri Reisa

Również mapa sporządzona w 1531 roku przez Orontiusza Finaeus’a jest cieszy się wielkim zainteresowaniem.

Pokazuje całą Antarktydę z wyraźnie zaznaczonymi szczegółami jak góry, równiny, rzeki – to co pisał Platon. Prawdziwość wieku mapy nie budzi wątpliwości. Wg kapitana Burroughts’a, szefa sekcji kartograficznej lotnictwa Stanów Zjednoczonych odnosząc się do elementów geograficznej i topograficznej mapy stwierdził: „naszym zdaniem dokładność szczegółów przedstawionych na mapie Finaeus’a wskazuje, iż została ona skompilowana z dokładnych map Antarktydy”.

Hapgood ostatecznie stwierdza że właśnie przesunięcie biegunów spowodowało katastrofę i owy Potop, a zarazem niszcząc Atlantydę. Powiązanie datowania Platona, z rozkwitem starożytnych cywilizacji (o bardzo ciekawych zbieżnościach, a nawet posiadające te same cechy) stwierdza że musiała istnieć cywilizacja która musiała ukryć się w górach, a po katastrofie odbudować się na nowo. Owa Atlantyda….

Pochodząca z 1664 roku mapa Atlantydy autorstwa Athanasiusa Kirchera. Nie wiadomo, na czym Kircher opart swoje wyliczenia. Czy Atlantyda znajdowała się właśnie tam i czy faktycznie miała taką powierzchnię

Hipoteza Wenus

Velikovsky (1895 – 1979) – znalazł błąd w chronologii Platona wynoszący 8100 lat. Wysunął teorię, że Wenus uderza w Marsa,  co powoduje wielkie katastrofyna Ziemi, których rezultatem jest zatopienie Atlantydy. Opisał to w książce „Worlds In Collision”. Bazował na Popul Vuh a dokładniej na manuskryptach: Cachiquel i Troano – tj: święte księgi Majów.

Otto Henrich Much – teoria o uderzeniu 2 ciał (planetoid w Ziemię), które spowodowały zatopienie Atlantydy. Dokładniej asteroida spadła na Puerto Rico ok. 8500 l.p.n.e. wywołała reakcje łańcuchową, która doprowadziła do zatonięciu kontynentu azorskiego pozostawiając jedynie szczyty gór jako wyspy które znamy.  Swoja teorie opiera na znalezieniu na głębokości 7 km w pobliżu Wzniesienia Puertorykańskiego 2 wielkie kratery.

Książka „Wszystko o Atlantydzie

Wg Jurgena Spanutha – wyspa Helgoland to pozostałości po Atlantydzie.

Teoria Harbingera

Teoria Harbingera opiera się na wejściu asteroidy/planetoidy do naszego Układu Słonecznego. Ta kruszyna zwana Luną była pokryta 20 kilometrową warstwą lodu. Po pewnym czasie weszła w nasze przyciąganie ziemskie powodując kosmiczną katastrofę. To przez nią astronomowie Sumeru, Babilonu, Asyrii czy Persji uznali ją za boga zagłady. Owy obiekt znany jest nam dzisiaj jako Księzyc. Przez jego oddziaływanie symbolem w Azji Mniejszej w której zrobił największe spóstoszenie jest pół księżyc.

Wzmianki o Atlantydzie

  • Juliusz Verne- w książce „20 tys mil podwodnej podróży” (1870 r.), kiedy to Nemo i Arronax schodza do głębin oglądając zatopioną Atlantydę. Madera, Azory, Wyspy Kanaryjskie i Wyspy Zielonego Przylądka to najwyższe szczyty zatopionego kontynentu.
  • A.Conan Doyle w książce „Głębina Marocot”. [11]
  • 900 lat po Solonie (na którego relacji opierał się Platon) filozof Proklos wspomina, że grek Krantor z Soloi w Egipcie widział zapisane hieroglifami na filarach świątyni Neith w mieście Sais historie Atlantydy.
  • Rzymski historyk Marcelinus wspomina,  który pisał o tradycjach przodków –  pochodzących z olbrzymiej wyspy Atlantis poświęconej Posejdonowi. Wspomina, że Atlanci znali wiedzę tajemną, przewidując m.in potop zaś od ich krainy prowadziły do sąsiednich kontynentów podziemne tunele.

Wielki kataklizm Atlantów

Opierając się o badaniach i tłumaczeniach egipskich hieroglifów Alberta Slosmana wynika iż: (poniższe lata są datowane p.n.e)

10 tyś – zwołanie narady o zbliżającym się katakliźmie opierając się na wyliczeniach matematycznych. Znamiej jest coraz czerwieńsza tarcza słoneczna. „Niebiańskie układy matematyczne” mają wpływ na wszystkie żywe organizmy na Ziemi poprzez układy, które wyrażają (daje to 208 lat przygotowań na kataklizm).

9842  – Królowi Gebowi i królowej Nut rodzi się dziecko Ozyrys (Orion – od gwiazdozbiorów dominujących na południowej stronie nieba). Jest to 589 Pan Atlantydy (Aha-Men-Ptah).

9841 – rodzi się brat Set.

9840 – rodzą się bliźniaczki Izyda i Neftyda.

9805 – Ozyrys w wieku 32 lat obejmuje władzę. Jest to 13 lat przez zbliżającym się kataklizmem. Nastepuje również konflikt Ozyrysa ze swoim bratem Setem, gdyz ten pałał rządzą władzy. Oliwy do ognia dolał fakt wybranki serca Ozyrysa, Izyda z która urodziła mu syna Horusa. Nie wierzył również w zbliżający się kataklizm. Uciekł więc z dworu.

9795 – Horus ma 24 lata. Set jako buntownik niszczy 4000 statki mandzit- przygotowywanych na wielki kataklizm.

Parę tygodni przed kataklizmem Set atakuje ze zdwojona siłą.

26.07.9792 – Set atakuje stolicę Atlantydy, która żyje tylko przygotowaniami. Splądrowali miasto, jednak pałac królewski nie uało im się zdobyć. Horus jest dowódcą wojsk Ozyrysa. Set przygotowuje fortel, wyciągając Ozyrysa pod pretekstem rozmów pokojowych, i go zabija. Neftyda mając dar jasnowidzenia przekazuje wiadomość Horusowi. Ten z grupą 2000 doborowego wojska rusza po zemstę. W ten sposób wyzwalają miasto, które jest jednak kompletnie zniszczona.

17.07.9792 – kolor poświaty staje się czerwono-krwawy. Pojawiają się coraz silniejsze trzęsienia ziemi. Zaczynają wybuchać wulkany.

W tym czasie wojska Horusa chciał definitywnie zabić wuja z jego poplecznikami. Władzę przejmuje w stolicy Geb, który zarządza generalną ewakuację ludności. Zniszczenia, oraz panika przekreśla tak długo prowadzone przygotowania, ćwiczenia, logikę a przede wszystkim bezpieczeństwo w tym zakresie. Atlantydę ogarnia totalny chaos.

Między buntownikami a wojskami królestwa dochodzi w końcu do finalnej bitwy.Horus w pojedynku z Setem zostaje ciężko ranny, tracąc przy tym oko. Ucieka więc do Egiptu (Ath-Ka-Ptah – Aigyptos czyli Egipt).

Kontakty z Syriuszem tzw. Amfibie. Ingerowali genetycznie na ludziach aby przyśpieszyć ich przyrost.

 

Atlantyda wg niektórych badaczy to stolica a nie nazwa kontynentu, wyspy czy tez państwa.

Atlantyda miała posiadać 2 centra któa jedno z nich to Tiahuanaco w Ameryce południowej. Tam w jeziorze Titi Caca na głębokości 30 metrów odkryto pozostałości kultury o niesłychanie wysokim rozwoju. Wiek owych struktur oszacowano na 16 tyś lat.

Inne źródła – jak chociażby greckie opisują Atlantów nie tyle iż była rozwiniętą cywilizację, ale za to bardzo agresywną i wojowniczo nastawioną do okolicznych włości. Mało tego, sanskryckie teksty z Indii nazywają ich Aświnami, używających maszyn latających wojujących z Indiami.

 

Wiedzę atlantycką przejęli Egipcjanie. Jest to m.in medycyna o czym świadczy np. papirus Ebersa szacowany ze względu na język archaiczny na min. 5000 lat p.n.e. (choć to tylko kopia o wiele starszego pierwowzoru).

Wg Edgara Cayce’a ujarzmili energię za pomocą kryształów, którymi napędzali statki latające i inne urządzenia techniczne.


[1] Taką tezę wysunął Desmond Lee

[2] Platon, s 27.

[3] Platon, Timaios, s 27-28

[4] Atlantyda str 31.

[5] Wotan to prawdopodobnie starożytne określenie Ameryki Środkowej.

[6] Dla zobrazowania jeszcze dokładniej siły wybuchu powiem, ze Tsunami powstałe po wybuchu wulkanu Krakatau miały ok. 45 metrów wysokości. Ten wybuch był

[7] Hapgoog umieścił swoją pracę w książce „Earth’s shifting crust” Einstein tak wyraził się o jego pracy: „Jego teoria jest oryginalna, bardzo prosta i – jeśli ostatecznie udowodniona – będzie miała wielkie znaczenie dla wszystkiego, co wiąże się z historią Ziemi..

[8] Kartograf podaje, że została ona 1 skompilowana z 20 map dawniejszych, pochodzących z czasów Aleksandra Wielkie-| go (ur. w 356 r. p.n.e.) i ukazujących caty świat. Na mapie widać połączenie lądowe Ziemi Ognistej z Antarktydą. Te dwa terytoria były połączone przed 11 tysiącami lat.

[9] Zawarto tu wiele szczegółów, które wówczas, jak się twierdzi, nie mogły jeszcze być znane – na przykład Antarktydę pokazano bez oblodzenia. Kartograf podaje, że została ona skompilowana z 20 map dawniejszych, pochodzących z czasów Aleksandra Wielkiego i ukazujących cały świat. Na mapie widać połączenie lądowe Ziemi Ognistej z Antarktydą. Te dwa terytoria były połączone przed 11 tysiącami lat. Kto sporządził mapy wzorcowe?

[10] str 103

[11] Tak swoją drogą Doyle miał duchowego przewodnika (kolejny channeling) tzw Finease 1891 r.