Termit ulega silnie egzotermicznej reakcji redoks, w której glin gwałtownie redukuje tlenki metali (→ aluminotermia), czemu towarzyszy jedna z najwyższych temperatur uzyskiwanych w procesach przemysłowych (ok. 3000 °C, a w obecności materiałów zwiększających temperaturę nawet 3800 °C) i intensywne świecenie. Produktem reakcji jest tlenek glinu oraz płynne żelazo. Reakcja ta jest określana w przemyśle mianem reakcji termitowej. Nazwa samej substancji termit wywodzi się od nazwy reakcji egzotermicznej. (Wikipedia)

Hipotezę na temat użycia termitu w celu świadomego wyburzenia bliźniaczych wież World Trade Center po raz pierwszy  zaproponował  profesor fizyki Steven Jones.

Moment wylewania się stopionego metalu!

Następowanie duży wkład w badanie owych odkryć przyczynił się  dr Niels Harrit który dołączył do zespołu i razem z Steven’em Jones i innymi badali znaleziony termit w pyle przy WTC.

Dziewięciu naukowców z USA, Danii i Australii: [1]

Niels H. Harrit, Wydział Chemii Uniwersytetu w Kopenhadze, Dania
Jeffrey Farrer, Wydział Fizyki i Astronomii, Brigham Young University, CA, USA
Daniel Farnsworth, Wydział Fizyki i Astronomii, Brigham Young University, CA, USA
Steven E. Jones, S&J Scientific Co., Provo, UT, USA
Bradley R. Larsen, S&J Scientific Co., Provo, UT, USA
Kevin R. Ryan, 9/11 Working Group of Bloomington, IN, USA
Frank M. Legge, Logical Systems Consulting, Perth, Australia
Gregg Roberts, Architects & Engineers for 9/11 Truth, Berkeley, CA, USA
James R. Gourley, International Center for 9/11 Studies, Dallas, USA

Jak się okazało, znaleźli tzw. nano-termit, który jest mniejszy, tworzony atomowo, który ma właściwości zarówno topienia stali jak i (dzięki możliwości mieszaniu z innymi związkami chemicznymi ) wybuchowych.

AE911Truth 11 września – Dr Niels Harrit

opublikowało pracę naukową “Aktywny materiał termitowy wykryty w pyle z katastrofy Światowego Centrum Handlu w dniu 11 września 2009“, w której stwierdzają, co następuje:

We wszystkich próbkach pyłu powstałego podczas destrukcji Światowego Centum Handlu [WTC], jakie badaliśmy, stwierdziliśmy wyróżniające się czerwono-szare cząstki. Cząstki te wykazują znaczne podobieństwo we wszystkich czterech próbkach. Jedna próbka została pobrana przez mieszkańca Manhattanu w około dziesięć minut po upadku drugiej wieży WTC, dwie z nich dnia następnego, a czwarta około tygodnia później. Właściwości tych cząstek były analizowane za pomocą mikroskopii optycznej, mikroskopii metodą skaningu elektronowego (SEM), spektroskopii rozpraszania energii promieniowania X (XEDS), oraz kalorymetrii opartej na metodzie skaningu różnicowego (DSC). Czerwony materiał zawiera głównie ziarna tlenku żelaza o wielkości ok. 100 nm, podczas gdy płytkopodobne struktury zawierają aluminium. Oddzielenie składników przy pomocy ketonu metylowo-etylowego wykazało obecność elementarnego aluminium. Tlenek żelaza i aluminium są w czerwonym materiale ściśle ze sobą zmieszane. Podczas zapłonu w aparacie DSC cząstki te wykazywały dużą, lecz wąską egzotermię, występującą przy temperaturze 430 stopni Celsjusza, znacznie poniżej temperatury zapłonu termitu konwencjonalnego. W resztkach powstałych w wyniku zapłonu owych szczególnych czerwonych cząstek często obserwuje się liczne kuliste cząstki, bogate w żelazo. Stwierdzono, że czerwona warstwa owych cząstek jest to wysokoenergetyczny materiał termitowy.

W trakcie badań czerwono-szary materiał wybuchowy typu termit porównany został z materiałami wybuchowymi, stosowanymi powszechnie do wyburzania budynków: TNT, HMX, TATB i wykazał lepsze od nich własności. Nietypowy materiał wybuchowy, wykazujący ponadto nadspodziewanie niską oporność właściwą rzędu 10 omometrów, może mieć związek z “supertermitowymi elektrycznymi zapałkami”, opracowanymi przez Los Alamos National Laboratory, a eksplodującymi od pojedynczego impulsu elektrycznego. Patrz: R&D Awards. super-thermite electric matches. [2]

[1] i [2] – http://www.bibula.com/?p=17015