19.06.1982 – „New York Times” publikuje artykuł w którym czytamy, iż coś daleko poza znanym nam system słonecznym wydaje się pociągać Urana i Neptuna. Jakaś siła grawitacji powoduje perturbacje w orbitach tych planet. Jej źródłem może być długo poszukiwana planeta X.

new-york-times-1983-planet-x_nibiru

1982 – NASA uznała możliwość istnienia Planety X.

1983 – satelita IRAS zaobserwował duży tajemniczy obiekt w odległej przestrzeni. Szef projektu IRAS powiedział, że owo ciało niebieskie może być tak duże jak Jowisz i być może tak blisko Ziemi, że mogłoby uchodzić za część nasze systemu słonecznego.

01.07.1993 – w New York Times stwierdzają że Planeta X nie istnieje. Wszystkiemu winne złe pomiary Urana. Obliczenia Dr. Standish ‚ a wskazują, ze Sowieckie i Włoskie obliczenia były obarczone 0,5% błędem. Dzięki Voyager’owi 2, uzyskano dokładniejsze dane na temat Urana, które umożliwiają dokładniejsze obliczenia. Dr. Standish mówi także, ze United States Naval Office w latach 1895-1905 dokonało błędnych obserwacji Urana, które dały podstawy do błędnych obliczeń. [a]

18.06.2008 – Japońscy naukowcy: Patryk Lykawka i Tadashi Mukai z Uniwersytetu w Kobe donieśli, że ich komputerowe symulacje poszukiwania masywnego obiektu w zewnętrznym obszarze Układu Słonecznego przyniosły rezultat. Z ich rachunków wynika, że może się tam znajdować planeta o masie 30-70% masy Ziemi (większa od Plutona), obiegająca Słońce w odległości od 100 – 200  AU (AU – jednostka astronomiczna równa 150 mln km, przyp. tłum.) za Pasem Kuipera.[b] (przypomnę że 2 lutym tego roku stwierdzili, że Nibru – jak ją nazywają – „może być nawet kilka razy większa od Ziemi. To bardzo zimna planeta, a jej powierzchnia pokryta ma być lodem, amoniakiem i metanem”.[c]

Z powodu niskiej temperatury jej powierzchnia może być pokryta lodem metanowo-amoniakalnym – powiedział prof. Tadashi Mukai – czołowy badacz z UK w wywiadzie dla AFP.[d] Okrąża Słońce po wydłużonej elipsie co około 1000 lat (bądź kilka tysięcy)


[a] http://www.paranormalne.pl/topic/15101-dowody-na-istnienie-planety-x-w-swietle-najnowszych-badan-wyparowaly/

[b] Japończycy opublikowali artykuł w Astrophysical Journal, opisując nim bardziej szczegółowo hipotetyczną planetkę, która ich zdaniem może oddziaływać na Pas Kuipera.

Pas Kuipera zajmuje rozległy obszar znajdujący się w odległości ok. 30 – 50 AU od Słońca. Zawiera on ogromną liczbę skalistych i metalicznych obiektów (dotyczy to tylko tych największych, reszta jest raczej lodowa, przyp.tłum.), których największym znanym obecnie przedstawicielem jest planeta karłowata Eris. Od wielu lat wiadomo, że Pas Kuipera wykazuje kilka dziwnych właściwości, które mogą oznaczać obecność innej, większej planety, obiegającej Słońce za tym pasem. Jedną z takich cech jest tzw. „krawędź Kuipera”, występująca w odległości ok. 50 AU. Jest to wyraźnie widoczna granica, poza którą zaobserwowano jedynie bardzo nieliczne obiekty. Obecność tej granicy nie może być wytłumaczona ani rezonansami orbitalnymi z masywnymi planetami takimi, jak Neptun, ani zwykłym błędem obserwacyjnym. Wielu astronomów uważa, że ten ostry spadek liczebności obiektów Pasa Kuipera może mieć związek z obecnością nie odkrytej jeszcze planety, o rozmiarach być może porównywalnych z Ziemią.