Zastanówmy się….. przejęcie technologii Obcych dawałoby ogromną przewagę nad innymi narodami, większą konkurencyjność (teoretycznie) z samymi kosmitami, jak i strach przed przejęciem tej technologii przez inne państwo, a nie daj Bóg przez ZSRR. Najlepiej ujął to członek rady dyrekcji NICAP, dr. Bruce A. Rogers w 1970 pisząc do D.E.Keyhoe (opublikował to w swojej książce „Aliens from Space”). Czytamy:

pisał on do mnie na temat niebezpieczeństwa, które mogłoby powstać gdyby jakiś inny naród Ziemi zdążył szybciej od nas opracować tajniki nieznajomych z kosmosu. Zdobycie tej wiedzy przez jakiś kraj nieprzyjazny wobec nas stałby się śmiertelnym ciosem dla Stanów Zjednoczonych. Taki kraj mógłby się stać panem świata (…) Posiadanie przezeń tego typu wiedzy mogłoby wpłynąć na całą przyszłość i uzależnić ją, aż do kwestii naszego przetrwani włącznie.”

Oczywiście założeniem było, aby zmusić załogę UFO do poddania się. Jednak jak przytoczyłem wcześniej próby choćby zbliżenia się do nich jest piekielne trudne, a co dopiero o ich przymuszeniu do czegokolwiek. Związku z powyższym zaczęto coraz bardziej przychylać się do prób strącenia UFO.

Projekt Second Storey

22.04.1952 – powstaje w Kanadzie Program Second Storey (Drugie Piętro), a raczej tajny komitet powołany w Kanadzie , aby uporać się z materiałem dotyczącym latających spodków. Celem było zebranie, skatalogowanie danych z raportów obserwacji UFO, aby oszacować jego głębsze aspekty, już nie tyle prawdziwości, co już danych technicznych, specyfikacji itp. Szczytem ich pomysłowości, a może desperacji, było wybudowanie lotniska dla UFO w prowincji Alberta, w pobliżu ośrodka eksperymentalnego kanadyjskiego biura lotnictwa w Suffield. Celem miało być przechwycenie UFO, który miałby wyładować na tymże lotniku, a następnie dobrowolnie się poddać, aby technicy kanadyjscy spokojnie  mogliby rozmontować to cudo na części i przejąć ową obcą technologię. Na tej iście sprytny pomysł wpadło Królewskie Kanadyjskie Siły Powietrzne (RCAF) w porozumieniu z Komisją Badań Obcych. Ujawnił to w 1967 roku ówczesny minister obrony Paul Hellgar.[1] Oczywiście nic nie wylądowało, bo i skąd mogli o tym Obcy wiedzieć, jeżeli to było tajne?:)

28.08.1953 – W USA powstaje Dyrektywa AFR-200-2  ( sygnatura została zmieniona 19.09.1966 roku na 80-17) – szczegółowo ustalając cel obserwacji UFO. I tak czytamy:

stwierdzić, czy UFO stanowi dla sił Stanów Zjednoczonych potencjalne niebezpieczeństwo, a także wykorzystać dane naukowe i techniczne, które podczas obserwacji uda się zebrać”.

Patrz również: Część 5 – Procedury

1956 – USA i Kanada podpisują porozumienie o wzajemnej pomocy w bezwzględnym ściganiu UFO. Głównym założeniem jest swobodne przekraczanie granic państw w czasie ścigania UFO.

1957 – członek Izby Reprezentantów i późniejszy senator Lee Metcalf zwrócił się do dowództwa Amerykańskich Sił Powietrznych z pytaniem:„ Czy to prawda, że amerykańscy piloci urządzają formalne polowania na UFO?” W odpowiedzi listowej ze Sztabu Głównego USAF przy interpretacji dyrektywy AFR-200-2 podpisanej przez gen. mjr. Joe W.Kelly czytamy:

Myśliwce USAF (Amerykańskie siły powietrzne) ścigają UFO tylko ze względu na bezpieczeństwo państwa bądź dla uzyskania technicznych szczegółów budowy tych obiektów (…) Siły powietrzne USA będą nadal gromadzić i analizować raporty o UFO, aż do chwili , gdy zjawiska te zostaną bez reszty wyjaśnione naukowo lub technicznie, bądź do czasu, aż cały potencjał obserwacji zostanie wyczerpany”.

1958 – W posiadaniu Stanów Zjednoczonych znalazł się trzeci pozaziemski statek znaleziony na pustyni Utah. Pojazd znajdował się w świetnym stanie. Został tam najwidoczniej opuszczony przez pozaziemskie istoty, nie znaleziono dookoła obiektu lub w nim samym żadnych śladów żywych (pozaziemskich) form. Statek ten był określony przez naukowców USA jako techniczny cud. Instrumenty sterownicze i system napędowy były tak skomplikowane, że nasi uczeni nie mogli ich wyłączyć. Obiekt został przewieziony tam, gdzie mógł mieć zapewnione największe bezpieczeństwo i przez lata był badany przez naszych najlepszych naukowców. USA zdobyły w ten sposób obszerne technologiczne informacje. (Wg. tajnego raportu Aguarius z 1976 dla prezydenta USA, Jimmy Cartera, sporządzonego przez MJ 12).

1963 – Aby lżej na duszy było, i kiedy podczas prób zestrzeliwania UFO, liczono się z faktycznym zestrzeleniem UFO, co oznaczać mogło śmierć załogi, w kwestię ewentualnej moralnej rozterki Departament Sprawiedliwości stwierdził:

Jeżeli weźmiemy pod uwagę wszystkie istniejące zasady prawne w całej ich rozciągłości, należy wątpić, by w wypadku zabójstwa istot inteligentnych, nawet o ludzkim wyglądzie, ale obcych naszej planecie, można było zastosować przepisy prawa ścigające za ludobójstwa. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy uprzednio uznamy je za przynależne do jakiegoś ściśle zdefiniowanego rodzaju czy gatunku ludzkiego.”[2]

Program Saint

1960 – Powstaje Program Saint (Święty), ogłoszony przez zastępcę szefa sztabu amerykańskich sił powietrznych gen. por. Roscoe C. Wilson’a. Celem projektu było opracowanie systemu zbliżania się amerykańskich jednostek powietrznych do UFO już na orbicie okołoziemskiej i bezzwłocznie ich niszczenie „w wypadku stwierdzenia wrogich zamiarów. (…) Naturalnie chcieliśmy za wszelka cenę zawładnąć jedną z tych rzeczy” – ujawnia oficer wywiadu tego sztabu mjr. Jeremiah Boggs w rozmowie z mjr. Keyhoe.

Piloci otrzymali rozkaz realizacji tego, jakimkolwiek sposobem. Choćby nawet zahaczając je ogonem”. [3]

Szczególnie dowody inteligentnego kierowania UFO potwierdzają sami wojskowi próbując ścigać UFO w celu przechwycenia intruza. Niekiedy taki pościg przypomina zabawę w kotka i myszkę, i nieraz tak naprawdę nie wiadomo kto jest prawdziwym kotkiem, a kto myszką:). Np:

22.09.1976 – 2 irańskie myśliwce typu Phantom patrolując przestrzeń miedzy Teheranem a Mehrabadem spotkali UFO. Chcąc je zestrzelić, nagle przestały im działać elektroniczny system sterowania działek, jak i pokładowe przyrządy. Z chwilą odlecenia UFO, przyrządy wróciły do normy.[6]

01.08.1953 – 2 myśliwce chcą zmusić do lądowania UFO nad Parkiem Narodowym Sequoia kings w Kaliforni. Bez rezultatu.

12.08.1953 – w pobliżu Levoy (stan Nowy York) UFO urządziło sobie istna zabawę z odrzutowcem wojskowym. „UFO z początku udawał, że ucieka – pisze o tym w Blue Book E. J. Ruppelt – później jednak zawrócił i siadł na ogonie myśliwca. (…) UFO bawiło się samolotem jak kot z myszką, to uciekając, to znów goniąc maszynę”.

01.07.1954 – wojskowa baza lotnicza w Griffis w stanie Nowy York wykryła UFO. Wysłano Starfighter F-94 z zadaniem przechwycenia UFO. Po niedługim czasie nawiązano kontakt radaru pokładowego, a chwile później i wzrokowy. Był to klasyczny błyszczący obiekt podobny do dysku. Kiedy samolot zbliżył się do stojącego w miejscu UFO, nagle poczuł falę tak niesamowitego gorąca, iż musiał się katapultować. Samolot stając w płomieniach spadł w centrum miasta Walesville zawadzając o wieżowiec i zabijając w samochodzie małżeństwo i dwójkę dzieci. Piloci zostali uniewinnieni i objęci tajemnica wojskową (nie mogli nawet złożyć kondolencji rodzinie ofiar tej tragedii).

Puerto Rico

Zdjęcia wykonane 14.05.1988 w Puerto Rico przedstawiające 2 myśliwce ścigające dyskoidalne UFO.

10.08.1953 – 3 myśliwce F-86 zostały prawie staranowane przez prawie 70 metrowe UFO w kształcie dysku, które w ostatniej chwili odleciało. (w pobliżu miejscowości Moscou w stanie Idaho).

29.01.1962 – W Holandii F-86 chciał przechwycić UFO, ale ten w jednej chwili znalazł się poza zasięgiem strzału.

UFO

Screen z filmiku zrobionego w Izraelu pt. „UFO – unbelievable Israeli footage”

Aktualizacja

14.01.2016; Nova Zagora, Bułgaria.

Witryna Portal12 pokazała fotografie wykonane w dniu 14 stycznia 2016 r., ukazujące samoloty wojskowe próbujące przechwycić niezidentyfikowany obiekt latający w kształcie spodka w pobliżu Nova Zagora, mieście położonym w południowo-wschodniej Bułgarii. Samoloty i UFO były widziane przez wielu świadków nie tylko w Nova Zagora, ale i w okolicznych wsiach jak Stoil Voyvoda, Zagorci i Han Asparuhovo. (www.disclose.tv)

waergtthnmvds

Zestrzelone UFO

Jest to rzecz jasna bardzo delikatny temat. Na podstawie różnych źródeł, w tym przede wszystkim skrupulatnych badaczy dowiadujemy się o niektórych z nich.

06.1979  – w artykule „Saucers Eyed Spieces, UFO Update” w „Omni Magazine” autor Art. Gratti opisuje zebraną dokumentację badacza Leonarda Springfielda, który zebrał na podstawie ujawnionych ściśle tajnych akt i rozmów z naocznymi świadkami jak i wielu wysoko postawionych wojskowych (lub z departamentów rządowych) 12 starć zakończonych sukcesem.  Większość doniesień o zestrzeleniu, okazuje się być próbą takiego działania i nic poza tym, jak to opisał w swojej książce Lucjan Znicz w „Nieznane Obiekty Latające. Tom 2”. Niektóre jednak warto przytoczyć:

1952 – lotnictwo norweskie nad Spitsbergenem strąciło UFO i znaleziono jego szczątki. (Ministerstwo Obrony temu zaprzecza- „brak materiałów dowodowych”. (F.Edwards „Flying Saucers- Serious Business”).

* Wg relacji pisma czechosłowackiego „Svet v obrazech” z 09.01.1968 u wybrzeży wyspy Guam na Pacyfiku amerykańskie myśliwce strąciły UFO opierając się na relacji anonimowego światka. [3]

————————————————————–

[1] Nieznane obiekty latające. NOL jako fenomen psychospołeczny”, tom 2, Lucjan Znicz, str.151

[2] Tamże, str 153