Area-51-Geheimnisse-der-schwarzen-Welt-by-OTACUN1957 – Powstaje Strefa 51. Funkcjonowała jako tajna baza, w której Zakłady Lotnicze Lockhead udoskonalały samoloty szpiegowskie dla potrzeb CIA.

Strefa 51 to jedna z najbardziej znanych obszarów USA. Znajduje się w zachodniej części hrabstwa Lincoln na południu stanu Nevada. Mowa o Terenie Sił Powietrznych Nellis i Bazie Prób Jądrowych na Pustyni Nevada. Nazwa pochodzi od nadania jednej z sekcji bazy numeru porządkowego na starych mapach rządowych czyli 51. Stąd nazwa Strefa 51. Początkowo – pierwszą bazę zwano „Rajskie Ranczo”. Do dzisiaj testuje się tu najnowocześniejsze amerykańskie uzbrojenie. Lockheed Martin, posiada wydział do prac nad takimi projektami (tzw. Skunk Works). Dokładne zdjęcia satelitarne wykazały, że znajduje się tam najdłuższy na świecie pas startowy o długości 9,5 km. Przechodzi on przez jezioro Groom. Przestrzeń powietrzną nad bazą uznano za najlepiej i najdokładniej strzeżony obszar powietrzny w całych Stanach Zjednoczonych. W przybliżeniu jest on wielkości Szwajcarii. Wspomnę, że to własnie tutaj powstał projekt Gwiezdnych Wojen.

1994 – Amerykańskie Siły Powietrzne  oficjalnie potwierdziły istnienie bazy w Strefie 51. (zaprzeczono jednak o technologii Obcych, UFO itp.).

Projekty

u-2-dragon-lady

U-2

U-2.  W latach 50/60 – tych powstaje samolot rozpoznawczy nowego typu. Głównym konstruktorem był Kelly Johnson. Produkcji Zakładów Lockhead. Testowany w roku 1954.

SR-71 Blackbird

SR-71 Blackbird

SR-71 Blackbird. Powstał na zlecenie CIA jako nowoczesny bombowiec strategiczny (uderzenie nuklearne). Po dziś dzień jest najszybszym samolotem świata. Oficjalnie ok. 4 tyś. km/h. (3 Mach) Nieoficjalnie ok. 5 tyś. km/h. Samolot ma właściwości słabej widoczności dla radarów. Producentem samolotu były zakłady Lockheda. Testowany w roku 1958 – 66.  Wycofane ze służby w 1990 roku. (1998?) Nie zastanawia nikogo fakt, że jeżeli jest to ponoć najszybszy samolot to czemu się z niego rezygnuje?:)

Bomber power

B-1

B-1 – Samolot strategiczny o właściwościach bombowca. Prace rozpoczęte w 1973 – zaś 23.12.1974 – pierwsze 2 sztuki zaczęto oblatywać. Seryjnie wszedł do uzbrojenia w 1986 roku.

1975 –  rozpoczęcie Projekt Stealth. Odtajniono go w 1988 roku.

F-117 A Nighthawk – pierwszy Myśliwiec bombowy korzystający z technologi Stealth powstał w latach 80 –tych. F-117 A NighthawkProdukowany przez Lockhead. Rok testowania 1980-82. W kształcie przypominającym nałożone na siebie trójkąty. Koszt jednego egzemplarzu to 125 mln $. (F-16 kosztuje dla porównania około 25 mln $).

010323-F-0966E-002B-2 Spirit – niewidzialny dla radaru bombowiec w technologii Stealth drugiej generacji. Produkcja seryjna weszła do uzbrojenia w 1983 roku. Dane: 52 m szerokości, 21 m długości i 5 metrów wysokości. Koszt 1 mld $, posiadają 21 sztuk. Produkowany przez Northrop Grumman.

A-12 – Awanger 2 – Latający trójkąt. Wyprodukowany w dwóch egzemplarzach, nie ma żadnych pionowych części kadłuba, A-12 - Awanger 2technologia według której został zbudowany przekracza o 20 lat nasz dzisiejszy stan techniki. Został zaprojektowany i zbudowany przez McDonnel Douglas i General Dynamics. Testowany na początku lat 80-tych. Rozpiętość skrzydeł – Ogółem: 70 stóp 3 cale Rozpiętość skrzydeł – Składane: 36 stóp 3,25 cala Długość: 37 stóp 3 cale

Istnieją jeszcze inne podobne projekty (odtajnione) takie jak: Program NASP (Państwowy Samolot Powietrzno-Kosmiczny) i chociażby przykład  X-30.

Czarne projekty

Czarne projekty to super tajne przedsięwzięcia rządowe, które rocznie pochłaniają podobno 35 mld dolarów (dane na 1997 rok) wg Goodall’a.  (patrz Czarny budżet). [1]

Wg Jima Goodall’a było ich min. 8  do których należy odtajniony już program Stealth.

Poniższe statki powietrzne (bo samolotem to raczej już trudno nazwać są niewyobrażalnie ciche, duże, i piekielnie szybkie- wykorzystują zarówno konwencjonalną jak i niekonwencjonalną technologię  obecnie stosowaną na Świecie. Np. Taki obiekt wyleciał ze Strefy 51 i został namierzony przez Federalne Centrum Administracji Powietrznej, gdy rozwinął prędkość 16 000 km/h (13 –krotność prędkości dźwięku!!).  Jeden z byłych pracowników Lockheada pytany przez Goodalla powiedział:

Nad pustynią Nevada latają takie rzeczy, że George Lucas nawet nie śnił”.

A więc owe tajne czarne projekty jak poniżej wykażę inwestowały w technologię antygrawitacyjną. A owa technologia jak i kształt owych pojazdów zaczyna ścisle korelować z UFO. Zobaczmy..

Technologia antygrawitacyjna i UFO

Ben Rich – były prezes Zakładów Lockheada, zapytany o to, czy UFO istnieje, odpowiedział:

Tak, głęboko wierzę w istnienie UFO”. [2]

O konstrukcjach tych jako pierwszy wspomniał dr Richard J. Boylan amerykański badacz, z zawodu psychiatra-kliniczny, opierając się na danych przekazanych mu przez emerytowanego pułkownika USAF Steve’a Wilsona. Sam jednak obserwował ciekawe zjawiska w Strefie 51. I np.

9-15.04.1993 – w okolice Groom Lake obserwował pokaz .

intensywnie świecąca złocista kula i zawisła w powietrzu lekko chybocząc na boki….. Kolejna kula ….pojazd zaczął mrugać i wykonywać trudne do opisania manewry, które niemal przeczyły znanym prawom fizyki. Kula skakała z miejsca na miejsce przemieszczając się na odległość od 100 do 200 metrów w ciągu niespełna sekundy. (…) Obiekt przez kilka minut wykonywał te chaotyczne ruchy, łamiąc w tym czasie prawa rządzące siłami bezwładności i grawitacji. Żaden samolot nie byłby w stanie wykonać takich manewrów, bowiem żaden samolot nie potrafi zawrócić w ułamku sekundy pod kątem prostym ani zawrócić tak szybko w miejscu, sprawiając wrażenie, że znajduje się w dwóch miejscach równocześnie„.

Wracając do pana Wilsona. W ostatnim wywiadzie jaki na dzień przed śmiercią udzielił Boylanowi, opisał m. in. zdarzenie z wojny w Korei, kiedy to podczas lotu bojowego został trafiony przez atakującego go MiGa.

To, co się później wydarzyło – opisuje Boylan – jakkolwiek by na to nie patrzeć, uratowało go i na trwałe zmieniło koleje życia. Trzy dni później, wieża kontroli lotów bazy 67 eskadry myśliwców dostrzegła dziwny widok. Oto, uznany za zaginionego w akcji, samolot Wilsona podchodził właśnie do lądowania. W pobliżu wylotów dysz silnikowych widać było wyraźnie zielonkawą poświatę. Chociaż silniki były wyłączone, samolot gładko osiadł na pasie startowym i zastygł w bezruchu. Ku zaskoczeniu obsługi naziemnej lotniska w kokpicie znaleziono nieprzytomnego Wilsona, którego przewieziono natychmiast do szpitala. Kiedy Wilson odzyskał przytomność zauważył, że miejsce rany po postrzale było niemal zagojone. Później obsługa techniczna lotniska poinformowała go, że w samolocie było cały czas tyle samo paliwa, ile znajdowało się w czasie jego radiowego raportu o zestrzeleniu„.

Brał udział w tzw. Projekcie Pounce, za którym kryć się miała elitarna jednostka Sił Specjalnych Biura Zwiadu Krajowego (podległa USAF) odpowiedzialna za przejmowanie wraków rozbitych UFO. [3]

Więc jak potoczyły się losy technologii antygrawitacji w Strefie 51 wg Pułkownika S. Wilsona?

18.07.1971– pierwszy w Stanach Zjednoczonych udany lot z napędem anty-grawitacyjnym w sektorze S-4 w czasie którego zademonstrowano możliwości zaginania fal świetlnych, co pozwoliło na uzyskanie całkowitej niewidzialności obiektu.

 Widziałem tę anty-grawitacyjną kopię latającego spodka w locie testowym w roku 1992 na terenie Strefy 51. W czasie lotu jego metaliczną powłokę otacza biało niebieska pulsująca poświata, która pojawia się i znika co dwie sekundy.

Płk Steve Wilson (USAF) twierdził, że istnieje specjalny wydział w lotnictwie odpowiedzialny za szkolenia wojskowych-astronautów, którzy później odbywają ćwiczenia w bazie Beale AFB i Vandenberg AFB w Kalifornii. Loty dotyczą wysokości sub-orbitalnych, ale także kosmicznych – właśnie za pomocą dwuosobowej maszyny o kształcie dysku, z napędem antygrawitacyjnym. [z]

1992 – 1995 – X-22A [Dark Star], będąca dwumiejscowym pojazdem w kształcie dysku. Posiada właściwości Stealh. Posiada zmienna trajektorie optyczną, tzn , że z każdego punktu z którego się na niego patrzy wygląda inaczej. Technologia w której został opracowany wyprzedza technikę o dziesięciolecia. Prezentacja dokonana została w roku 1995 pod przymusem, gdyż samolot miał być pokazany ok. roku 2000. Hakerzy włamali się do komputera jednej z firm produkujących ten samolot i wzięli wszystkie dane dotyczące budowy. Następnie informacje znalazły się w internecie. Producent Lockhead.

Olbrzymi Czarny Trójkąt, który swoje jawne loty rozpocząć miał 3 stycznia 1992 roku.

2.09.1997 –  DonWare,  emerytowany pułkownik USAF  ujawnia nowe szczegóły temat amerykańskiej Floty Antygrawitacyjnej. Na początku lat 90-tych po zakończeniu służby w USAF został prezesem Wschodniego Regionu MUFONu. Już w tym okresie dużą uwagę poświęcał powiązaniom armii z fenomenem UFO, o czym świadczyć może poniższa wypowiedź, pochodząca jeszcze z 1991 roku:

Podejrzewam, że prace nad technologią obcych trwają w Nevadzie od trzydziestu czy czterdziestu lat. Doskonale zdaję sobie sprawę, że w razie potrzeby rząd potrafi utrzymać każdą tajemnicę. Słyszałem o testach przynajmniej czterech typów statków: F-19, F-117A, Aurory i B-2. O Aurorze i F-19 wiemy bardzo niewiele„. [5]

B-2 – Według informacji jakie posiadał pułkownik D. Were, (otrzymał je od anonimowego informatora, o którym powiedział tyle, iż jest on trzy gwiazdkowym generałem USAF) samolot ten miał mieć zdolność do lotu w dwóch trybach: konwencjonalnego (o którym informacje były jawne) oraz niekonwencjonalnego z użyciem… napędu anty-grawitacyjnego (o którym rzecz jasna informacje były tajne).

1998 – Edgar Rothschild Fouche,  pracownik przemysłu zbrojeniowego, przeszło 30 lat związany z badaniami realizowanymi w obrębie różnych Czarnych Projektów m. in. na terenie Groom Lake i Nellis Air Force Base, podczas międzynarodowego kongresu ufologicznego w Loughlin w Nevadzie ujawnił kolejne tajemnice amerykańskiej Floty Antygrawitacyjnej. Zawarł je w książce „Alien Rapture – The Chosen” napisanej wraz z Bradem Steigerem.  (swoje informacje uzyskał od pięciu anonimowych informatorów)

1982Projekt Aurora, USAF rozpoczęły ściśle tajny program mający doprowadzić do budowy obiektów latających opartych o przełomową pod względem zaawansowania technologię, koordynowany był m. in. przez NSA oraz CIA. Projekt ten zużywa tak dużo pieniędzy, że czarne budżety nie wystarczały i oficjalnie poproszono o dodatkowe pieniądze. Według ekspertów nie jest to pojazd lotniczy o znanej nam budowie. Technologia użyta w tym projekcie jest tak zaawansowana, że nie może pochodzić z ziemskich źródeł. (14 tyś km/h i zasięg min. orbita ziemska) [6] Efektem całego przedsięwzięcia były początkowo dwie konstrukcje opracowane przez tajne zakłady Lockheeda Skunk Works:

a) SR-75 Penetrator – hipersoniczny samolot rozpoznawczy, którego pierwszy lot odbyć się miał w 1987 roku.

b) SR-74 Scramp – hipersoniczny bezzałogowy samolot o kształcie delty wykorzystywany przez USAF do dostarczania na orbitę okołoziemską wojskowych satelitów.

Aurora [SR-91] patrz: Samolot Aurora [SR-91]

SR-91

 

 

 

 

Locust – tzw. Kosmiczny Orbitalny Nuklearny Pojazd Przechwytujący (SON-SIV)  stosowany przez NSA, CIA i NRO do napraw tajnych satelitów wojskowych.

TR-3A „Black Manta”

TR3Aa

 

 

 

 

Obserwacje?

TR-3A

TR-3B

TR-3B [Astra – nazwa kodowa] –  o kształcie idealnego trójkąta i długości boku wynoszącej 180 metrów. Był to ów tajemniczy olbrzymi „Czarny Trójkąt”, o którego istnieniu wcześniej napomknął jedynie pułkownik S. Wilson. System napędowy ma stanowić w tym pojeździe pole antygrawitacyjne wytworzone za pomocą reaktora z zimną fuzją nuklearną. Pojazd ten zdolny jest podobno do osiągnięcia prędkości 9000km\h przy redukcji pola grawitacyjnego do około 89%. Dzięki takim niespotykanym właściwością załoga potrafi znieść przyśpieszenie rzędu 40G (przypominam zniesienie pola o 89% co daje rezultat około 4.2G). Napęd tego pojazdu jest zupełnie bezgłośny natomiast wyloty dysz są umiejscowione na rogach pojazdu dla lepszej stabilizacji. Wg Fouche głównym elementem TR-3B była jednostka określana jako Rozrywacz Pola Magnetycznego, czyli plazmowy akcelerator pierścieniowy otaczający kabinę załogi opracowany przez laboratoria Sandia i Livermore.

TR-3B-astra-1

 

1.01.2001 –  informacje podane przez pułkowników: S. Wilsona i D. Wera oraz E. Fuche’a o nowej generacji amerykańskich Czarnych Samolotów o napędzie anty-grawitacyjnym potwierdził były konsultant NSA ukrywający się pod pseudonimem ZET. Jak stwierdził do wspomnianej ściśle tajnej grupy egzotycznych pojazdów wchodzić miały: (…) bombowiec B-2 klasy Stealth (…), dwumiejscowe dyski X-22 (…) produkcji firmy Lockheed, duże kosmiczne pojazdy zwiadowcze wyprodukowane wspólnie przez amerykańską firmę Boeing i Europejską Airbus Industries, eskimoidalne pojazdy Northropa, XH-75D-y lub XH Sharki oraz helikoptery o napędzie anty-grawitacyjnym, będące dziełem firmy Teledyne Ryan Aeronautical Corporation z San Diego. ZET potwierdził także istnienie trójkątnej TR-3B Astra.

TR6 „TELOS”

TR6 „TELOS” jest przeznaczony do anonimowego transportu na terenie całego świata i lotów kosmicznych. Ten transportowiec pozostaje niewidzialny dla konwencjonalnych radarów i systemów wczesnego ostrzegania. TR6 wykorzystuje pięć generatorów elektrograwitacyjnych do napędu i jest uważany za obiekt typu „VTOL” (statek nie potrzebuje pasa startowego). Obecnie istnieje tylko kilka hangarów na świecie, które mogą przechować TR6, większość z nich znajduje się na terenie  USA.

[2] Faktor X, 1/1998 str.5.

[3] http://forumzn.katalogi.pl/Antygrawitacja,_czyli_sekret_syberyjskiego_owada-t3243.html

[e] – http://www.ufocasebook.com/2009b/greenvillesc052609.html

[5] – D. Were często głosił również teorie, które znacznie wybiegały poza ogólnie przyjęty przez MUFON obszar badawczy, poruszając nawet takie dalekie aspekty ufologii jak: reinkarnacja, czy tworzenie przez Obcych na Ziemi nowego gatunku o wyższym niż nasz poziomie uduchowienia.

  Oficjalnie te technologie nie istnieją : Talos, Vril i TR 3B

Advertisements