XVII – to okres ujawnienia się  wolnomularstwa. jako pierwszy zwrócił na to tajne stowarzyszenie William Morgan, którego zamordowano. w niewyjaśnionych okolicznościach dnia 11 września. Co ciekawe jest to jednocześnie okres odnowienia Wolnomularstwa do formy jaką znamy mniej więcej w dotychczasowej formie. Ale jaka więc była forma która przeminęła?

Sam Anderson, twórca Konstytucji Wolnomularstwa z 1723 roku stwierdził:

Sporo zapisków braterstwa z czasów Karola II (ówczesnego patrona masonerii) i wcześniejszych monarchów zaginęło w następnych latach i podczas rewolucji 1688 roku, a wiele z nich zostało zbyt pośpiesznie spalonych w naszych czasach, z lęku przed odkryciem”. [1]

W takim razie jakie było wolnomularstwo przed tym okresem?  Bo choć uważa się, że owe źródła przepadły (dlatego od nowa skumulowano i przeredagowano różne informacje kompilując je w nową formę wolnomularstwa usankcjonowane nazewnictwem Konstytucji z 1723 roku) to jest na szczęście sporo poszlak, aby wydedukować wcześniejsze informacje o tym stowarzyszeniu. Świetnie zobrazował to Lavrence Gardener w książce „Cień Salomona”

Fartuszek masoński

Pierwszy masoński faruszek – jako symbol tego stowarzyszenia jest na wygrawerowanym portrecie Antony’ego Seyera  – pierwszego Wielkiego Mistrza Nowożytnej Sztuki z 1717 roku. Wg traktatu „Quator Coronati” masoński fartuszek wywodzi się ze skórzanych faruszków noszonych przez robotników w średniowieczu.

Trzeba jednak zwrócić uwagę, iż w czasach starotestamentowych żydowski Najwyższy Kapłan nosił podobną nieco do śliniaka przepaskę zwaną „efod„, która to była oznaką pochodzenia z plemienia Lewiego – strażników Arki Przymierza. Zakładali oni taki efod w pasie, który przypominał niewielki lniany fartuch. Wg Biblii 2 Księgi Samuela (6.13-15) król Dawid, ojciec Salomona kiedy tańczył przez arką „ubrany był w lniany efod”.

Hiram i stopnie

1772 – powstaje 3 stopnia wtajemniczenia

1724 – W  trzecim stopniu wolnomularstwa jako motyw rytuału zaczęto wykorzystywać zabójstwo Hirama. (wcześniej tego rytuału nie było!). Był to motyw hiramickiej alegorii , nic nie związanej z prawdziwym fachem jakoby miał wykonywać. Gdzie o nim znajdujemy informacje?

W Biblii 1 Księdze Królewskiej (7.13-14)  czytamy, iż Hiram był wezwany jako główny dekorator i twórca wyposażenia a więc nie był architektem, a tym bardziej mistrzem kamieniarskim. To Salomon zaprojektował i wybudował Świątynię. [2].

Twórcą tego rytuału był francuski duchowny Jean Theophilius Deseguliers – Wielki Mistrz Zjednoczonej Wielkiej Loży Anglii – edytor ogólnych zasad zamieszczonych w Konstytucji stowarzyszenia z 1723 r.

Pierwotnie chodziło o Noego, którego zamieniono na Hirama, dla której tłem stała się budowla Świątyni Salomona. Co ciekawe opis Hirama jest złudnie podobny do Historii Jehudu Low ben Bezaela, który zbudował Arkę Przymierza (Księga Wyjścia 37.1-9) dla Mojżesza na górze Horeb na Synaju. W Starym Testamencie Bezaela przedstawia się osobę obdarzoną takimi samymi przymiotnikami jak Hirama (Księga Wyjścia 31.1-5). , który zrobił wszystkie przybory do Namiotu Spotkań, oraz takie same rzeczy jak ołtarz, świeczniki, stół itp… Tak więc wzorem dla Hirama był Bezalel!

[1] Cień Salomona, Lavrence Gardner,  str. 19

[2] Tamże, str.142.