Jeżeli uważasz, że broń pogodowa nie istnieje, bo nie da się kontrolować pogody to zapraszam pierw do tematu Modyfikacja pogody jest faktem. Badania i technologia.

A dla bardziej zaznajomionych z tematem, bądź otwartych na informacje zapraszam do lektury.

1940: dr Wilhelm Reich wykorzystując swoje odkrycie oparte na energii orgonu (Tao, Chi, lub siła życiowa jak kto woli) w celach modyfikacji pogody. Swoją pracą dzieli się z Departamentem Obrony USA. (DoD).

Projekt Seal

1944 – 1945 – Projekt Seal – jest to program sztucznie tworzonych fal tsunami w celach militarnych (tzw. bomby tsunami). Patrz: Projekt Seal – tworzenie Tsunami w celach militarnych.

1947; John von Neumann , amerykański matematyk łączy prognozowanie pogody za pomocą mocy komputerów (typu ENIAC) i wykorzystania jej potencjału w wojnie klimatycznej, zlecone przez Departament Obrony USA.

Projekt Cumulus

1947 – Brytyjczycy rozpoczęli Projekt Cumulus, testując różne metody „zasiewania chmur”. Testy musiały być intensywne i udane – w sierpniu 1952 roku w mieście Lynmouth w ciągu doby spadły 23 centymetry deszczu, czyli nieznacznie mniej, niż średnio w Polsce przez pół roku. W powodzi zginęły wówczas 24 osoby, a opinia publiczna zaczęła domagać się wyjaśnień. Choć nigdy nie dowiedziono związku powodzi z prowadzonymi w tamtym rejonie testami, Projekt Cumulus został oficjalnie zamknięty. [1]

youtube logo  Project Cumulus (napisy PL) 

1954: Wojskowe Biuro Pogodowe, Siły Powietrzne, Instytut MIT dla Zaawansowanych Badań, oraz Uniwersytet Chicago tworzą wspólny moduł przewidywania pogody przy użyciu komputera IBM 701. Pierwszy radar zaprojektowany specjalnie do użytku meteorologicznej, / CPS-9, jest wykorzystywany przez Air Service Weather, USAF.

1956: Walter Russell, opisuje potencjał całkowitej kontroli pogody

1957;  doradcy prezydenta USA ostrzegali, że kontrola i wpływ na pogodę może okazać się skuteczniejszą bronią a niżeli bomba atomowa.

1958:

  • Senator Lyndon B. Johnson (przyszły prezydent USA) dokonał prorocze oświadczenie na Przesłuchaniu przed Podkomisją Śledczą Komisji Sił Zbrojnych ( Preparedness Investigating Subcommittee of the Committee on Armed Services):

“From space, the masters of infinity would have the power to control the earth’s weather, to cause drought and flood, to change the tides and raise the levels of the sea, to divert the gulf stream and change temperate climates to frigid. There is something more important than the ultimate weapon. And that is the ultimate position. The position of total control over the Earth that lies somewhere in outer space… In essence, the Soviet Union has appraised control of space as a goal of such consequence that achievement of such control has been made a first aim of national policy. [In contrast], our decisions, more often than not, have been made within the framework of the Government’s annual budget. Against this view, we now have on record the appraisal of leaders in the field of science, respected men of unquestioned competence, whose valuation of what control of outer space means renders irrelevant the bookkeeping concerns of fiscal officers.”

  • Na posiedzeniu amerykańskiej Komisji Senackiej potwierdzono, że amerykańska armia prowadziła wiele tajnych programów mających na celu zmianę światowych temperatur i pogody.
    Kapitan Howard Orville

    Kapitan Howard Orville

    Tytuł posiedzenia brzmiał: „Komisja ds. Handlu Międzystanowego i Międzynarodowego, Badania nad kontrolą pogody.” W raporcie z tego posiedzenia cytuje się starszego doradcę Białego Domu ds. modyfikacji pogody, kapitana Howarda Orville’a, zeznającego, że

Departament Obrony badał techniki kontroli wyładowań na ziemi i na niebie oraz ich wpływ na pogodę za pomocą wiązki elektronów w celu jonizacji i dejonizacji atmosfery na określonym obszarze.”[2]

Opisując sposób, w jaki wojsko wykorzysta te programy Orville wyjaśnił, że „opary sodu wypuszczane przez odrzutowce przechwytujące promienie słoneczne” będą rozpylane nad terytorium wroga.

Czyż nie jest to przecież owa bezprzewodowa elektryczność stosowana przez Nikolę Tesla w ” promieniu śmierci „prowadzone 54 lata wcześniej! [3]

Admirał US Navy Luis De Florez,

Admirał US Navy Luis De Florez

1961:

  • W USA Admirał US Navy Luis De Florez, zaapelował, by sprawę badań nad bronią pogodową traktować z takim samym priorytetem jak Projekt Manhattan. Argumentował to mówiąc:

Z pomocą kontroli pogody można przeszkadzać operacjom przeciwnika i zmniejszać jego potencjał gospodarczy. Taka kontrola w Zimnej Wojnie dostarczy potężnej i subtelnej broni, która pozwoli zaszkodzić produkcji rolnej przeciwnika oraz spowolnić handel i przemysł”.

  • USA przeprowadza eksperyment rozsiewu 3,5 mld calowych igieł miedzianych w jonosferze na wysokości ~ 3000 km jako „tarcza telekomunikacyjna”.[4]
  • Naukowcy proponują eksperyment sztucznych jonowych. W latach 1960-tych przeprowadza się eksperymentalne zrzuty chemikaliów tj. (bar w formie proszku) zarówno z satelitów jak i rakiet.[5]

1961/62: Sowieci i USA przeprowadzają wiele eksperymentów z impulsami elektromagnetycznymi (EMP’S) w atmosferze. Łącznie zdetonowano 300 megaton ładunków jądrowych powodując uszczuplenie warstwy ozonową Ziemi o około 4%

1962:  meteorolog Harry Wexler z MIT , posiadał doktorat w meteorologii. Wexler eksperymentował z innym, wtedy kontrowersyjnym, tematem, tj. wprowadzeniem chloru i bromu by zniszczyć warstwę ozonową! W tamtych bowiem czasach uważano, że likwidacja lub zmniejszenie warstwy ozonowej zwiększy promieniowanie i ilość ciepła docierających do naszej planety. Dziwnym trafem zmarł na atak serca w czasie wakacji w Woods Hole, Massachusetts, w czasie, gdy miał wygłosić wykład nt. „Klimat Ziemi i jego modyfikacje” na Uniwersytecie w Maryland a dokładniej dla Instytutu Technologicznego ds. Badań Kosmicznych. Jego wyniki badań zostały po jego śmierci udostępnione innym naukowcom. Ciekaw jestem w takim razie w jakim celu?

Projekt Stormfury

Project Stormfury

Project Stormfury

1962 – 1983 Marynarka USA wraz z Biurem Pogody i Narodową Fundacją Naukową, przeprowadziły eksperymentalny program kontroli huraganów zwany “Project Stormfury”. Osiągnięto ważne sukcesy, jak np. redukcję prędkości wiatru z 130 do 75 mil na godzinę, lecz o dziwo program zawieszono –  modyfikacją pogody zajęły się firmy prywatne. (Na podstawie artykułu “Weather Modification – A Covert Weapon Of Mass Destruction”).

Operacja Popeye

1966Projekt Popeye – głównym kanałem zaopatrzeniowym Vietkongu był tzw. szlak Ho Chi Minha – ukryty w głębokiej dżungli i niewidoczny z powietrza. Aby zakłócić jego działanie przez rozpylanie chemikaliów w powietrzu aby przedłużyć trwanie monsunu i dosłownie utopić w ten sposób cały północnowietnamski system transportowy.

youtube logoProjekt Popeye – Projekt manipulacji pogody wykorzystany w Wietnamie [1966]

Z pomocą technologii opracowanych w ramach projektu naukowego, którego celem miało być dostarczenie narzędzi do kontrolowania huraganów, przedłużano w Wietnamie sezon monsunowy. Większe opady deszczu utrudniały przemieszczanie się jednostek Wietcongu wzdłuż Szlaku Ho Chi Minha. Osiągano to m.in. z pomocą jodku srebra, który amerykańscy piloci wystrzeliwali z samolotów. Amerykańskie lotnictwo startowało z baz w Tajlandii. (…) W czasie trwania operacji odbyto 2600 lotów, a do atmosfery trafiło 46 tys. ładunków mających wywołać deszcz. To, ponoć, się udało i porę deszczową przedłużano o od 30 do 45 dni.

Całość kosztowała ponad 20 mln ówczesnych dolarów, a na jaw wyszła za sprawą dociekliwego dziennikarza Jacka Andersona z „Washington Post” 18 marca 1971 roku, w którego ręce wpadła tajna notatka określająca cele operacji. Gdy sprawa stała się publiczna, to rząd – jakby mogło być inaczej? – zaprzeczył istnieniu Operacji Popeye. I zaprzeczał przez trzy kolejne lata, aż na jaw wyszła inna tajna notatka, w której wysoki oficjel przyznawał się do tego, że okłamał media. Powołano specjalną senacką komisję, która wszystko potwierdziła. Z czasem miało się jeszcze okazać, że na Wietnamie się nie skończyło. Amerykańskie lotnictwo bawiło się z deszczem już kilka lat wcześniej, by kontrolować protesty (w południowym Wietnamie). Ale i o wiele więcej:

1966- 72 – „zasiewanie chmur” stosowana jako technika wojskowa, w Laosie, Kambodzi i Wietnamie, powodując zmiany kierunku wiatrów i opady. Ale nie była to jedyna technologia modyfikacji. Stosowano także w tym celu, wybuchy min atomowych. Tak było w latach 1965-67 na Błotach Pifiskich, w celu stworzenia pasa „neutralnego”, czy też jeziorze LadoQa oraz na Syberii w celu połączenie rzek. Podobne „budowle” wykonywane w USA wskazują jednoznacznie, że wykonywano, pod pretekstem „atom dla pokoju” prace na potrzeby wojska.

Philip Handler, prezes amerykańskiej Akademii Nauk, mówił:

To skrajnie niemoralne, by naukowe osiągnięcia oraz technologię stworzoną, by poprawić jakość ludzkiego życia, dbać o zdrowie publiczne, zwiększyć możliwości rolnictwa i zmniejszyć szkody wyrządzane przez naturalne burze, wykorzystywać jako narzędzie wojny”. [6]

youtube logoProjekt Popeye – Projekt manipulacji pogody wykorzystany w Wietnamie [1966]

Gordon JF MacDonald

1966; odbywa się Sprawozdanie Międzyresortowego Komitetu Nauk atmosferycznych (ICAS) w którym międzynarodowy klimatolog i przewodniczący Panelu ds. Modyfikacji Pogody i Klimatu Gordon JF MacDonald wskazuje m.in iż średnia temperatura na Ziemi już wzrasta i to od momentu rozpoczęcia masowej industrializacji.

Gordon JF MacDonald

Gordon JF MacDonald

Dwutlenek węgla, wprowadzany do atmosfery od wybuchu rewolucji przemysłowej, już spowodował wzrost temperatury dolnej atmosfery o kilka dziesiątych stopnia Fahrenheita.”

Oczywiście widzi już rozwiązanie, o czym świadczy panel Pt: ” Obecne i przyszłe plany na przyszłość z agencjami federalnymi w sprawie modyfikacji pogody i klimatu” w którym sugeruje militarne zastosowanie inżynierii środowiska! Ale na tym nie koniec!

MacDonald nie jest byle jakąś tam personą! Był geofizykiem specjalizującym się w problematyce działań wojennych!

W swojej książce z 1968 roku “Chyba, że będzie pokój: Naukowe prognozy nowego typu broni” jeden z rozdziałów był zatytułowany “Niszczenie środowiska”, w którym przewidział, że pewnego dnia pogoda stanie się bronią. Argumentował to tym, że ludzie, którzy posiądą umiejętności manipulacji pogodą, nie będą się w stanie oprzeć możliwości wykorzystania jej do celów wojennych. Będą oni dążyć do zaniechania przez wszystkie kraje broni jądrowej, by móc bezkarnie stosować manipulacje pogodowe jako tą broń “ostateczną”. Posłuży ona do niszczenia konkurencji ze strony innych krajów, podczas gdy u siebie zadba się o to, by warunki były jak najlepsze. Będzie to praktycznie nie do wykrycia, gdyż pogoda sama w sobie jest zmienna i trudno ją badać (teraz to się zmieniło, można przewidzieć trendy za pomocą analiz komputerowych). Konkurencja byłaby wyniszczana poprzez powodzie, wielkie burze czy susze, a interwencja militarna była by stosowana tylko po wcześniejszym wyniszczeniu pogodą danego państwa. 

Potwierdza to, iż pod płaszczykiem globalnego ocieplenia, oczywiście z winy człowieka i jego przemysłu trzeba działać, ale przy okazji prowadzić własne militarne zastosowania inżynierii, którym jest OBECNA GEOINŻYNIERIA!

Wracając na chwilę do 1966 i zapoznając się z licznymi raportami, dokumentami i programami, oraz mając na względzie powyższe wypowiedzi MacDonalda i inne źródła świadczą o ewidentnym zaangażowaniu rządu Stanów Zjednoczonych w pracach (i to na pełną skalę) nad modyfikacja pogody. Poniższa lista stanowi jedynie część z tych materiałów:

  • „Rekomendowany Narodowy Program ws. Modyfikacji Pogody” – raport sporządzony przez NASA dla Międzywydziałowej Komisji ds. Nauk o Atmosferze
  • „Zespół ds. Modyfikacji Pogody i Klimatu do Komisji ds. Nauk o Atmosferze BAS-NRC – zalecenia dotyczące członkostwa.”
  • „Specjalna Komisja ds. Modyfikacji Pogody – Państwowa Fundacja Nauk
  • Memorandum dla dr Homer E. Newel’a od J. Herberta Hollomon, Przewodniczącego ICAS „Dotyczy: Narodowego Programu Modyfikacji Pogody, z dn. 21.06.1966.”
  • „Zespół NASA ds. Badań nad Modyfikacją Pogody – działania, członkostwo, chronologia spotkań oraz kompilacja materiałów pomocniczych.”
  • „Trendy i zalecenia do budżetu dla Narodowego Programu Modyfikacji Pogody.”

Jeszcze przed końcem 1966 r. rząd Stanów Zjednoczonych tak się zorganizował, aby usunąć swoje badania nad globalnym ociepleniem z pola widzenia społeczeństwa. Ze struktury i planów opisanych w w powyższych dokumentach widać, że całością kierować ma NASA. Nowa tajna grupa rządowa została dokładnie określona w liście z amerykańskiej agencji kosmicznej do Państwowej Akademii Nauk. Jednym z zaleceń było, by każda z agencji dzieliła się swoimi odkryciami, ale by finansowano je osobno, po to, by uniknąć zdemaskowania.[7]

1970 – Doradca d.s. Bezpieczeństwa prezydenta Cartera, Zbigniew Brzeziński, w swojej książce “Pomiędzy Dwoma Wiekami” (Between Two Ages) uznał modyfikację pogody jako “nową broń” dla amerykańskiej armii oraz jako “kluczowy element strategii”. “Technologia uczyni dostępne dla liderów czołowych państw, tajne techniki, które będą wymagały niewielkiej ilości sił bezpieczeństwa. Technika modyfikacji pogody będzie wykorzystywana w tworzeniu długich okresów opadów lub suszy.”

Zakaz modyfikacji środowiska

Jack Anderson

Jack Anderson

Świat dostrzegł, iż modyfikacja pogody staje się militarną aspiracją do kontroli pogody w celach militarnych. Szczególnie Projekt „Popeye” przyczynił się do ujawniania skali eksperymentów ministerstwa obrony w sprawie modyfikacji pogody.

1970 – doktor Daniel Ellsberg opublikował tak zwane „Dokumenty Pentagonu”. Felietonista Jack Anderson przedstawił je w „Washington Post” z 18 marca 1971 roku pod tytułem „Intermediary-Compatriot”. W 1972 roku i 1974 roku odbyły się przesłuchania w kwestii wykorzystywania modyfikacji pogody.

Konwencji przyszłej ENMOD (opiszę poniżej) bronił na tych przesłuchaniach senator Claiborne Pell zaś podkomisja kongresmana z Minnesoty Donalda Frasera doprowadziła do ponownych przesłuchań w Izbie Reprezentantów w latach 1974 i 1975.

Jedną z osób walczących z kontrolą pogody był Lowell Ponte, który kiedyś pracował w International Research & Technology Corporation z Waszyngtonu jako konsultant Departamentu Obrony w sprawach ochrony środowiska i nietypo­wych broni. Później wydawał „Skeptic Magazine” i napisał książkę „The Cooling” (Ochładzanie), wydanej przez Prentice-Hall, Inc., w 1976 roku. Opisał w niej przesłuchania przed podkomisją kongresu:

Wy­łonił się potworny obraz dalekosiężnych badań i eksperymentów Departamentu Obrony nad sposobami manipulowania środowiskiem, tak aby mogło być ono użyte jako broń” – HAARP. Broń ostateczna’.[8]

Wspomniany senator Pell pisał:

Oprócz czystego koszmaru planu wojny rozpętanej z użyciem środowiska naturalnego istnieje też, jak sądzę, bardzo przekonujący argument za zakazaniem takich działań. Wiemy już, że żadne państwo nie zdoła długo utrzymać monopolu na nową technologię militarną. Jeśli my potrafimy rozwinąć techniki prowadzenia wojny za pomocą pogody, mogą tego dokonać również inne mocarstwa. Doświadczenie uczy nas, że broń, która dziś sprawia, iż czujemy się bezpieczni, jutro sprawi, że poczujemy się bardzo zagrożeni, gdy nasi przeciwnicy posiądą te same możliwości.”‘HAARP. Broń ostateczna’.

1976 – Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję zakazującą modyfikowania pogody dla celów militarnych. Naukowcom pozwolono jedynie „bawić się” klimatem w pokojowych celach.[9]

1977

  • posiedzenie senatu w sprawie użycia broni chemicznej przez wojsko. Potwierdza, iż w USA prowadzono eksperymenty rozsiewając związki chemiczne w atmosferze na przestrzeni dwudziestu lat (1949-1969), Skażono wtedy 239 zaludnionych obszarów.

Nawet w samych USA dostrzeżono korelacje między pogodą, bronią atomową i ogólnie robionymi na prawo i lewo badaniami biologicznymi i chemicznymi na bogu ducha winnych cywilów. Tak amerykańska elita kocha swych obywateli.

Senator Clairborne Pell

Senator Clairborne Pell

Dlatego też powołano specjalną komisję senacką, aby wyjaśnić relację pomiędzy anomaliami pogodowymi a eksplozją nuklearną.

Stany Zjednoczone i inne mocarstwa świata powinny podpisać układ delegali­zujący manipulowanie pogodą, jako narzędzie prowadzenia wojny. Myślenie o uży­ciu pogody, jako o broni może wydawać się trochę zbyt dalekosiężne, jednak jestem przekonany, że Stany Zjednoczone w rzeczywistości stosowały już techniki stymu­lacji opadów deszczu podczas działań wojennych w południowo-wschodniej Azji. Już teraz potrzebujemy układu, który zakazywałby takich działań – zanim wojsko­wi przywódcy świata zaczną manipulować klimatem, wywoływać burze oraz trzęsienia ziemi przeciwko swoim wrogom. Może się wydawać, iż jest to puszczanie wodzy wyobraźni, gdy mówi się o takich akcjach wojskowych, jak próby zabłoce­nia Szlaku Ho Szi Mina w Laosie poprzez modyfikowanie pogody, po tak fanta­styczne pomysły, jak wywoływanie trzęsień ziemi, rozpuszczanie polarnej pokrywy lodowej, zmienianie kursu ciepłych prądów oceanicznych czy modyfikowanie pogody nad polami uprawnymi nieprzyjaciela. Jednak w przypadku technologii mili­tarnych dzisiejsza fantastyka naukowa to jutrzejsza rzeczywistość strategiczna.”

Słowa te wypowiedział przed kongresem amerykański senator Clairborne Pell w 1976 roku. [10]

Dyrektor laboratorium firmy GE Chauncey Guy Suits (C.G.Suits) powiedział podczas przesłuchań:

Wielokrotnie potwierdzono fakt, że w odpowiednich warunkach ktoś za pomocą 50 dkg suchego lodu może stworzyć chmurę burzową, z której spadnie ulewny deszcz. W tego typu przypadku uwolniona energia kondensacji przewyższa swoją skalą energię wielu bomb atomowych. Istnieje wiele punktów wspólnych pomiędzy uwolnieniem energii atomu a uwolnieniem energii zjawisk atmosferycznych, dlatego warte są one detalicznego omówienia. Te podobieństwa to – cytuję je z listu, jaki napisałem do pana, senatorze Anderson a jest on datowany 22 listopada, 1950 r.:

  1. Dotyczy to ogromnej ilości energii. Uwolniona energia (w formie ciepła lub kondensacji) małej burzy jest równa energii wielu bomb atomowych.
  2. Reakcja łańcuchowa jest ważnym, podstawowym mechanizmem wielu fenomenów meteorologicznych jak i reakcji atomowej. Pozwala to niewielkiej sile zainicjować efekt na wielką skalę.
  3. Obrona narodowa i możliwości ekonomiczne to witalny aspekt obu tych problemów.
  4. Oba problemy przekraczają interes stanu i państwa w swojej wpływowości i ważności, co w poważnym stopniu wpłynie na tworzenie się porozumień międzynarodowych.
  5. Potrzebne są szeroko zakrojone badania, aby stworzyć ekonomiczne i militarne zastosowanie dla obu form energii.”

18.05.1977 – ONZ ustanawia konwencję o zakazie militarnego i wrogiego używania tech­nik modyfikacji środowiska naturalnego. (ENMOD – The Environmental Modification Convention, formally the Convention on the Prohibition of Military or Any Other Hostile Use of Environmental Modification Techniques) Zakazuje szkodliwego dla środowiska stosowania określonych technik jego modyfikacji, mających szerokie, długotrwałe i poważne skutki. Weszła w życie 5 października 1978 r. (dokument)

Dokument ENMOD

Dokument USA związany z ENMOD

W sekcji 27 raportu parlamentu angielskiemu, sporządzony przez „Komitet ds. Nauki i Technologii”  czytamy

Od 1977 r. chmury i techniki ochrony środowiska zostały poddane regulacjom międzynarodowym. W 1977 r. państwa podpisały „Konwencja o zakazie modyfikacji środowiska” (ENMOD). Traktat, jak również zakaz stosowania technik modyfikacji środowiska w trudnych okolicznościach, popiera stosowanie modyfikacji pogody do celów pokojowych. Zasad ENMOD potwierdzono w Ramowej Konwencji ds. Zmian Klimatu (UNFCCC) oraz w 1992 r. podczas Szczytu Ziemi w Rio de Janeiro. Dr Lee zauważył, że większość technik objętych traktatem ENMOD była „bardzo spekulacyjna”, na przykład dotyczyły wywoływania trzęsień ziemi lub tsunami, które znacznie przekracza możliwości współczesnych technologii, ale technologia dotycząca chmur była często stosowana.”

Owa konwencja miała jednak inne pierwotne dno, co opisał Powell Ponte w “The Cooling”:

Podczas spotkania na szczycie pomiędzy prezydentem Nixonem a radziec­kim przywódcą Leonidem Breżniewem 3 lipca 1974 roku oba państwa zgodziły się odbyć rozmowy w sprawie zakazu prowadzenia działań wojennych angażujących środowisko naturalne. Przed pierwszą z tych rozmów, która miała się odbyć w Moskwie, w listopadzie, Związek Radziecki przedłożył Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych rezolucję w sprawie zakazu działań wojennych opartych na manipulacji środowiskiem. Po odpowiedniej korekcie rezolucja została przyjęta 102 głosami, bez głosów sprzeciwu. Stany Zjednoczone i kilka innych państw wstrzymało się od głosu. Senator Pell podejrzewał, że prezydent poczuł się urażony niespodziewanymi posunięciami ze strony Rosjan, które stwarzały pozory, że to Związek Radziecki, a nie Stany Zjednoczone pierwszy wyszedł z pro­pozycją zakazu modyfikacji środowiska naturalnego. W rzeczywistości radziec­ka rezolucja przypominała porozumienie zawarte przez NATO w listopadzie 1972 roku oraz inną propozycję, autorstwa senatora Pella, przyjętą w lipcu 1973 roku przez Senat Stanów Zjednoczonych 82 głosami przeciwko 10. Rozmowy pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Związkiem Radzieckim wzno­wiono w Waszyngtonie 24 lutego 1975 roku. 21 sierpnia 1975 roku na konferen­cji w sprawie rozbrojenia w Genewie oba państwa zaprezentowały wspólnie opra­cowany układ zakazujący modyfikacji środowiska naturalnego jako narzędzia prowadzenia wojny.” – HAARP. Broń ostateczna’

W swojej uchwale, ze względu na ogólnoświatowy zakres tego typu działań geoinżynieryjnych, ONZ nakazało angielskiemu parlamentowi zaprzestanie kontroli i prac nad tym tematem oraz pozostawienie tego w gestii ONZ. [11]

1988 – Projekt „Znamya 2,5 Exoriment” [ZSRR]

space_mirror150btj: „Nowyj Swiet”- wznowiony nowy eksperyment świetlny wykorzystujący lustra kumulujące światło słoneczne do ogniskowania go w określone miejsce na Ziemi.

1988 – umieszczenie pierwszego lustra do podgrzewania danego regionu, tj Syberii dla uzdatnienia rolnictwa.

02.1999 – umieszczenie kolejnego zwierciadła o tym samym zadaniu ale większej możliwości ogniskowej. [12]

Manipulacja pogody, m.in. dewastacja na Haiti spowodowana użyciem maszyny do trzęsień ziemi: mówią o tym: Hugo Chavez, rosyjscy naukowcy, oraz m.in Miloszewicz.

Projekt HAARP

Patrz akapit  Broń pogodowa

SPACECAST 2020

22.06.1994 – Raport wojskowy: „SPACECAST 2020: The World of 2020 and Alternative Futures„ – oparty na badaniach z lat 1993-1994

 SPACECAST 2020

SPACECAST 2020

sporządzony przez DoD skierowany dla przyszłych kierunków działań sił lotniczych do roku 2020. (dokument) Lotnictwo ujawniło swoje plany na rok 2020 (Spacecast 2020), wśród których znajdowała się kwestia kontroli pogody. Zwracają uwagę na to że „używanie technik modyfikacji pogody w celu zniszczenia, uszkodzenia lub szkodzenia innemu państwu” jest zakazane, z drugiej jednak strony twierdzą że rozwój technologii „zmusza do ponownego przyjrzenia się tej delikatnej i potencjalnie ryzykownej kwestii.”

Owning The Weather in 2025

1996 – amerykańskie Lotnictwo opublikowało pracę naukową opracowaną przez Departament Obrony pt. “Pogoda jako wzmacniacz siły. Pełna kontrola nad pogodą w 2025 roku”. Celem kontroli pogody są wg. autorów zadania militarne zarówno w małej jak i globalnej skali.

Dokument zawiera liczne przykłady na to czym jest geoinżynieria, opisywana w dokumencie jako „systemy modyfikacji pogody” oraz jakie zastosowanie militarne będą one miały do roku 2025. Dokument stwierdza jasno, iż do roku 2025 amerykańska armia będzie w pełni kontrolowała pogodę w skali globu.

Praca analizuje sytuację, w której generałowie posiadają całkowitą kontrolę nad warunkami atmosferycznymi nad polem walki. Mogą „siać chmury”, następnie kierować błyskawice w nieprzyjacielskie czołgi i inne pojazdy. Mogą powodować lokalne, bardzo gęste mgły. Broń mikrofalowa może uderzyć w jonosferę, niemal całkowicie zakłócając pracę stacji radiowych wroga. Wniosek pod dokumentem głosi: To jest nasza wizja. Do roku 2025 wojsko będzie mogło mieć możliwości wpływania na pogodę nad całym teatrem wojennym, albo w mikroskali nad danym terenem bitwy, by osiągnąć swoje cele militarne

We wstępie czytamy: „W 2025 roku amerykańskie siły powietrzne mogą “przejąć pogodę” wykorzystując nowe technologie i koncentrując rozwój tych technologii do zastosowań militarnych. Takie możliwości oferują stworzenie narzędzi bojowych kształtujących pole bitwy w sposób wcześniej niemożliwy. To stwarza możliwości wpływania na całe spektrum operacji w konfliktach i jest istotnym dla wszystkich możliwych działań w przyszłości. Zamierzeniem niniejszej pracy jest określenie strategii wykorzystania przyszłego sytemu modyfikacji pogody w celu osiągnięcia celów militarnych, a nie przedstawienie szczegółowego planu technicznego.

Te ryzykowne starania modyfikacji pogody oferują dylemat inny niż w przypadku rozszczepiania atomu. Podczas gdy niektóre segmenty społeczeństwa zawsze będą opierały się badaniu kontrowersyjnych kwestii, takich jak modyfikacja pogody, to ogromne możliwości militarne, które mogłyby wyniknąć z tego pola mogą być ignorowane tylko na naszą własną zgubę. Od wzmocnienia sojuszniczych działań lub zaburzania wrogich za pomocą na małą skalę zmian naturalnych wzorców pogodowych, do kompletnej dominacji nad globalną komunikacją i kontrolą działań w przestrzeni okołoziemskiej, modyfikacja pogody oferuje walczącym szeroki zakres możliwych opcji, aby pokonywać lub zmuszać do działania przeciwnika. […] Postępy technologiczne w pięciu głównych obszarach są niezbędne by stworzyć potencjał zintegrowanego systemu modyfikacji pogody:
(1) zaawansowane, nieliniowe techniki modelowania,
(2) możliwości obliczeniowe,
(3) zbieranie informacji i przekazywanie,
(4) matryca globalnych czujników oraz
(5) techniki interwencji w pogodę.

Niektóre narzędzia interwencyjne istnieją już dzisiaj a inne mogą być rozwijane i udoskonalane w przyszłości.

Możliwości operacyjne systemu modyfikacji pogody:

Degradowanie sił wroga Wzmocnienie wojsk sojuszniczych
Wzmacnianie opadów.
– zalewanie linii komunikacji
– zmniejszanie skuteczności naprowadzanego uzbrojenia i rekonesansu
– zmniejszanie komfortu/moraleWzmacnianie burz.
– odmowa realizacji operacjiZatrzymanie opadów.
– odcięcie od świeżej wody
– wywołanie suszyPogoda w przestrzeni okołoziemskiej.
– zaburzanie działania komunikacji i radaruUsuwanie mgły i chmur
– odmowa możliwości maskowania
– zwiększenie podatności na atak naprowadzanego uzbrojenia i rekonesansuWykrywanie wrogich działań modyfikacji pogody
Powstrzymanie opadów.
– utrzymanie i wzmocnienie LOC
– utrzymanie widoczności
– utrzymanie poziomu komfortu/moraleModyfikacja burz.
– wybieranie środowiska bitwyPogoda w przestrzeni okołoziemskiej.
– poprawa niezawodności komunikacji
– przechwytywanie wrogiej komunikacji
– wykorzystywanie zasobów w przestrzeni kosmicznejGenerowanie chmur i mgły.
– zwiększanie maskowaniaUsuwanie mgły i chmur
– utrzymanie działań powietrznych
– zwiększanie efektywności uzbrojenia naprowadzanego i rekonesansuObrona przed możliwościami działań wroga.

Zakładając, że w 2025 roku nasza strategia bezpieczeństwa narodowego będzie obejmowała modyfikację pogody, to naturalnie pójdzie za tym jej stosowanie w naszej narodowej strategii wojskowej. Oprócz znaczących korzyści ze zdolności operacyjnych pojawi się inna motywacja, by kontynuować modyfikację pogody dla odstraszania i zwalczania potencjalnych przeciwników. W tym dokumencie pokażemy, że właściwe stosowanie modyfikacji pogody może zapewnić dominację bojową w stopniu wcześniej niewyobrażalnym.”

We wprowadzeniu autorzy opisują wizję przyszłego, globalnego systemu modyfikacji pogody: „W 2025, bezzałogowe pojazdy kosmiczne (UAV) są rutynowo stosowane do operacji modyfikacji pogody. Dzięki skojarzeniu pożądanych czasów ataku z prognozą wiatru i burz, i systemu pozycjonowania satelitarnego, jednostki sił pogodowych WFSE generują profile misji dla każdego UAV. WFSE kieruje każdym UAV używając informacji w niemal czasie rzeczywistym poprzez sieć czujników. Przed atakiem, który jest skoordynowany z prognozowanymi warunkami pogodowymi, UAV rozpoczyna generowanie chmur i  rozpylanie. UAV rozpylił tarczę cirrusową by uniemożliwić wrogowi obserwację wideo oraz w podczerwieni (IR). Jednocześnie, podgrzewacze mikrofalowe tworzą zlokalizowaną scyntylację by zakłócić aktywne wykrywanie poprzez systemy syntetycznej apertury radarowej (SAR), takie jak kanadyjskie, dostępne w handlu systemy satelitarne wspomagania poszukiwania i ratownictwa (SARSAT), które będą powszechnie dostępne w 2025 roku. Inne operacje zasiewania chmur wywołają burzę rozwijającą się nad celem, poważnie ograniczając zdolność przeciwnika do obrony. WFSE monitoruje całą operację w czasie rzeczywistym, oraz zwraca uwagę na ukończenie innej bardzo ważnej ale rutynowej misji modyfikacji pogody.

Owning The Weather in 2025

Owning The Weather in 2025

W dokumencie czytamy m.in. iż 

“Liczne techniki rozpylania zostały już zbadane, ale najbardziej wygodną, bezpieczną i opłacalną omawianą metodą jest zastosowanie silników odrzutowych z dopalaczami by podczas lotu wygenerować cząstki węgla przelatując nad celem. Te metody oparte są na wtrysku paliwa ciekłego węglowodoru do gazów w komorze dopalania. Ta metoda bezpośredniego generowania okazała się bardziej pożądana niż inna wiarygodna metoda (tj. transport dużych ilości wyprodukowanego, odpowiedniej wielkości pyłu węgla na żądaną wysokość). […] Do tej pory, wiele pracy włożono w bezzałogowe pojazdy latające UAV, które mogą dokładnie, (jeśli nie całkowicie) dorównywać możliwościami względem samolotów kierowanych przez pilotów. Jeśli technologia UAV była by połączona z technologiami niewidzialności dla radarów i pyłu węglowego, wynikiem mógłby być bezzałogowy samolot niewidzialny dla radarów latający do obszarów docelowych, będący w stanie spontanicznie wytwarzać pył węglowy w dowolnym miejscu.”

Jak czytamy w artykule na stronie accuweatcher.com

“Zasiewanie chmur może być następną granicą do pokonania dla bezzałogowych statków powietrznych (UAS), bardziej znanych jako drony, z potencjalnymi globalnymi konsekwencjami. Stan Nevada był jednym z sześciu miejsc testowych wybranych w grudniu 2013 przez Federalną Agencję Nadzoru Transportu Lotniczego. Jednym z państwowych badań nad UAS jest to jak zasiewanie chmur może być prostsze i bardziej ekonomiczne. Zasiewanie chmur jest próbą modyfikacji ilości opadów z chmur, które jest realizowane głównie dla łagodzenia suszy tworząc opady. Obecnie jest to wykonywane przez rozpylanie w chmurach jodku srebra z ziemi lub latając nad górną częścią chmur rozpylając chemikalia na formacje chmur. […] Zasiewanie chmur jest bardziej powszechne na arenie międzynarodowej, niż w Stanach Zjednoczonych. Chiny znane są z częstego wykorzystywania tych technik. Rząd Nevady ma nadzieję przebić się na światowy rynek modyfikacji pogody poprzez tą nową technologię.”

Mało tego NASA zrobiła bardzo podobny w swym przesłaniu dokument jak Owning The Weather in 2025!

youtube logo NASA’s Future of War 2025 Is Already Here! (HD)

28.04.1997 – odbyła się konferencja prasowa ówczesnego Ministra Obrony USA – Williama S. Cohena, na której potwierdził on, iż znane mu są prace nad technologiami, takimi jak: sztuczne wywoływanie trzęsień ziemi, zdalne powodowanie wybuchów wulkanów, czy też manipulowanie pogodą na dużych obszarach, w celach militarnych. [14]

2010; Rosyjski politolog Andriej Areshev, który piastuje funkcję zastępcy dyrektora strategicznego Fundacji Kultury w Rosji w wywiadzie dla czasopisma „Sprawy Międzynarodowe” wydawanego przez rosyjskie MSZ rozważa możliwość, że Stany Zjednoczone mogą używać nowego rodzaju broni, służącej do wywoływania zmian klimatycznych. Rosyjski specjalista dodał, że owa broń może być wykorzystana do zmian temperatury i ograniczania płodów rolnych w krajach Azji Środkowej. Według Aresheva prawdziwym celem tych badań jest stworzenie nowego rodzaju broni masowego rażenia (ma na myśli m.in. HAARP) w celu destabilizacji systemów ochrony środowiska i rolnictwa w wybranych krajach.

2015; Profesor Alan Robock z Rutgers University, specjalista ds. kontroli klimatu powiedział, że kilka lat temu otrzymał tajemniczy telefon od CIA. Agencja wypytywała go czy państwa wrogo nastawione do USA mogą kontrolować pogodę, wywołując suszę czy powódź, a jeśli tak, to czy CIA jest w stanie dowiedzieć się czy jakiś kraj wpływa na klimat w danym momencie. Naukowiec postanowił o tym powiedzieć dopiero teraz.[15]

Świetnym uzupełnieniem do tego artykułu polecam dokument mojego autorstwa:  Modyfikacja pogody a broń pogodowa

Dodatkowe źródła:

youtube logo  Nick Begich : Technology to Control the Weather (eng.)

youtube logo The Father Of Weaponized Weather (eng.) [Ben Livingsto] [16]

http://gadzetomania.pl/2013/07/24/wojna-o-pogode-haarp-projekt-cumulus-i-operacja-popeye

Systemy kontroli pogody do roku 2025

Ripsonar

———————————————————-

[1] guardian.com

[2] https://ripsonar.wordpress.com/2015/07/24/od-75-lat-usa-pracuje-nad-globalnym-ociepleniem/

[3] http://www.whale.to/b/weather_q.html

[4] https://books.google.pl/books?id=G7t260XD8AYC&pg=PA44&lpg=PA44&dq=Artificial+Cloud+Nucleation+Project+AEN&source=bl&ots=bejZEGnStO&sig=SeFEZTqiiY4oyRyhDDEzh1p0aSE&hl=en&sa=X&ei=6VK9UInBJIHliAKtj4DADA&redir_esc=y#v=onepage&q=copper&f=false

[5]

[6] http://strefatajemnic.onet.pl/teorie-spiskowe/eksperymentuja-z-klimatem/4v0hh

[7] https://ripsonar.wordpress.com/2015/07/24/od-75-lat-usa-pracuje-nad-globalnym-ociepleniem/

[8] https://tergiwersacja.wordpress.com/haarp-kontrolowana-apokalipsa/kontekst-kontroli-pogody/

[9] http://www.twojapogoda.pl/wiadomosci/114603,wojna-pogodowa-rosja-zeslala-nad-usa-sroga-zime

[1https://tergiwersacja.wordpress.com/haarp-kontrolowana-apokalipsa/kontekst-kontroli-pogody/

[11] Autorstwo i źródło: Globalna Świadomość

[12] Freeman film „Nowy Porządek Świata”

[13] https://monitorpolski.wordpress.com/2012/03/08/manipulacja-pogoda-tajna-bron-masowego-razenia/

[14] – Powyższa wypowiedź Sekretarza Cohena pochodzi z tekstu zamieszczonego na Portalu Ministerstwa Obrony USA, cytowane przez gazetę Guardian.

[15] http://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/cia-obawia-sie-ze-inne-kraje-moga-kontrolowac-pogode

[16] Veteran weather modification expert Ben Livingston is a former Navy Physicist who briefed President Lyndon B. Johnson on the effectiveness of weather control back in the 1960’s during the Vietnam era, when he was involved in cloud seeding programs that worked to slow down the advance of Vietnamese and Korean troops. Livingston asserts that asserts that hurricane control was a national priority of the government more than 40 years ago and that the technology was fully operational to control the weather at the time. In this exclusive interview for Prison Planet.tv subscribers, Livingston explains how for decades the US government has had the power to both lessen and increase the severity of adverse weather for their own purposes. Dr. Livingston was assigned in 1966 from the Naval weapons research Laboratory to a marine fighter squadron in Vietnam. Instead of guns, the aircraft under Livingston’s control were fitted with cloud seeding equipment. „My mission was to find clouds and seed them for maximum precipitation value” he stated.

Dr. Livingston presents evidence from the Stanford research Institute, who were brought into Project Storm Fury (a weather control program) in the late sixties as a third party, which stated conclusively that knowledge of how to stop hurricanes had been uncovered and that they would be directly liable should a hurricane hit and cause extensive damage and loss of life. Four decades later and Livingston exposes how the devastation caused by Hurricane Katrina could have been greatly minimized but was allowed to fully impact Gulf states for political reasons. Having personally flown on 265 missions into the eyes of hurricanes, Livingston remarks that he was „disgusted” by the failure to lessen the impact of Katrina. Livingston’s revelations that weather control has been a decades long program in which the US government has been deeply involved are particularly alarming given the abundant modern-day evidence of how chemtrails are being used to warp our environment in a secret geoengineering plot that threatens a myriad of unknown human health and ecological consequences.

Reklamy