Ogólnie przyjęte informacje na ten temat.

Einstein stworzył teorie jednolitego pola. W skrócie polegało to na tym, iż grawitacja nie jest siłą, lecz właściwością (zakrzywieniem) czasoprzestrzeni. A więc sprzężenie między polem elektromagnetycznym i grawitacją jest możliwe – co wojsko amerykańskie miało nadzieję wykorzystać do niewidzialności obiektów. Szkopuł w tym, że do tego potrzeba bardzo dużej energii.  Nie poddawali się tak łatwo. Tak więc…

„…eksperyment miał dowieść istnienia i zbadać właściwości jednobiegunowego pola magnetycznego. Teorię stanowiącą podstawy eksperymentu miał opracować Albert Einstein w latach 1925-1927. Jedną z cennych z punktu widzenia wojska właściwości takiego nieznanego współczesnej fizyce pola byłoby odchylanie promieni światła nawet o kilka procent, co miałoby umożliwić ukrycie obiektu, znajdującego się w obszarze działania takiego pola. To mogłoby pozwolić na zakamuflowanie statków i innych jednostek o znaczeniu militarnym i dawałoby znaczną przewagę taktyczną”.

28.11.1943 – w kierunku niszczyciela torpedowego USS Eldride, stacjonującego w porcie wojskowym w Filadelfii, zaczęły wysyłać energię dwa mniejsze okręty wyposażone w aparaturę. Okręt znalazł się pod wpływem silnego, pulsującego pola energii rozciągającego się na 100 jardów od każdej z jego burt. Powietrze wokół jakby zgęstniało, pojawiła się zielonkawa mgła, po czym USS Eldridge znikł (…) Po chwili pojawił się  w doku wojskowego portu w Norfolk, 1000 mil od Filadelfii, gdzie obserwowali go ze zdumieniem marynarze ze statku „Matson Lines Liberty„. W kilka minut potem niszczyciel wrócił do Filadelfii, co nie uszło uwadze załodze z Allanem na czele na statku USS Andrew Furuseth. [ de fakto  Carlos Allende (Allen) – wiemy tak dużo o tym wydarzeniu przyp. aut.] .[1 a]

Prawdopodobnie jedyne oryginalne zdjęcie z tego wydarzenia.

Wydaje się być  jedynym oryginalne zdjęcie z tego wydarzenia. [1 b]

statek

statek 2

Prawdopodobnie jest to wizualizacja tego wydarzenia. Nie znalazłem źródła tego zdjęcia.

Oczywiście oficjalna wersja wydarzeń ze strony US Navy? Dowództwo marynarki Wojennej USA nigdy nie przyznało się do przeprowadzenia eksperymentu. „Urząd ds. Badań Marynarki Wojennej nigdy nie przeprowadzał badań badań nad niewidzialnością ani w 1943 r. ani później. (…) „Odkrycie naukowe tej wagi, byłoby otoczone tajemnicą przez długi czas” – oświadczył Betty W. Shirley, naczelnik Departamentu Marynarki.

Dodatkowe informacje

1931 – Na Un. w Chicago powstaje geneza planu tworzenia niewidzialności wykorzystując pole elektromagnetyczne. Osoby te to: Dr. John Hutchinson, Nicola tesla i dr Kitenauer.

1934 –  Projekt zostaje przeniesiony do Instytutu Badań Zaawansowanych w Princeton, New Jersey.

Instytut Badań Zaawansowanych w Princeton – [Institute for Advanced Study IAS] jest niezależną od władz i samorządu lokalnego prywatną placówką naukową, prowadzącą najbardziej fundamentalne badania w wielu dziedzinach nauki. Założony w 1930 roku przez Louisa Bambergera i Caroline Bamberger Fuld. Jest to jedna z najbardziej znamienitych placówek naukowych XX wieku. Zlokalizowany w Princeton w stanie New Jersey w USA gdzie m.in. w 1933 – Albert Einstein wchodzi w skład zespołu IAS [z Niemiec do USA ucieka w 1930 roku] [1]

 Projekt Tęcza 

1940 – Powstaje Projekt Tęcza [Rainbow], którego celem jest uczynienie okrętu niewidzialnym dla radarów wroga za pomocą eksperymentów z udziałem pól elektromagnetycznych. jego następstwem były dalsze technologie niewidzialności którego odtajnionym projektem był sławny Projekt Stealth. Kulminacją projektu był omawiany eksperyment w Filadelfii.

03.1942 – Nikola Tesla przeprowadził test na niewidzialność pancerzu statku, poprzez wykorzystanie wzrost natężeń pól elektromagnetycznych (sabotował, bojąc się, że eksperyment z wykorzystywaniem tych energii może zabić wielu ludzi).

22.07.1943 – Za projekt odpowiadał Dr. Von Neuman. Przeprowadzono jeden udany test niewidzialności dla radaru, oka i  kamer .( ale oddziaływanie pola elektromagnetycznego negatywnie wpłynęło na zdrowie załogi). W trakcie eksperymentu załoga, wskutek silnego pola elektromagnetycznego zostali jakby zamrożeni- nie mogli się poruszać. Niektórzy wrócili do widzialnej postaci i odzyskali zdolność ruchu zaraz po odcięciu oddziaływania energetycznego. Inni pozostali niewidzialni (zamrożeni) przez godzinę lub dobę po eksperymencie. Najgłębiej zamrożony ukazał się dopiero po 6 miesiącach. Ci , którzy w stanie niewidzialności spędzili ponad dobę, nie byli normalni psychicznie. Nieszczęsne ofiary eksperymentu używali dziwnych sformowań jak: „pochwycony przez prąd, wrzucony do zieleni, wrzucony w melasę„. Opowiadały o światach pozaziemskich zamieszkanych przez inne istoty. Wielu eksperyment nie przeżyło. Inni zostali uznani za niezdolnych do służby wojskowej. Co natomiast co wrócili tez mieli niezłe przygody. Np. co poniektórzy marynarze po powrocie w portowej tawernie albo robili wrażenie pijanych (co to akurat bym nie był zbytnio zaskoczony..) ale że dwóch na oczach światków po prostu zniknęło, już takowe na pewno robi. Mało? Zdarzyło się , ze członek załogi niosący kompas pokładowy nagle zajął się dziwnym migoczącym płomieniem. Płonął 18 dni, przy czym ogień przenióśł się na marynarza, który połozył na nim ręce. Sir Most na oczach zony i dwójki dzieciprzeszedł przez ścianę swojej kwatery i znikł bez śladu.

Einstein razem z Oficerami Marynarki Wojennej w Princeton.

Einstein razem z Oficerami Marynarki Wojennej w Prinston z lipca 1943 r.

W projekcie miał uczestniczyć również Albert Einstein. Potwierdzeniem tego znajdujemy w archiwum personalnym armii amerykańskiej w St. Louis, według których Albert Einstein zatrudniony był czasowo w Departamencie Marynarki Wojennej USA jako pracownik kontraktowy Służb Specjalnych, w charakterze konsultanta naukowego Biura Uzbrojenia. Kontrakt naukowca z US Navy miał trwać od 31 maja 1943 r. do 29 czerwca 1946 r.

12.08.1943 – finalny test staje się katastrofą. Statek znika na 4 godziny (przeniknięcie w nad przestrzeń do 1983 roku). Po powrocie brakowało części załogi, zaś niektórzy płonęli, ogólnie totalne szaleństwo.[2]

10.1943 –ponowna nieudana próba zatrzymuje projekt. Powód: problemy z opanowaniem następstw testów oraz z powstałą pętlą czasową. Eldridge zostaje odremontowany i oddelegowany na morze jako zwykły niszczyciel.

1947 – wznowiono projekt z inicjatywy marynarki. Dr von Neuman ma zadanie wykrycia, czemu nie mogą testów opanować. Wykorzystuje do tego celu  komputer [3]

 Dr Jessup

Pamiętacie światka Allende? Nie zamierzając milczeć odnośnie tego co widział skontaktował się z dr Morris Hetchum Jessupem – astronomem i  astrofizykiem interesującym się tematyką Trójkąta Bermudzkiego i UFO. Ten miał się na tyle zainteresować sprawą aby ten miał spróbować wyjaśnić co zaszło. Po paru listach skontaktował się z  Urzędem ds. Badań Marynarki Wojennej  co w następstwie zaowocowało spotkaniem z komendantem George Hoover i oficerem od projektów Specjalnych kpt. Sidney Sherby. Okazało się że Marynarka zainteresowała się książką Jessupa o UFO, w której pisał dość sporo o anty grawitacji. Jessup ujawnił listy od Allende- który okazał się być jednym z  informatorów, których informacje wykorzystał do swojej pracy.

Ponoć to własnie te informacje wpłynęły na jego szykanowanie, nachodzenie przez „dziwnych ludzi” a w końcu do zabójstwa. Patrz Tajemnicza śmieć osób badających tematykę UFO.

Wg Carlosa Allende, Charles Berlitz i William Moore ustalili, że amerykańska US Navy była zainteresowana wykorzystaniem jednolitej teorii pola, o czym świadczy spotkanie dowódców Marynarki z Einsteinem. (patrz zdjęcie po lewej.)  Zespół naukowców pracujący nad ową niewidzialnością w silnych polach energii składał się  : z dr Rineharda, dr Thomasa Townseda Browna i własnie z dr Morrisa Jessupa! Konsultacje natomiast prowadzili z prof. Rudolfem Lindenburgiem, Szwajcarem z pochodzenia, pracującym na Uniwersytecie w Princetown.  Dr Brown twórca „gravitora” – urządzenia, które potwierdziło wpływ silnego pola elektromagnetycznego na grawitację, jesienią 1943 r. załamał się psychicznie i został zwolniony! To własnie Brown przewidywał przesunięcie się obiektu pod wpływem pola elektromagnetycznego, ale nie sądził iż na taka odległość. Allende powołując się na przyjaciela Einsteina dr Berthranda Russea twierdził, iż Einstein nie przedstawił głębszych przemyśleń odnośnie owego jednolitego pola, niszcząc swoje zapiski uważając, iż skutki, jakie mogłyby przynieść jej praktyczne zastosowanie, zwłaszcza na obecnym poziomie moralnym mogłyby być katastrofalne! [3 a]

 

Ripsonar

—————————————————————————

1 a – Rzeczpospolita tyt. artykułu: „Spadek Einsteina. Czy Amerykanie testowali niewidzialność?” (nie wiem niestety z którego roku. Mam to w swoim archiwum. Robiłem kiedyś wycinki z gazet i tak wyciąłem, że nie ma daty, ani nr strony. Ups:)

1 b – http://www.flickriver.com/photos/23594319@N02/3059214970/

[1] W IAS nie prowadzi się klasycznych zajęć dydaktycznych. Nie można tu uzyskać stopnia naukowego czy zawodowego. Nie ma programu zajęć, laboratoriów itp. Nie prowadzi się tu żadnych badań finansowanych z zewnątrz, ani żadnych zajęć zleconych. Finanse na badania są przyjmowane przez władze IAS wyłącznie od instytucji rządowych, firm i osób prywatnych pod jednym warunkiem: że dawcom nie wolno stawiać jakichkolwiek wymagań pod adresem IAS.

[2] Dowód zdjęcie tu: http://www.flickriver.com/photos/23594319@N02/3059214970/

[3] Neuman pracuje nad zbudowaniem komputer od lat 1946 w Instytucie Badań Zaawansowanych w Princeton. Zakończone pełnym sukcesem w 1952 roku buduje 3 modele. 1- do Anglii, 2 do departamentu Marynarki, 3 w Instytucie. W 1953 roku model ten Dr. Neuman ulepsza  budując go od nowa.

[3 a] – Rzeczpospolita tyt. artykułu: „Spadek Einsteina. Czy Amerykanie testowali niewidzialność?

Advertisements