Większość osób sądzi , iż fenomen UFO dotyczy okresu XX wieku, kiedy to lata 40 – te zapoczątkowały owy trend. Nic bardziej mylnego. Obserwacje UFO były obserwowane od tysięcy lat we wszystkich, powtarzam wszystkich częściach świata.

Rysunki naskalne

rys 1

Te petroglify pochodzą sprzed wielu tysięcy lat. Zostały stworzone przez starożytnych Indian w Południowej Ameryce. Według indiańskiego folkloru dwa obiekty zderzyły się wysoko na niebie; jeden z nich rozbił się w Dolinie Śmierci w Kalifornii. Kilku przybyszów (prawdopodobnie z innego statku) spędziło trochę czasu, naprawiając zniszczony statek, będąc obserwowanymi przez lokalnych Indian. Obrazek nr 2 zdaje się ukazywać zniszczenia, widoczne na krawędziach i na dole statku. Powyższe obrazki autorstwa Leonarda Nimoya.

Oto dwa malowidła ścienne z Tanzanii. Datowane są na 29 000 lat. Malowidło nr 1 znajduje się w Itolo i przedstawia kilka obiektów w kształcie dysku. Malowidło nr 2 pochodzi z Kolo; ukazuje cztery istoty otaczające kobietę. Proszę również zwrócić uwagę na istotę spoglądającą w dół z czegoś w rodzaju pudła lub obiektu.

rys 2

rys 3Obrazy znajdujące się po lewej stronie znajdują się we Francji, w jaskini „Pech Merle”, niedaleko „Le Cabrerets”; datowane na 17 000 – 15 000 r. p.n.e. Scena przedstawia krajobraz naturalny, oraz kilka obiektów w kształcie spodka, tak jakby wyjętych całkowicie z kontekstu.

 

 

 

Starożytność

rys 4Stara, chińska ilustracja pochodząca z książki zatytułowanej „Illustrated Survey of Weird Countries”. Podpis brzmiał mniej więcej tak –

„Ji Gung Land: Ludzie mogli konstruować latające samochody, które podróżowały daleko przy sprzyjającym wietrze. W dniu Tarng (1700 r. p.n.e.) ludzie Ji Gunga podróżujący latającym samochodem dotarli do Yew Jo. Ich samochód został rozmontowany, aby nie mogli go zobaczyć inni. Później pojawił się wschodni wiatr, na którym podróżnicy polecieli z powrotem do swojego państwa, przebywając około 5000 kilometrów.”

Filozof Seneka w pierwszej księdze jego dzieła „O zjawiskach natury” odnajdziemy następującą relację:

Jest rzeczą wątpliwą, czy do nich (meteorów) można zaliczyć rzadko widziane zjawiska świetlne w kształcie belek i beczek”.

U Piliniusza również odnajdziemy całkiem pokaźną liczbę świecących belek. Szczególnie interesujący jest natomiast opis trzech ‚księżyców’, które pojawiły się jednocześnie na nieboskłonie. Dziać się to miało za czasów konsulów Dominitiusa i Fanniusa.

329 p.n.e – Aleksander Wielki prowadząc kampanię w Azji Mniejszej obserwuje USO

222 – p.n.e Obsequenes (historyk) opisuje dwa ‚księżyce’. Zdarzenie to wywołało wielkie poruszenie w całej Italii, obiekty te pojawiły się bowiem najpierw nad Rimini, a następnie przeleciały nad całym Półwyspem Apenińskim!

Juliusz Obsequens w książce „Prodigorium liber” podaje opis z roku 216 p.n.e.:

„rzeczy podobne do statków widziano na niebie nad Italią… W Arpi (w Itali) widziano na niebie okrągłą tarczę… W Capui całe niebo stanęło w płomieniach, na którym ktoś dostrzegł kształty przypominające statki… [q]

175  – p.n.e Obsequenes donosi o jaskrawo świecących ‚słońcach’, jakie – w towarzystwie głośnego hałasu – latały na nocnym niebie. W dziełach tego historyka odnajdziemy wreszcie mnóstwo ognistych kul, latających nad Imperium Romanum, a nawet informacje o lądowaniach na ziemi tych obiektów![1]

Cyceron – sławny rzymski mąż stanu w pierwszym stuleciu p.n.e  opisał noc, w której widziano na nocnym niebie słońce i słyszano towarzyszące temu głośne hałasy. Ukazały się dziwne „kule”!

Zbiory starożytnych obserwacji i relacji o widzianym UFO, a także niezwykłych zjawisk przyrodniczych z przełomu ery napisał Harold T. Wilkins pt:. „Flying Saucers on the Attack” oraz Jacques Vallee pt. „Paszport do Magonii” (Passport to Magonia).

Średniowiecze

1557 – wydano książkę „Kronika niezwykłości i złowróżebni” (A Chronicle of Prodigies) Conrada Lycosthenesa opisujący m.in dziwne latające „słupy” lub „pochodnie” na niebie.

Poniższy obrazek pochodzi z dziesięciowiecznego tybetańskiego tłumaczenia sanskryckiego tekstu pt. „Prajnaparamita Sutra„, znajdującego się w japońskim muzeum. Na powiększeniu zobaczyć można dwa obiekty wyglądające jak kapelusze, ale dlaczego unoszą się w powietrzu? Jeden z nich posiada także iluminatory. Wedyjskie teksty pełne są opisów Vimanas. Ramayana opisuje Vimanas, jako dwupokładowe, okrągłe statki z iluminatorami i kopułą. Latały „z szybkością wiatru” i dawały „melodyjny dźwięk”.

Prajnaparamita Sutra

Prajnaparamita Sutra

Poniższy gobelin zatytułowany „Letni triumf”, stworzony w Brugii w 1538 roku. Obecnie znajduje się w Bayerisches National Museum. Można wyraźnie zobaczyć na nim kilka obiektów w kształcie dysku w górnej (lewej) części gobelinu. Ktoś stwierdził, że mogą to być wyspy; no tak, latające wyspy to przecież pospolite zjawisko

Letni triumf

 

Rycina z Hamburga z 1697 roku

Rycina z Hamburga. 4.XI.1697  r.

 

Artykuł w czasie uzupełniania

Ripsonar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

q – William Bramley, „Bogowie Edenu„, str. 16

[1] http://www.paranormalne.pl/index.php?showtopic=334

Advertisements