Skrypt

youtube logo Cała prawda o AIDS wg. Dr Leonarda Horovitza

   Źródła historyczne potwierdzają nasilenie tajnego wyścigu zbrojeń w zakresie broni biologicznej w USA, w porównaniu z którym działania Sowietów wypadają blado. Dowód

Dr Robert Gallo

Dr Robert Gallo

na to stanowią trzy najbardziej zadziwiające dokumenty w historii broni biologicznej. Najpierw nigdy nie odtajniony raport z obrad Kongresu w roku 1969, wykazujący, że Departament Obrony zgłosił prośbę o 100 milionów dolarów na opracowanie „syntetycznych substancji do wykorzystania w atakach bakteriologicznych,” „poprzez Narodową Akademię Nauk i Narodową Radę ds. Rozwoju,” tj. NAS i NRC. To prawie połowa kwoty przeznaczonej na całokształt broni biologicznej w tym roku. Te laboratoryjne wytwory są strukturalnie i funkcjonalnie identyczne z wirusem HIV. Zwróćcię uwagę, że miało to miejsce 15 lat przed będącym przedmiotem sporów odkryciem wirusa przez tego człowieka – doktora Roberta Gallo, który nadzorował Litton Bionetics – wówczas szóstego największego wykonawcę broni biologicznej armii USA. Bionetics zarządzał też programami Narodowego Instytutu Raka w Forcie Detrick. Ta prywatna firma była wówczas medyczną filią wojskowego megawykonawcy zwanego Litton Industries. Prezes Litton, Rot Ash, był alternatywnym kandydatem prezydenta Nixona na stanowisko doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego, które w końcu zajął Kissinger. W ramach nagrody pocieszenia, Nixon mianował Asha szefem amerykańskiego biznesu i przemysłu. Podczas gdy Roy Ash dołączał do załogi Białego Domu, Kissinger wydał admirałowi marynarki wojennej Zumwaltowi polecenie ponownej oceny stanu broni biologicznej USA. Marynarka wojenna zawsze przodowała w tych kwestiach. Broń biologiczna była tania w produkcji, można ją było wykorzystać do ataku na konkretne osoby a nawet grupy etniczne. Nie ma wątpliwości, że nagłe skupienie Fortu Detrick na nowotworach stanowiło część większoego planu depopulacji. Według raportów z obrad Konresu oraz biografa Kissingera, redaktora naczelnego The Time, Waltera Isaacsona, Kissinger wybrał zaprezentowaną przez Zumwalta opcję wyprodukowania broni biologicznych wzorowanych na AIDS i wirusie ebola. Kontrakt powędrował do firmy jego kolegi z Białego Domu – Litton Biomdics.

Obecnie nie ulega wątpliwości, że doktor Gallo prowadził badania nad tymi złożonymi wirusami. Jego zespół w Bionetics połączył wirusy białaczki, chłoniaka i mięsaka pobrane od różnych gatunków zwierząt prawie 15 lat zanim Departament Zdrowia i Opieki Społecznej przypisał Gallo odkrycie przyczyny AIDS – podobnego retrowirusa. Mówiono, że doprowadzi to do powstania leku – szczepionki na AIDS – w ciągu 3 lat. Nigdy do tego nie doszło. Udało mi się dopaść doktora Gallo na XII Międzynarodowej Konferencji AIDS w r.1997.  Zapytałem go, czy martwi się, że być może jego eksperymenty doprowadziły do powstania wirusa wywołującego AIDS lub jemu pokrewnych, które mogły zainfekować małpy i szympansy dostarczone przez Litton do oddziału Merck Vaccines w Nowym Jorku w celu produkcji pierwszych szczepionek na zapalenie wątroby typu B. Oto rozmowa, za którą później doktor Gallo mnie przeprosił. Był wyraźnie zirytowany.

– Czy martwi pana, że pana wczesne eksperymenty z łączeniem wirusa simian 40 i retrowirusa pienistego simian z wirusami kociej białaczki i kurzych nowotworów mogły

Dr Robert Gallo

Dr Robert Gallo

doprowadzić do powstana wirusa HIV lub jemu pokrewnych  po ich zagnieżdżeniu w ludzkich tkankach i że te mutacje mogły zainfekować szczepionki przeciwwirusowe produkowane w organizmach małp i szympansów, które pana współpracownicy z Litton Bionetics dostarczyli producentom szczepionek?

– Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, o czym pan mówi.

– Zacytuję pana artykuł, doktorze.

– Jeśli pan może, jeśli ma pan jakiś mój artykuł, o którego publikacji nie wiedziałem, chętnie usłyszę jak go pan cytuje.

– Z przyjemnością. Narodowa Akademia Nauk, 1970, Gallo. Jest to prezentacja, którą wygłosić pan przed publicznością w Mol w Belgii. Opublikował ją pan przez Narodową Akademię…

– Dobrze, stop. To jest kompletnie idiotyczne. W Mol w Belgii – była to moja pierwsza podróż do Europy więc pamiętam dokładnie – miało miejsce spotkanie NATO. Organizowali spotkania naukowe na całym świecie, nawet pomiędzy Wschodem a Zachodem. Biologiczne, chemiczne, wszelkiego rodzaju spotkania naukowe, spotkania o macierzyństwie, ojcostwie, wszystkim. I kieyd przemawiałem w Mol w Belgii w latach ’60, na długo zanim doszło do sklonowania genów, zanim nawet zacząłem zajmować się wirologią, mówiłem o transportującym RNA. Okej? O to chodziło w Mol w Belgii. W życiu nie opublikowałem artykułu o działaniach Narodowej Akademii Nauk w sprawie SV40, poza tym, że u gatunków posiadających tRNA zmienione przez SV40 komórki chomików porównałem z komórkami niezmienionymi. Ma pan ananasy, kiwi, wiśnie wymieszane jakimś innym tutti frutti, nie wiem, o czym pan do cholery mówi. Jestem trochę zmęczony podobnymi bzdurami.

– Dobrze, Gallo, Sarin i inni, naukowcy Litton Binetics współautorzy badań, w których łączycie wirusy wywołujące białaczkę u kotów i mięsaka u drobiu, tworząc… przepraszam, białaczka, mięsak, modele złożone?

– … bardzo mądrze, tak, wszystko stworzyliśmy podczas pracy w laboratorium. Dla osób, które trochę rozumieją, i które interesują takie pomysły – nigdy… Słyszałem różne rzeczy, ale nigdy nie powiedziano mi czegoś takiego. Były osoby, które myślały, że – i nie było to wycelowane bezpośrednio we mnie, to coś nowego – że wirus HIV mógł powstać w wyniku eksperymentów laboratoryjnych. Są dwie definitywne, rozstrzygające odpowiedzi na takie zarzuty. Żaden naukowiec nie mógł celowo stworzyć HIV chyba że był supergeniuszem wyprzedzającym swoją epokę o dziesięć lat. Wirus HIV istniał na długo przed wynalezieniem klonowania molekularnego – to po pierwsze. Znamy pełną sekwencję, genom HIV, został on opublikowany przez nasze laboratorium w roku 1985 oraz przez zespół z Paryża w mniej więcej tym samym czasie. Wirus nie wykazuje

Dr Leonard Horovitz

Dr Leonard Horovitz

homologii z żadnym innym znanym wirusem na świecie za wyjątkiem SIV, któru odkryto później. Nie ma nic wspólnego z kotami ani z wirusami nowotworów u drobiu. SV40 to wirus DNA  pochodzący od małych zwierząt, który może zmieniać komórki i kultury komórek i który nie ma żadnych wspólnych sekwencji z HIV. Co więcej, nigdy nie pracowaliśmy z SV40 i wspomnianymi przez pana wirusami jednocześnie a gdybyśmy pracowali to byłoby to nieistotne. Myślę, że należy zacząć od podstawowej biologii na poziomie szkoły średniej.

Te dokumenty, do których należą umowy z rządem USA, najlepiej wyjaśniają, jak AIDS pojawił się na dwóch odległych od siebie kontynentach u czarnych Afrykanów i gejów z Nowego Jorku w roku 1978. Były to dokładnie te grupy, które otrzymały pierwszą szczepionkę na zapalenie wątroby typu B, yprodukowaną przy pomocy szympansów Litton Bionetics zaledwie cztery lata wcześniej. Swoją drogą, człowiek siedzący na prawo od doktora Gallo to doktor Jonathan Mann. Doktor Mann był wówczas dyrektorem ds. AIDS w Światowej Organizacji Zdrowia. Niedługo po tym, jak był świadkiem mojej rozmowy z doktorem Gallo, zrezygnował ze swojego wysokiego stanowiska, mówiąc:

„AIDS to więcej niż problem zdrowotny – to odgórnie narzucone socjopolityczne obciążenie.”

Ripsonar