Czy doszło do mistyfikacji rzekomego lotu misji Apollo na Księzyc?

Czy doszło do mistyfikacji rzekomego lotu misji Apollo na Księżyc?

Apollo 11 wystartował 16 lipca 1969 r. i wylądował na Księżycu 4 dni później. Stało się to zaledwie 8 lat po tym, jak prezydent Kennedy ogłosił początek amerykańskiego programu zdobycia Księżyca. Znając Amerykę i ich zawsze szybki postęp technologiczny ta informacja nie jest zaskoczeniem. Jednak  sprawa rzekomej mistyfikacji lądowania na Księżycu przez Apollo 11, ma swoje dość solidne podłoże. Tym się zajmiemy w tym artykule.

Chciałbym wszakże nadmienić, iż lądowanie i spenetrowanie Księżyca przez USA czy też przez inne kraje jest faktem dokonanym, przy którym nie mam najmniejszych wątpliwości. I dziwiłbym się, by ktokolwiek z czytających uważał inaczej – Ripsonar

Rywalizacja

Na jednym z wystąpień Prezydenta USA słyszymy taką oto rozmowę:

[dziennikarz] „Prezydencie, czy my nie powinniśmy starać się dolecieć na Księżyc przed Rosjanami?

[Kennedy] Jeżeli możemy, to polecimy.

[dziennikarz?] Ale w twojej odpowiedzialności jest aby prowadzić mocne dowodzenie i pobudzić ten plan

[Kennedy] My musimy najpierw się dowiedzieć, czy możemy wyprzedzić Rosjan w tej sprawie.

Moim zdaniem, same zwrócenie uwagi Prezydentowi państwa w takim kontekście „Ale w twojej odpowiedzialności...” zdaje się daleko odbiegać od pewnych norm zachowania kultury a przede wszystkim szacunku głowy państwa. Ale niemi to oceniać….

Przemuwienie Kennediego na temat misji wysłania człowiekiana księżyc.

Przemówienie Kennedy’ego na temat misji wysłania człowieka na księżyc.

25.05.1961 – prezydent John F. Kennedy ogłosił w Kongresie, że USA powinny „dołożyć wszelkich starań by przed końcem dekady człowiek wylądował na księżycu i bezpiecznie powrócili na Ziemię„,

„Jestem przekonany, że nasz naród powinien pozwolić sobie na osiągniecie celu przed upływem tej dekady wylądować z człowiekiem na księżycu i powrócić bezpiecznie na Ziemie. Żaden inny pojedynczy projekt w tym okresie nie będzie bardziej imponujący dla ludzkości ani ważniejszy na dłuższą metę, w odkrywaniu przestrzeni kosmicznej”. [A]

Odezwa ta była zmotywowana osiągnięciami Związku Radzieckiego – wcześniej Rosjanie ogłosili umieszczenie pierwszego człowieka na orbicie okołoziemskiej. Tą osobą był Jurij Gagarin. Wyścig na Księżyc rozpoczął się na dobre. Szczytowy okres zimnej wojny motywuje oba kraje do olbrzymiego poświęcenia i działania, gdyż  zdolność okiełznania przestrzeni kosmicznej (a przynajmniej orbity okołoziemskiej) jest kluczowym etapem w kwestii obronnych swojego kraju.

Mało tego, tragedia statku Apollo 1, oraz liczneBill Kaysing niedociągnięcia konstrukcyjne, które były przyczyną katastrofy, spowodowały, że cały projekt statku musiał zostać poddany analizie i przeróbkom. To i inne problemy natury technicznej powodowało szepty wielu specjalistów z NASA uważając że lądowanie na Księżycu przed końcem dekady jest niemożliwe. (tym bardziej, że dążenie to stało się wyścigiem szczurów- co nie oszukujmy się, nie sprzyja osiągnięciu 100% celu).

I tutaj wracamy do rozważań mistyfikacji jaka by miała by być przeprowadzona m.in w misji Apollo 11.  Niemożliwe, większość pewnie z Was tak powie, ufająć technologii i potędze USA. Niezupełnie się z tym zgodzę, ponieważ analizując wiele poszlak i faktów związanych z tą problematyką wyłania się obraz potwierdzający hipotezę mistyfikacji. Chociażby hochsztaplerka samych Rosjan. Np. w książce „Gagarin = kosmiczne kłamstwo?” z 1990 roku István Nemere przedstawił szczegółową analizę mistyfikacji pionierskiego lotu człowieka w kosmos. Historyczny lot rzekomo odbył się rankiem 12 kwietnia 1961, ale informacje o sukcesie ujawniono już dzień wcześniej! (programem Sowietów kierował Siergiej Korolow wykorzystujący tę samą niewolniczą pracę – do budowy kosmodromu Bajkonur, jak Von Braun przy budowie podziemnych fabryk V 1 i V2.). Amerykanie prawdopodobnie wykryli mistyfikację, ale chłodna kalkulacja nakazywała podjęcie wyzwania – kto pokaże światu lepszą inscenizację, jeżeli ówczesny potencjał technologiczno-finansowy obu mocarstw w stosunku do zakładanego czasu był nie osiągalny? A stawka była ogromna.

Jakakolwiek dominacja jednego z tych państw w kosmosie stwarzała możliwość na całkowitą eksterminację drugiego rywala za pomocą pierwszego uderzenia bronią nuklearną. Zdobycie przestrzeni kosmicznej, ba Księżyca, jako potencjalnie najlepszej lokalizacji dla powstania baz i systemu wykorzystującego potencjał nuklearny stwarzało nieograniczone możliwości, ale i zarazem wyższość nad konkurentem.

„To jest wielce prawdopodobne, że ten napastnik, który będzie kontrolował kosmos to też będzie kontrolował cały świat. I my nie możemy na to pozwolić”

„My traktujemy kontrolę kosmosu na około Ziemi, jako coś w rodzaju wielkich mocarstw, które kontrolowały morza na przełomie XVI -XVIII wieku. A żeby kontrolować tą planetą, musimy kontrolować przestrzeń na około niej”  – Wernher Von Braun

Osobiście uważam, że owe aspiracje były myślą przewodnią kampanii księżycowej której celem miał być program „Wojen Gwiezdnych” czy stworzenie tarczy antyrakietowej zarządzanej przez USA zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz globu. (patrz np. Projekt Horyzont). Wysłanie człowieka na księżyc była tylko miękką formą przeforsowania zmilitaryzowania kosmosu. Massmedia i Public Relation w tej sprawie nie zawiódł.

Sowieci już na początku tej batalii wyprzedzali bezapelacyjnie Stany Zjednoczone co opisałem w artykule  „Krótka historia wyścigu na księżyc”. Np. już pierwszy satelita – sputnik, spowodował spore zamieszanie w szeregach rządu, naukowców a tym bardziej wojskowych w USA. Trzeba było stworzyć plan B, jeżeli prawdziwa realizacja programu Apollo nie poradzi sobie z wytyczonymi celami tj. zdobycie naszego satelity do końca lat 60-tych. A powodów fiaska dostrzeżono już napoczątku programu. M.in. tragedia statku Apollo 1, oraz liczne niedociągnięcia konstrukcyjne, które były przyczyną katastrofy, spowodowały, że cały projekt statku musiał zostać poddany analizie i przeróbkom. To i inne problemy natury technicznej powodowało szepty wielu specjalistów z NASA uważając że lądowanie na Księżycu przed końcem dekady jest niemożliwe.

To właśnie te obawy i spowodują realizację Planu B- stworzeniem wyreżyserowanej misji-  mistyfikacją lotu i zdobycia Srebrnego Globu. Czemu? Ponieważ USA nie mogła sobie pozwolić na przegraną, szczególnie przedopinią publiczną. Owa manipulacja dawała wyimigowaną równowagę de fakto obydwu ze stron….

Według innej teorii Amerykanie i Rosjanie w tajemnicy pracowali wspólnie nad rozwojem technologii lotów kosmicznych. NASA upozorowała lądowanie, by nie doszło do zdemaskowania amerykańsko-rosyjskich baz na Księżycu, które miały stanowic posterunek wypadowy na Marsa, a jeszcze inna hipoteza- bardziej śmielsza ale i kontrowersyjniejsza zakładała fakt iż księżyc już był zasiedlony przez obcą cywilizację która się zadomowiła na dobre po  tzw. „Ciemnej stronie” księżyca. Tym zagadnieniem zajmę się w oddzielnym artykule. Dla bardziej głodnych wiedzy i niecierpliwych, odsyłam do poniższych tematów tytułem wstępu:

Szanse powodzenia misji Apollo.

1. Bill Kaysing – w latach 1956-63 pracował dla firmy zaangażowanej w program lotów kosmicznych Apollo (aktualnie pisarz) – opierając się na badaniach NASA dotyczące wykonalności planu lądowania na Księżycu,  uzyskano prawdopodobieństwo 0,0017 procenta naBill Kaysing pokładane nadzieje. Zdaniem Kaysinga przejście od 0,0017 procenta do 100 procent w tak krótkim czasie było niemożliwe. Przykładem może być zastosowanie technologi w statku Apollo 11, która jak na dzisiejsze czasy była bardzo przestarzała. Np. system komputerowy użyty w Apollo 11 dysponował pamięcią nawet mniejszą niż nowoczesna pralka automatyczna.

2. Thomas Ronald Baron, inspektor nadzoru bezpieczeństwa prac w trakcie budowy Apollo 1 potwierdza powyższe wyniki. Po katastrofie z prototypem (gdzie zginął w podejrzanych okolicznościach m.in. astronauta V.G. Grisom) [6], przedstawił raport w tej sprawie przed Kongresem twierdząc:

Program Apollo to jeden wielki bałagan a idąc tą drogą, Stany Zjednoczone nigdy nie wylądują na Księżycu

Thomas Baron

Thomas Baron

Tydzień po tym wystąpieniu Baron ginie wraz z żoną na przejeździe kolejowym roztrzaskany przez pociąg, Raport Barona nigdy nie odnaleziono.

Tajemnicze śmierci. No własnie. Tych tajemniczych śmierci jest dość sporo. I choć w programie Apollo zginęło w latach 1964 – 1967 dziesięciu astronautów, co satnowi 15% wszystkich astronautów jaki w tamtym czasie posiadała NASA (co samo w sobie stawia na szalę realność ukończenia misji i pokazuję desperację ich mocodawców) to przypadki śmierci w dość kontrowersyjnych i tajemniczych okolicznościach (6 naukowców, w tym Tomas Ronald Baron) głoszących niewygodne tezy o programie NASA stają się wielce zastanawiające. Fakty ten utwierdzają w przekonaniu, iż coś jest zupełnie nie tak.

Jak się okazuje w rosyjskim programie kosmicznym znajdujemy podobne przypadki, potwierdzające nerwowość i bezpardonową walkę o pierwszeństwo w wyścigu na Księżyc. Wspomnieć tu należy chociażby śmierć ojca rosyjskiej astronautyki i szefa programu Siergieja Korolova, który umiera w dość zaskakującej śmierci podczas wycięcia mu… migdałków w wieku 58 lat, astronauta Władimir Komarov, któremu podczas powrotu z orbity nie otwiera się spadochron, czy samą ikonę sowieckiego posteru kosmicznego Gagarina, który również zginął w zwykłym wypadku podczas lotu ćwiczebnego ( a miał być pierwszym człowiekiem stąpającym na Księżycu z ramienia ZSRR). Przecież takich ludzi się się tak łatwo nie poświecą, no chyba  że zbiegiem okoliczności mają odmienne zdanie co do wytycznych przez najwyższe władze w kraju.

Potęgowanie wątpliwości

20 czerwca 1977 – w Wielkiej Brytami ukazuje się program telewizyjny pt.  „Alternative Three”, który pierwotnie miał zostać wyemitowany w Prima Aprilis. Dokument spotkał się z ogromnym odzewem ze strony zaniepokojonych widzów, do złudzenia przypominającym masową panikę, jaką wywołała słynna audycja radiowa Orsona Wellesa z 1936 r. zatytułowana Wojna Światów. Oliwy do ognia dolał film „Koziorożec 1” (Capricorn One) z 1977 r. nawiązujący do „Alternative Three” ale co znamienne, został  zakazany w USA! Te wydarzania medialne spotęgowały podejrzenia względem misji.

Problemy techniczne

Jednym z najważniejszych problemów technicznych lotów staje się Pas Van Allena – czyli obszar intensywnego promieniowania korpuskularnego, otaczającego Ziemię tj. od pułapu 600 km. [A] Ten twór magnetosfery chroni Ziemię oraz niezbyt odległe orbity przed destrukcyjnym dla organizmów i czułych urządzeń kosmicznym promieniowaniem. Kilka lat temu NASA ogłosiła zamiar badania tych zagrożeń, a przecież musiałyby je pokonać załogi Apollo, gdyby przekroczyły strefy Van Allena i pomknęły w otwartą przestrzeń kosmosu. Użycie ciężkich ekranów z ołowiu wykluczał bilans mas rakiety nośnej, paliwa, ‘orbitera’ i ‘lądownika’. Natomiast zastosowanie osłon plazmowych nie było możliwe 40 lat temu, bo i dziś jest to prawdopodobnie poza naszą możliwością konstrukcyjną (a na pewno nieopłacalną w kwestii finansowej).

Prototyp Lem-  który astronautów nie zawodzi podczas misji 11 tak naprawdę przez dziewiczym lotem ma mnóstwo problemów. Np. kilka miesięcy przed lotem Apollo 11, przeprowadzono test w bazie wojskowej Elington, gdzie wykorzystano prototyp LEM. N. Armstrongowi cudem udało się katapultować chwilę przed rozbiciem o ziemię.

Inscenizacja

Dokument opisujący symulacje projektu Apollo na Księzycu

Dokument opisujący symulacje projektu Apollo na Księżycu Link

apollo mission simulation project 1

Gdy ograniczenia techniczne,symulacje komputerowe, problemy Rosjan ale i o wiele większe własne uświadamiają zbliżającą się porażkę, wysłania człowieka na Księżyc w określonym czasie, rząd postanawia upozorować to wydarzenie. Miało to zapewnić sukces propagandowy w rywalizacji z Rosjanami oraz stanowić gwarancję dalszego finansowania rzeczywistych programów kosmicznych co wspomniałem na początku. Taką przezorność miał zgłosić Rumsfeld – ówczesny doradca prezydenta. Jego pomysł spotkał się z przyklaskiem Kissingera i prezydenta Nixona, a za realizację miała się zająć CIA. W swojej książce „We Never Went to the Moon” wspominany już Kaysing twierdził, że NASA i Defence Intelligence Agency (DIA) wspólnie przygotowały inscenizację mającą upozorować lądowanie na Apollo 11 na Księżycu. NASA stworzyła specjalną księżycową scenografię we Flagstaff w Arizonie, USA. Jest to makieta 2 mili długości – imitująca Morze Spokojne. Tymczasem astronauci i personel naziemnej kontroli lotu stali się częścią skrupulatnie odegranego przedstawienia, mającego na celu oszukanie opinii publicznej i przede wszystkim Rosjan. Sfabrykowano odpowiednie fotografie i materiał filmowy, a także upozorowano powrót astronautów na Ziemię, zrzucając z samolotu wojskowego do oceanu atrapy kosmicznych kapsuł. Pusta rakieta Saturn V została wystrzelona w kierunku kosmosu, jednak spadła z powrotem na ziemię, kiedy już znajdowała się poza zasięgiem wzroku postronnych obserwatorów. Kaysing twierdzi ponadto, że astronauci poddani zostali praniu mózgów, co miało złamać ich ewentualny opór wobec współpracy przy realizacji tajnego programu.[2]

Jim Lovell z Apollo 8 stwierdził „Księżyc jest w zasadzie szary, nie ma kolorów…, …wygląda jak gipsowy model

W tym celu , na pewno wykorzystano Projekt LOLA. NASA bowiem przygotowywała się do symulacji ekspedycji na Księżyc. Przygotowali miejsca, których celem miało być odtworzenie warunków jakie astronauci mieli spotkać podczas misji na Księżycu. Były to: Langley Research Center oraz Glenn Research Center które znajdują się w stanie Virginia oraz Ohio w USA. Można również przypuszczać iż takie warunki odtwarzano również w bazie Area 51 w Nevadzie.

Projekt LOLA

W Langley Research Center za kwotą 2 mln $ przeprowadzono symulację lotu na księżyc tzw. Project Lunar Orbiter & Landing Approach Simulator (LOLA). Projekt był ściśle tajny choć dziwnym trafem został opisany w książce „The Encyclopedia of Space” w stycznia 1969 r. przez atronautę – Scotta Carpentera. Sztuczny księżyc został rzetelnie odtworzony jako jedna wielka makieta.

LOLA

Więcej na ten temat zapraszam tu: Studyjne wyloty na księżyc – THE MOON FILES – Can’t make it – fake it

youtube logofake moon landing

Stanley Kubrick

Zdjęcia z rzekomego „lądowania” zostały nakręcone przez samego Stanleya Kubricka, współpracującego wówczas z NASA. Niemożliwe? Sama postać była na tyle kontrowersyjna, znająca i co znamienne poruszająca tak wiekopomne dzieła nawiązujące do tematów skrywanych przez rząd USA, że jestem skłonny w tą hipotezę uwierzyć. [B] Nawiązuje do niej Jay Weidner w filmie: „How Stanley Kubrick Faked the Apollo Moon Landings”.

9673938

Fałszywy film miał być nakręcony w studiu Kubricka w Anglii tj.w MGM Studio. Do nakręcenia ujęć miało się zajęć m.in dwóch techników i dwóch aktorów, którzy byli w rzeczywistości agentami CIA.  Ta amatorszczyzna zmotywowała Kubrica do przejęcia inicjatywy i jako perfekcjonista sam pokierował kręceniem i montażem materiału z lotu na księżyc.

Czy ślad ten jest prawdziwy? Porusza się tą kwestię w francuskim dokumencie „Ciemna strona księżyca„(Opération lune) z 2002 r. który okazuje się być  tzw. Mockument czyli fikcją udającą film dokumentalny (taki misz masz satyry czy też parodii filmowej przysłonięty formą dokumentalnej relacji). Moim zdaniem dorobek Kubrica jest na tyle istotny i trafny (porusza tak ważne tematy, które zostają przemilczane), że dyskredytacja tego typu materiałów nie powinna rzutować na ewentualnym powiązaniu z omawianym tu tematem. Czy doszło tu do dezinformacji z jego osobą, tego nie wiem, ale poniższe przykłady potwierdzałyby nawet i ten wątek łamigłówki z osobą Kubrika w roli głównej.

Żona Kubricka twierdzi, że Kubrick został zamordowany, a nie iż miał zawał, gdyż badał się regularnie i nie miał żadnych problemów z sercem. O tym, że Kubrick bał się zamachu napisał również Raphael, czyli współscenarzysta ostatniego filmu Kubricka w pamiętniku napisanym po śmierci Kubricka w jakim opisał ich współpracę.

Aha. Wspominając o agentach CIA warto wspomnieć, iż były szef CIA Vernon Walters  zmarł,  przedtym jak miał w wywiadzie powiedzieć co nieco na temat wyścigu wysłania człowieka na księżyc. Jak ktoś zajmował się na studiach statystyką, czynnik samobójstw (przekształcając w równanie matematyczne) porównany z prawdopodobieństwem zajścia – wyklucza działanie.. powiedzmy natury….

Patrz więcej:

1999 – Znany reżyser Stanley Kubrick przyznał, że sfilmował fałszywe lądowanie na Księżycu.

Kadr z filmu "Lśnienie" w którym główny bohater ma na swetrze rakietę z napisem Apollo 11!

Kadr z filmu „Lśnienie” w którym główny bohater ma na swetrze rakietę z napisem Apollo 11!

Wywiad z Kubrick’iem przeprowadził T. Patrick Murray. Powodem spotkania była promocja ostatniego filmu Amerykanina, „Oczy szeroko zamknięte”. Jak twierdzi Murray, w pewnym momencie, rozluźniony kolejną szklaneczką niebieskiego Johnny Walkera Kubrick złożył wyznanie.

„Dokonałem ogromnego oszustwa na amerykańskiej opinii publicznej, o czym zamierzam teraz szczegółowo opowiedzieć, zrobiłem to z udziałem rządu USA i NASA, lądowania na Księżycu zostały sfałszowane, wszystkie lądowania zostały sfałszowane, a ja jestem osobą, która je sfilmowała”

Murray twierdzi, że Kubrick, zanim udzielił mu wywiadu, zobowiązał go do podpisania specjalnego kontraktu, liczącego 88 stron NDA (Non-Disclosure Agreement), która to umowa zobowiązywała go do nieujawniania treści wywiadu przez następne 15 lat. Gdy reżyser zaczął mówić o fałszowaniu lądowania na Księżycu dziennikarz myślał, że robi sobie z niego żarty, ale z tonu wypowiedzi Amerykanina można uznać, że jest śmiertelnie poważny.

EXCLUSIVE: STANLEY KUBRICK CONFESSES TO FAKING THE MOON LANDINGS IN NEW INTERVIEW (eng)

Problematyczne zdjęcia

Okazuje się, że głównym argumentem potwierdzającym mistyfikację lądowania misji Apollo 11 na Księżycu, które było emitowane z wielką pompą „na żywo” na cały świat dostarczają zdjęcia opublikowane przez NASA. Przyjrzyjmy się im bliżej.

  1.  Fotografie:
    • Po pierwsze: przesłane zdjęcia Lunar Reconnaissance Orbiter są podobno wyraźne, ale z nieznanych powodów NASA nie rozpowszechniła je w pełnej rozdzielczości .
    • Po drugie: 22 zdjęć z Apollo 11. Tyle zdjęć zostało upublicznionych z około 120, które łącznie astronauci zrobili na Srebrnym Globie. Jak na tak doniosłą chwilę, nieudostępniony materiał jest dość skąpy.. nie sądzicie? Aha, sama wypowiedz Amstronga, która upamiętnia postawienia stopy na księżycu była zaplanowanym show, o którym doniósł David Bowman, należący w ówczesnym czasie do ekipy centrum lotów w Houston. Taką notatkę miał ponoć dostać na dzień wcześniej.
    • Po trzecie; zaginięcie części archiwum NASA dot. „misji” pod kryptonimem Apollo. Ubytek tłumaczono wielokrotnymi przeprowadzkami zbiorów wobec jej wielkiej liczby! A przecież dokumentacja największego sukcesu w historii ludzkości powinna być przecież zabezpieczona z najwyższą pieczołowitością!
    • Po czwarte: Sprawa kolorów. Na zdjęciach widać przepiękne, właściwe kolory np. flagi czy też pojazdu, a przecież jak zauważył Dimitri Muffley, były agent tajnych służb radzieckich różnica temperatur wpłynęła by przede wszystkim na części mechaniczne kamery, zaś promieniowanie słoneczne rozmyłoby zdjęcia, a ultrafioletowe barwę.

apollo 1

  • Po piąte: ślady butów w pyle. Dimitri Muffley stwierdza, że jest to nie możliwe, gdyż po pierwsze grawitacja na Księżycu wynosi 1/6 ziemskiej (więc by wywołać taką zmianę strukturalną za pomocą wagi jest znikoma) a brak wilgotności uniemożliwiłby odznaczania się tak wyraźnych śladów np. buta.
  • Po szóste: dziwne cienie i odbicia w hełmie astronauty.

2f1c7d8b35e981aa158f0c6281fd8a30

  1. Astronauci – Buzz Aldrwin po powrocie wpadł w depresję.  Zaczął pić. Zrezygnował z bycia astronautą i służb wojskowych.

Czy my…Czy ludzie polecieli na księżyc czy nie?”

Patrz też:

2.  Tło i brak gwiazd. Na żadnym zdjęciu nie widać gwiazd. Wszędzie widać tylko czarne tło. Jest to nielogiczne, gdyż z ich (księżycowego) punktu widzenia gwiazdy byłyby widoczne w całej swojej okazałości

JWF

Zd. nr 1

  1. Flaga 2

    Zd. nr 2. Flaga powiewająca na Księżycu.

    Trzepotanie flagi. Jeżeli Księżyc nie posiada atmosfery (atmosfera została potwierdzona, ale w zagłębieniach kraterów) to jakim sposobem flaga trzepocze na

    Flaga

    Zd. nr 3.

    wietrze.. jest to nie możliwe.

  2. Oświetlenie. Na zdjęciu nr 1 oraz 3 zauważalne cienie nie są do siebie równoległe. A raczej powinny, skoro jest tylko jedno źródło światła (Słońce). A ta powiewająca flaga (zdjęcie nr 3)…. Czyżby w ogóle nie rzucała cienia?
  3. Krzyżyki na zdjęciach. Są one używane w kamerach Hasselblad do oszacowania odległości od obiektów.

Kapsuła LEM.

  1. Brak powstania śladu krateru przy lądowaniu LEM na księżycu. Powierzchnia księżyca jest pokryta drobnoziarnisty pyłem (zachowującym się jak kurz) jednak ani siła dysz (odrzut z dyszy Apollo to 140 – 150 decybeli). przy lądowaniu nie wypaliła krateru, ani nie spowodowała wzniecenie kurzu, a podpory kontrukcji LEM były czyste jak łza.
  2. Start LEM z księżyca, bez widocznego działania dysz, brak oddziaływania na pył księżycowy oraz kto kieruje kamerą z księżyca przy starcie?:)

W jaki sposób łazik zostaw przywieziony w module Orbitera?

Osoby mówiący o tym:

Vil Kejsing – był analitykiem inżynerii Rocketdyn – firmy która zaprojektowała rakiety Apollo.

Jednym z promotorów tezy, iż amerykanie nie dolecieli na Księżyc w tym czasie (1969 r.), jest Brian O’Leary – były astronauta z lat 60 – tych, doradca naukowy w misji „Apollo” na Księżyc. Również Dimitri Muffley, pracownik radzieckich tajnych służb od około 15 lat, potwierdził, iż materiały z lądowania Apollo 11 posiada olbrzymią ilość błędów technicznych świadczących o sfingowaniu tego wydarzenia.

Dodatkowe poszlaki

  • W Australii w relacji z Księżyca (Apollo 11) znalazła się … butelka Coca Coli! Było to tylko widoczne w bezpośredniej relacji. Wideo
  • NASA planuje zakaz lotów nad miejscami historycznych „lądowań na Księżycu”. Kierownictwo agencji jest zmartwione ogłoszonym kilka lat temu konkursem Google Lunar X Prize, który oferuje 20 milionów dolarów nagrody dla pierwszego prywatnego zespołu, który umieści automatyczny lądownik w dowolnym miejscu na Księżycu, pokona tam dystans min. 500 metrów i prześle dane oraz zdjęcia na Ziemię. NASA nie chce aby uczestnicy konkursu zbliżali się do miejsc lądowania misji Apollo, i zapowiada stworzenie strefy no-fly-and-no-drive ponad nimi i wokół nich, zwłaszcza w przypadku pierwszej i ostatniej załogowej misji Apollo 11 i Apollo 17. Istnieje ryzyko, że kurz przy lądowaniu lub awarii może zniszczyć ślady obecności astronautów Apollo na Księżycu. NASA nie wspomina jednak w jaki sposób zasady byłyby egzekwowane… New York Times http://www.nytimes.com/2011/09/21/opinion/that-old-heritage-moon.html
  • skała księżycowa’ oficjalnie podarowana premierowi Holandii przez załogę’ Apollo-11, ubezpieczona na pół miliona $ i eksponowana do niedawna w muzeum w Amsterdamie, okazała się kawałkiem skamieniałego drewna.
  • Nicsonanie było przy stracie Misji Apollo 11 (a dzień wcześniej nagrał pożegnalne słowa, gdyby mieli zginąć astronauci).

Wnioski:

Dzięki inscenizacji ‘Apollo Moon Landing’ Ameryka wciąż odgrywa rolę Supermocarstwa, a Rosja zajmuje też silną pozycję, choć z 4 tylko 2 Łunochody osiadły na Księżycu (1970 i 73), skąd przesłały zdjęcia. Czy coś jeszcze? Wątpliwe. Po udanych orbitowaniach i lądowaniu sond na Księżycu zapowiadano szybki postęp, dobrobyt, sięganie do planet… Powstały kultowe filmy, plany budowy baz na Księżycu… I co? Stacja orbitalna Skylab (1973-79) spłonęła i zabiła krowę w Australii. Spośród 7 wahadłowców 2 rozpadły się. Po ‘podbiciu Księżyca’ Amerykanie korzystali do niedawna z rosyjskiej stacji orbitalnej na bazie Mir-2, zwanej Alfa lub ISS, oraz z cudzych rakiet serwisowych.

Symbioza obydwu konkurujących mocarstw kosmicznych jest zadziwiająco harmonijna jeśli jedyny konflikt na przestrzeni dekady dotyczył toalety na Mir-2/ISS. Jest to kontynuacja zmowy dyskrecji, jaka wytworzyła się po sfingowanych ‘osiągnięciach’ ZSRR oraz USA. Ta zmowa była opłacalna, bo oba kraje usadowiły się na czele świata, a wobec akceptacji swych społeczeństw dla realizacji konkurencyjnych ‘pokojowych programów kosmicznych’ – po obu stronach zostały wyciśnięte ogromne pieniądze na zbrojenia i zarobki dla elit. Koszt projektu Apollo wyniósł 150 miliardów w dolarach 2010 roku – czyli 5 razy tyle co Projekt Manhattan, lub 18 razy tyle co koszty przekopania Kanału Panamskiego.

Dodatkowe materiały:

Ripsonar

Aktualizacja 01.02.2016

NASA zakazuje lotów w pobliżu Księżyca

——————————————————————————————————————————–

[A] Dokument Nova To the Moon (eng.)

[1] W latach 1956-63 pracował dla firmy zaangażowanej w program lotów kosmicznych Apollo, oraz aktualnie pisarz.

[2] http://www.roswell47.pl/ladowanie-na-ksiezycu.html

[5] http://imageshack.us/photo/my-images/201/as11405928.jpg/

[6] ( miał być pierwszym człowiekiem stąpającym na Księżycu, ale jego negatywny stosunek do programu, brak wiary w realizację celu, oraz publicznie mówił że przez to „ ktoś straci życie”  zginął w pożarze prototypu Apollo 1 27.01.1967 w bardzo kontrowersyjnych okolicznościach

[7] Teorie spiskowe. Czy wylądowaliśmy na księżycu. Czas 2, 320

[A] Cząstki te mogą powodować uszkodzenia elektronicznych komponentów satelity przebywającego przez dłuższy czas w strefie oddziaływania pasów Van Allena.” Pierwszy satelita z USA Explorer-1 wyposażony w czujniki opracowane pod kierunkiem prof. Jamesa Van Allen’a w 1958 roku wykrył intensywne promieniowanie występujące ponad strefą nazwaną od jego nazwiska. O tych zagrożeniach w 1960 roku napisał w książce „First Men to the Moon” Wernher von Braun (1912-1977), nazista, który po IIWŚ stał się pierwszą ręką NASA i kierunku ich badań.

[B] nakręcił m.in. makabreskę „Dr. Strangelove” o apokaliptycznym konflikcie nuklearnym, klasyk gatunku s-f „2001: Odyseja Kosmiczna”, w „Mechaniczna pomarańcza” ukazał degrengoladę Zachodu, w „Oczy szeroko zamknięte” mroczność iluminatów., a film „Shock!” ujawnia kolejne kulisy cynicznej drwiny z nieomal całej ludzkości!