houseofnumbers2

Świat bez HIV/AIDS może być bliżej niż myślisz…
Kanadyjski twórca filmowy Brent Leung, w swoim przełomowym filmie ujawnia alarmujące informacje, kwestionujące oficjalną wersję HIV i AIDS.
„House of Numbers” nie jest filmem „z obrzeży”, przedstawiającym opinie rodem z teorii spiskowych. Jest przejrzystym zbiorem wywiadów z niektórymi spośród wybitnych światowych wirusologów i naukowców – laureatów nagrody Nobla, włączając w to byłych ekspertów z CDC (Centers for Disease Control and Prevention), WHO i UNAIDS (The United Nations Joint Programme on HIV/AIDS). Wielu z nich po raz pierwszy wypowiedziało się przeciwko konwencjonalnej mitologii AIDS przed kamerami.
Wśród osób, z którymi przeprowadzono wywiad, są: dr Robert Gallo, dr Luc Montagnier, dr Michael Gottlieb, dr Joe Sonnabend, dr Kary Mullis, James Curran, dr Peter Piot, dr James Chin, dr Peter Duesberg i wielu innych.
Film ten zdobył nagrodę dla najlepszego filmu dokumentalnego, oraz wiele innych, na wielu festiwalach, gdzie był wyświetlany.
http://www.youtube.com/user/houseofnu…
Tłumaczenie i napisy: http://5prawnatury.pl/ Za: GNMWroclaw

youtube logo House of Numbers [2009] Zwiastun PL

youtube logo House of Numbers: anatomia epidemii AIDS [napisy pl]

Skrypt:
0:21
UNAIDS szacuje, że na całym świecie 42 miliony ludzi zarażonych jest wirusem HIV.

0:31

Podobno co sekundę 10 osób umiera na AIDS
0:47
Nie istnieje nic podobnego do HIV. Nie ma drugiej takiej choroby, choroby zakaźnej, która może wszystkich zabić. Zapomnij o tym.
0:59
Faktor strachu zniknął, ale zarażenie się HIV wciąż pozostaje problemem dla każdego. Strach nadal istnieje, ponieważ jest to wirus, który zabija ludzi.
1:10
Istnieje ogólne przekonanie, że jest lepiej, ale nie jest lepiej. I wszyscy ci ludzie, te ponad 42 miliony zarażonych wirusem, w końcu umrze na AIDS.
1:24
W ciągu ostatnich 30 lat ludzkość zjednoczyła się w obliczu zagrożenia AIDS.
1:29
Ludzie z różnych środowisk, przełamując bariery społeczne i ekonomiczne, zjednoczyli się, aby osiągnąć wspólny cel – skończyć z AIDS.
1:41
Wymieńcie nazwisko osoby, dla której idziecie. Idę dla Roberta Johnsona. Idę dla Rocka Hudsona.
1:52
Idę dla wszystkich tych, których nie ma tutaj, aby mogli iść sami.
2:06
Statystyki rosną, wszystkie z wyjątkiem jednej – liczba osób wyleczonych nadal jest równa zero.
2:14
Teoretycznie możemy wyleczyć AIDS… na papierze. Być może będziemy mogli w przyszłości. Nie mogę powiedzieć kiedy!
2:19
Pomimo znacznego postępu jakiego dokonaliśmy dzięki zastosowaniu chemioterapii u pacjentów, żaden z nich nie pozbył się wirusa.
2:27
Nie sądzę, że przemysł farmaceutyczny jest bardzo zainteresowany inwestowaniem w lekarstwo.
2:32
Nie chcę być zbyt cyniczny, ale rzeczywistość jest taka, że sytuacja jaką mamy teraz, czyli leczenie przez całe życie drogimi lekami, bardzo im pasuje.
2:45
Wyprodukowanie środka leczniczego wymagałby bardzo wyrafinowanych badań z zakresu biologii molekularnej. I szczerze mówiąc, nie sądzę, że tak się stanie.
2:54
Nigdy?
2:55
– Nigdy!
2:58
Domek z liczb anatomia epidemii
3:07
Urodziłem się w 1980 roku, na rok przed eksplozją AIDS w świadomości publicznej.
3:12
Wychowałem się w jego cieniu, jak dziecko wychowywane w cieniu atomowego grzyba.
3:17
Można powiedzieć, że należę do pierwszego pokolenia HIV. Nigdy nie znałem świata bez niego!
3:23
Ten film to opowieść o mojej podróży, przez ruchome piaski HIV i AIDS.
3:29
AIDS to gorący temat, który nie schodził z pierwszych stron gazet przez blisko 30 lat. Ale co naprawdę każdy z nas wie o HIV i AIDS?
3:45
Jaka jest różnica między HIV i AIDS?
3:48
– Nie wiem dokładnie!
3:51
– HIV jest… jest… wow!
3:55
– HIV jest wirus. AIDS jest chorobą. Więc są zupełnie różne!
4:06
– To jest jedno i to samo. – Nie wiem jaka jest różnica. – To samo!
4:10
– Wiem, że HIV jest mniej śmiertelny.
4:15
– Niekoniecznie się różnią. Dla mnie nie ma realnej różnicy między nimi.
4:21
Jaka jest różnica między HIV i AIDS?
4:24
– Nieduża różnica, prawda?
4:29
– HIV i AIDS to dopiero początek.
4:31
– HIV to wirus.
4:33
– Prawdziwy wirus to AIDS!
4:36
Ludzie na całym świecie byli tak samo zdezorientowani jak i ja.
4:39
Dlatego zwróciłem się do największych autorytetów od HIV/AIDS.
4:43
Wśród, których byli: odkrywcy HIV, doradca ds. AIDS w Białym Domu i dyrektor wykonawczy UNAIDS ds. globalnej reakcji na epidemię.
4:53
W trakcie spotkań z różnymi ekspertami, zadawałem pytanie: Jaka jest różnica między HIV i AIDS?
4:59
Różnica między HIV i AIDS to kluczowe zagadnienie. I niestety, wydaje się, że umyka to wielu ludziom, którzy coś słyszeli, ale dokładnie nie pamiętają.
5:08
HIV to wirus. AIDS to zespół, spowodowany przez zakażenie wirusem. Nie możesz zarazić się AIDS, ale możesz zarazić się HIV, co spowoduje AIDS.
5:19
Największym problemem w teorii HIV jest sam HIV.
5:24
Istnieje grupa negacjonistów AIDS, którzy twierdzą, że HIV nie istnieje, że nigdy nie został wyizolowany, co jest po prostu dziwaczne.
5:33
Nie twierdzimy, że HIV nie istnieje. Mówimy jedynie, że obecnie dostępne dane nie dowodzą istnienia HIV.
5:45
Prawda jest taka, że HIV istnieje, a nawet powoduje AIDS.
5:49
Uważam, że dowód jest niepodważalny. HIV powoduje AIDS.
5:54
Jest jakaś teoria, niech sobie będzie. Ale niech będą też inne dyskusje, niech będą inne badania, niech będą inne odkrycia, może co innego ma tu miejsce. NIE!
6:07
Dlaczego prawie 30 lat od jego odkrycia, wciąż toczą się debaty na temat HIV? Dlaczego nie ma lekarstwa?
6:14
Aby uzyskać odpowiedzi na te pytania potrzebny jest szerszy kontekst. Przeszłość jest prologiem, więc moja podróż zaczyna się od cofnięcia się w czasie.
6:27
CDC donosi o nowych przypadkach dwóch rzadkich i śmiertelnych chorób wykrytych u homoseksualnych mężczyzn. Przyczyna których jest, jak dotąd, nieznana.
6:40
Oczywiście jest to problem o wielkim ładunku emocjonalnym, ale…
6:43
Jak mamy nie być zdenerwowani, kiedy ludzie umierają codziennie na chorobę, dla której CDC nie ma nazwy!
6:49
Na litość boską, dopóki CDC nie nazwie tego, przynajmniej niech zabroni mediom nazywać to GRID!
6:59
Niestety muszę wziąć odpowiedzialność za wymyślenie terminu GRID. Co oznacza Gay Related Immune Deficiency (zespół niedoboru odporności gejów).
7:08
Mieliśmy do czynienia z grupą gejów, którzy nagle krytycznie zachorowali na pneumocystozę, co było wskaźnikiem jakieś nowej choroby, o czym poinformowaliśmy CDC.
7:22
Byłem w tym czasie, w CDC, szefem wydziału chorób przenoszonych drogą płciową, kiedy dostałem do oceny sprawozdanie 5 przypadków pneumocystozy u gejów.
7:39
Zaraz potem, bardzo rzadki nowotwór zwany mięsakiem Kaposiego, stwierdzono u młodych gejów.
7:48
Moją pierwszą reakcją było, że jest to niezwykle ważne odkrycie.
7:55
CDC szukało czegoś takiego, kiedy to się pojawiło. Oni już go szukali, z nadzieją, że będzie to nowa plaga.
8:04
Bo polio zostało wyeliminowane, budżet CDC się zmniejszał i zszedł do poziomu z początku lat 80-tych.
8:11
Była dwucyfrowa inflacja, bardzo wysokie bezrobocie, szybki wzrost wydatków militarnych i istniała groźba cięć w budżetach publicznych.
8:27
Doprowadziło to do redukcji zatrudnienia w publicznej służbie zdrowia, a zwłaszcza w CDC.
8:32
Nad CDC w Atlancie zawisła groźba redukcji, a nawet, teoretycznie, zamknięcia.
8:39
Krążyła wewnętrzna notatka w CDC mówiąca, że musimy znaleźć nową plagę!
8:43
Żeby uzasadnić swoje wydatki, swoje istnienie i robienie kariery, konieczne było dla nich znalezienie choroby zakaźnej.
8:51
Postanowili, że trzeba postraszyć Amerykanów, żeby dali nam więcej pieniędzy!
8:54
Gdy ludzie uznali, że to może być spowodowane przez wirusa, to początkowy brak zainteresowania mediów zmienił się w największy boom informacyjny w historii.
9:07
Ludzie przeszli od lekceważenia tego do strachu i paniki, że ja też mogę to złapać!
9:15
AIDS przeobraził się w dobrze finansowany projekt i podejrzewam, że zadziałał efekt psychologiczny, ponieważ mówili o tym w kongresie,
9:24
gdzie kongresmenami są w zasadzie biali heteroseksualni mężczyźni. I jeśli oni czują, że nie można pieprzyć się na lewo i prawo bez obawy o AIDS, bo stracą dolary – to zadziałało.
9:34
Nagle było dużo pieniędzy dostępnych dla każdego, kto chciał badać HIV.
9:39
I nikt nawet nie spojrzał wstecz i nie pytał, dlaczego powinniśmy badać HIV?
9:43
Bob Gallo powiedział w telewizji: „Powoduje AIDS!”
9:48
Dane pokazują, że ta choroba nie ogranicza się tylko do społeczności gejowskiej.
9:53
Proponuję nazwać chorobę: Zespół Nabytego Niedoboru Odporności. AIDS!
10:01
W 1982 roku dr Harry Haverkos był jednym z epidemiologów w CDC, który miał za zadanie zdefiniowanie AIDS.
10:09
AIDS odnosi się do zespołu i wg definicji zmienia się okresowo.
10:15
AIDS jest chroniczną chorobą związaną z brakiem odporności.
10:20
AIDS nie jest chorobą! AIDS to wiele różnych rzeczy… w zależności od tego z jakiego kraju jesteś.
10:26
Kiedy ilość CD4 spada poniżej pewnego poziomu, to wg definicji masz AIDS.
10:31
Jeżeli u kogoś liczba tych cząsteczek spada, a potem znowu wzrasta… to ma wciąż AIDS ze względów politycznych, bo nie sądzę, że z medycznych.
10:40
Jeśli wzrasta liczba oportunistycznych zakażeń lub chorób, to klasyfikuje się to jako AIDS.
10:49
AIDS to: zespół? choroba przewlekła? nie choroba? poziom limfocytów T poniżej 200? polityczna definicja? klasyfikacja?
10:55
Nie wiemy co to jest AIDS… AIDS jest tak trudne do zdefiniowania, ponieważ definicję zmieniają prawie co roku.
11:02
Definicja AIDS zmienia się cały czas. Została zmieniona w 1985 roku i ponownie w 1987 roku.
11:11
Zmiany w definicji były polityczne. Ilekroć zmieniano definicję, liczba przypadków rosła.
11:18
Definicję zmieniano wielokrotnie, sądzę, że największa zmiana była w 1993 roku.
11:23
Kiedy dodali liczenie cząsteczek CD4 w HIV… więc nawet jeśli nie jesteś chory, ale ilość CD4 spadnie poniżej 200, to masz AIDS.
11:35
Dogłębna analiza dokumentów CDC wskazuje, że w rzeczywistości ilość przypadków AIDS zmalała w 1993 r. Ale nowa definicja spowodowała ich wzrost o ponad 100%.
11:48
Im więcej chorób mogą podczepić pod syndrom AIDS, gdzie S oznacza syndrom, tym większe szanse na wepchnięcie pacjentów pod ich „parasol” i tym więcej pacjentów będą mogli złapać.
12:02
Z biegiem czasu dla różnorodnych kwestii używano definicji, które sformułowano nie tylko w oparciu o decyzje naukowe, bo do gry weszła polityka, kapitalizm i profity.
12:23
Na przykład ktoś ma zapalenie wątroby typu C, tutaj w San Francisco. Masz zapalenie wątroby typu C, tylko zapalenie wątroby typu C. No to masz pecha!
12:34
Dzięki diagnozie AIDS, mam darmowe mieszkanie. Miasto San Diego opłaca mi mieszkanie.
12:40
Stan Kalifornia płaci za wiele leków związanych z HIV.
12:48
Otrzymałem zabezpieczenie społeczne.
12:50
Mam zniżki na produkty w lokalnych sklepach.
12:54
Otrzymałem kartki żywnościowe i bezpłatne usługi sprzątania mieszkania.
12:58
Więc byłem w zasadzie zdrową osobą, chodzącą po ulicy… i miałem te wspaniałe, dodatkowe korzyści.
13:08
Mamy wszystkie te korzyści, o które walczyliśmy, ale w efekcie końcowym powstała jakaś nierównowaga. Cieszę się, że odnieśliśmy sukces, ale to jest trochę nie w porządku.
13:21
Polityka, bezpieczeństwo, kapitalizm, profity… możesz być chory lub zdrowy. Nigdy bym nie pomyślał, że AIDS może być tak skomplikowany.
13:30
Racja… i jak powiedziałem to się zmieniało, jak naukowo to definiujesz… to zmieniało się dość często.
13:40
Zrozumienie tego sprawia trudność zwykłym ludziom, mnie również sprawiała trudność interpretacja liczb.
13:49
Afryka ma rzekomo najwyższy wskaźnik występowania przypadków AIDS na świecie.
13:53
Dlatego pojechałem do Afryki Południowej, aby zobaczyć na własne oczy wpływ AIDS na tym niespokojnym kontynencie.
13:59
Wg oficjalnych danych około 10 milionów osób z 48 milionów mieszkańców RPA, zostało zarejestrowanych jako chorzy na AIDS.
14:05
Tylko 10 minut jazdy dzieli nowoczesne lotnisko w Cape Town od slumsów uważanych za spustoszone przez AIDS.
14:16
Wszystkie fakty o HIV i AIDS znajdziesz w programie Criseldy, w Metro FM!
14:22
Dzisiaj Światowy Dzień AIDS. Celem naszej akcji i spotkań jest zatrzymanie HIV i AIDS. Dotrzymaj obietnic!
14:33
Przez tyle lat ciągle mówimy jedno i to samo: HIV, HIV, HIV…
14:39
Ilekroć słyszę o HIV i AIDS chcę uciec jak najdalej. Jestem zmęczona tym jak przekazujemy te wiadomości.
14:50
Wciąż mówimy tylko o AIDS, że to wirus związany z seksem, że należy używać prezerwatyw lub umrzeć! To jest smutne i obrzydliwe!
15:01
Ludzie nie mogą przestać myśleć o AIDS… to szokująca i smutna rzeczywistość.
15:09
Pierwsza Konferencja AIDS na kontynencie afrykańskim odbyła się w 1985 roku, w Bangui.
15:15
Byłem tam z kilkoma ludźmi, którzy mieli doświadczenie z AIDS w Afryce.
15:19
Jednym z kolejnych problemów było to, jak można zdiagnozować AIDS w Afryce, przy braku zaawansowanego sprzętu laboratoryjnego.
15:31
Chociaż w 1985 roku istniał już test na HIV, większość Afryki nie miała dostępu do niego,
15:36
dlatego jedną z rzeczy, które zrobiliśmy na tym spotkaniu było wypracowanie tzw. kryteriów Bangui do diagnozowania AIDS w Afryce.
15:45
Idea była taka, że będzie to dla lekarza prosta metoda do diagnozowania pacjenta i stwierdzenia, że prawdopodobnie ma AIDS.
15:56
Jeżeli ktoś ma połączenie pewnych oznak i symptomów, takich jak ogromny spadek wagi. I jeśli miał ich kombinację, można powiedzieć, że prawdopodobnie ma AIDS.
16:12
Potrzebowali klinicznej kluczowej definicji do decydowania, że ktoś ma AIDS, tylko przez sprawdzenie utraty masy ciała i utrzymującej się gorączki itp.
16:23
To dało afrykańskim lekarzom instrument do diagnozowania AIDS.
16:28
To pomogło nam we wspólnym wysiłku policzenia przypadków chorobowych, ponieważ musieliśmy wiedzieć jaki jest zasięg epidemii.
16:36
Dzięki tej metodzie mogli odkryć AIDS w całej Afryce.
16:40
Mogli powiedzieć, że wszyscy jesteśmy zagrożeni, bo rozprzestrzenia się to po całym świecie. Mogli powiedzieć, że dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn,
16:47
ponieważ prawie każdy w afrykańskim szpitalu mógł mieć rozpoznanie AIDS, bez konieczności robienia jakiegokolwiek testu na HIV.
16:56
Całym narodom pozwolono uwierzyć, że duży odsetek ludności został zakażony i skazany z powodu tego wirusa przenoszonego przypuszczalnie drogą płciową. To tragedia!
17:12
– Dużo ludzi tutaj jest bardzo chorych i umiera.
17:18
Jaka to jest choroba? – To HIV/AIDS!
17:22
Czym jest AIDS? – Nie wiemy. Nie wiemy!
17:28
Kiedy żyjesz w glinianej chacie i czasem przyjdą lekarze białych ludzi, których szanujesz, i mówią ci, że to jest wśród was, ta niewidzialna choroba,
17:37
że dostaje się do krwi, pozostaje tam przez lata, a gdy się objawi, to objawi się w postaci choroby zwykle znanej.
17:45
– Kiedy jesteś chudy lub stracisz na wadze, mówią że masz AIDS, lub jeśli mocno kaszlesz, mówią, że to jest ta sama choroba.
17:56
To tylko powoduje paranoję w umysłach ludzkich! Pytają, co się z nami dzieje?
18:01
Mój sąsiad ma malarię, czy to oznacza, że ma tą straszną chorobę, o której mówią biali?
18:09
– Teraz np. jestem teraz gruby, ale myślenie jest takie, że jeśli kiedykolwiek schudnę, to może być jeden z symptomów. Muszę zapytać się: Dlaczego teraz? Dlaczego w tym momencie?
18:21
Dr Christian Fiala uważa, że wielu lekarzy źle zinterpretowało definicję Bangui.
18:27
W epoce sprzed AIDS, gdy nie mogliśmy postawić diagnozy mogliśmy spekulować, ale obecnie, lekarze uważają, że jeśli nie wiesz co to jest, to musi być AIDS.
18:38
Mieliśmy pacjentów, z chorobami, które teraz uważamy za objaw AIDS, jeszcze przed pojawieniem się AIDS.
18:48
Ludzie mogą mieć gruźlicę i nie mieć HIV, a spełniają kryteria Bangui, bo chudną, mają gruźlicę i mogą wyglądać tak jakby mieli AIDS, ale go nie mają.
18:58
Czy definicja Bangui służy do dzisiaj?
19:02
Jestem więcej niż pewien, że w wielu częściach Afryki, gdzie wciąż nie ma dostępnych testów, nadal używa tej definicji i nie zdziwiłbym się, gdyby była stosowana w biednych obszarach Azji.
19:17
Nie wiem już, co oznacza słowo AIDS!
19:20
Nie wiem, o czym mówimy, kiedy mówimy o AIDS.
19:24
AIDS jest czymś innym w Greenwich Village, a zupełnie czymś innym w Kampali w Ugandzie.
19:31
Odwiedziłem stronę internetową Światowej Organizacji Zdrowia, szukając odpowiedzi i odkryłem, że na świecie istnieje ponad 12 różnych definicji AIDS.
19:40
Więc zwróciłem się o wyjaśnienie do dr Jamesa China, byłego szefa działu statystyk i globalnego nadzoru HIV w WHO.
19:49
Niektóre kraje są nieco bardziej zaawansowane niż inne. I oprócz epidemii HIV mamy do czynienia z epidemią ekspertów od HIV/AIDS.
20:02
A niektórzy z nich nie muszą koniecznie stosować się do międzynarodowych definicji i wymyślają swoje własne definicje.
20:12
W liceum, na lekcji biologii dowiedzieliśmy się, że choroby i zespoły nie mogą różnić się między sobą w różnych krajach, jak języki.
20:19
Stało się jasne, że HIV i AIDS to dwa zupełnie odrębne byty, a AIDS odciągnął moją uwagę od prawdziwego winowajcy – HIV!
20:29
Dokąd teraz? Do miejsca, które zmieniło życie milionów ludzi na zawsze.
20:33
TESTY HIV
20:36
Powiedziała: Mamy już wyniki twojego testu, proszę przyjść i je odebrać. A ja powiedziałam: Mów od razu Sheryl!
20:40
Powiedziała: Kim musisz sama przyjść. A ja na to: Wiem, że jest pozytywny! Sheryl, mów natychmiast przez telefon.
20:46
Powiedziała: Kim nie panikuj, nadal możesz mieć normalne życie!
20:50
Ciągle pamiętam jego twarz i oczy. I jedyne co powiedział: Tak mi przykro. Myślę, że powinieneś uporządkować swoje sprawy… zostało ci jeszcze może pięć lat.
21:05
Powiedziałam: Sheryl, muszę zadzwonić, muszę powiedzieć o wszystkim ojcu! A on zaczął płakać w taki sposób, jaki zdarza się tylko w filmach.
21:20
Jest 7 rano tutaj w Johannesburgu, w Republice Południowej Afryki i jestem trochę zdenerwowany, bo mam zamiar zrobić swój pierwszy test w kierunku HIV.
21:31
Czy kiedykolwiek robiłaś test na HIV?
21:34
– Nie. – Nie. – Nie.
21:39
– Tak, zrobiłam kilka lat temu.
21:41
Czy byłaś tym zdenerwowana?
21:43
– Tak, bardzo się bałam!
21:47
Najbliższy ośrodek testów nie był w szpitalu czy w gabinecie lekarskim, ale w namiotach ustawionych na dworcu autobusowo-kolejowym.
21:57
Ośrodki testujące HIV są wszędzie, od kiosków na rogach ulic do centrów handlowych.
22:03
Zrobię szybki test, który identyfikuje przeciwciała HIV.
22:09
– Czy kiedykolwiek był testowany na obecność wirusa HIV? – Nie!
22:11
– Więc mówisz, że to twój pierwszy raz? – Pierwszy raz!
22:14
– Wow!
22:16
– To twój kwestionariusz?
22:17
– Tak!
22:19
Ten test uważa się za test na HIV. Ale na dole jest napisane: Ograniczenia testu.
22:25
„Nie oceniono swoistości szybkiego testu na obecność przeciwciał HIV w krwi, w populacji o niskim ryzyku zakażenia.”
22:35
Nie wiedzą nawet, wg ich własnej terminologii, jak ten test działa u osób, u których nie powinien działać, u osób z niskim ryzykiem, nie sądzących, że są w grupie ryzyka.
22:45
– Opowiedz mi o swoim życiu seksualnym.
22:47
– Moim życiu seksualnym? – Tak.
22:52
– Czy kiedykolwiek nie byłeś narażony na zakażenie przez krew, seks, nie jesteś homoseksualny, nie jesteś gejem; znasz swoją historię?
22:59
– Tak.
23:01
– Przekonajmy się więc.
23:10
W 1990 roku polecieliśmy do Rumunii aby adoptować dziecko. Znaleźliśmy Lindsey, która miała zaledwie dwa tygodnie.
23:19
Wciąż pamiętam, jak się czułam trzymając Lindsey w ramionach po raz pierwszy, myśląc, że moje marzenie się spełniło i mam dziecko.
23:31
Przed wyjazdem z Rumunii i musieliśmy upewnić się, że nie ma HIV. Musieliśmy tylko znaleźć lekarza, który zrobi test. Test był negatywny.
23:40
Przylecieliśmy do domu tuż po świętach Bożego Narodzenia 1990 roku, myślałam, że już po wszystkim.
23:50
– Zamierzam zrobić test, który zawiera dwa zestawy. Te dwa zestawy testów są z dwóch różnych krajów.
23:57
Dlaczego dwa? Bo chcemy, aby potwierdziły się wzajemnie.
24:02
Czy mogą być dwa różne wyniki? W tym wypadku mamy ten decydujący test, który da nam końcowy wynik.
24:11
– Czy mogę o coś zapytać, jak ktoś, kto jest trochę zdenerwowany?
24:14
– Ok.
24:15
– Wygląda na to, że jeśli ten jest pozytywny, a ten jest negatywny, to moje życie zależy od tego, co pokaże trzeci test?
24:21
– Tak.
24:22
– Ale skąd mamy wiedzieć, że ten jest prawidłowy, podczas gdy dwa pozostałe nie są?
24:25
– Ten został przetestowany i jest tym, którego wyniki są prawidłowe.
24:29
– Och… więc ten jest bardziej dokładny niż dwa pozostałe?
24:32
– Tak, według tego czego się dowiedzieliśmy.
24:34
– To dlaczego nie zaczniemy od tego najbardziej dokładnego?
24:38
– Cóż, a jeśli teraz ten bardziej dokładny będzie miał rozbieżności, to jak to sprawdzisz?
24:44
– Nie wiem.
24:46
Szybki test nie jest dozwolony w standardowej diagnostyce w Niemczech.
24:50
Mogę zapytać dlaczego nie możecie stosować szybkich testów w standardowej diagnostyce?
24:55
Kilka organizacji zawodowych w roli komisji eksperckich zdecydowało o pewnych wytycznych dotyczących procedur.
25:03
Żadna z tych kompetentnych organizacji nie zaleca tego z powodów naukowych.
25:10
– Zawsze mówimy naszym klientom, przetestowanym tutaj, że mogą iść do innych ośrodków, aby zweryfikować test.
25:17
– Nie możemy powiedzieć, że wynik jest w 100% pewny. Są osoby, które chodzą od ośrodka do ośrodka i robią testy.
25:24
A potem przychodzą i mówią, że byli negatywni w innym ośrodku, a pozytywni tutaj.
25:28
– Jak decydujecie czy jest pozytywny, czy negatywny?
25:31
– Nie możemy tego zrobić, bo używamy szybkiego testu.
25:36
Przyszło mi do głowy, że być może epidemia HIV jest tak rozpowszechniona w RPA i innych biednych krajach, ponieważ używają tam niedokładnych testów.
25:47
To jest tak samo jak z kiełbasą. Jeśli wiemy jak i z czego robi się kiełbasę, to nie każdy zechce ją jeść, bo nie spodoba mu się jej zawartość.
25:58
A jeśli wiesz, jak się „robi” liczby w statystykach HIV/AIDS to podchodziłbyś do nich bardzo ostrożnie.
26:07
Postanowiłem zbadać jakie procedury testowania HIV stosowane są w krajach rozwiniętych.
26:13
Kiedy testujemy ludzi w kierunku HIV pierwszą rzeczą, którą robimy jest test przesiewowy, powszechnie zwany testem ELISA.
26:21
Dziś mamy dostępne szybkie testy, które są używane jako metoda przesiewowa.
26:26
Tak są szybsze… i wszyscy wiemy, że szybciej i taniej oznacza bardziej efektywne.
26:32
Jeżeli test ELISA jest pozytywny, to jeszcze nie oznacza, że pacjent jest HIV-pozytywny. To jest problem.
26:38
Jeśli używamy przeciwciał w badaniach przesiewowych, aby stwierdzić, kto jest zainfekowany, a kto nie, to bardzo rzadko można uzyskać wynik fałszywie pozytywny.
26:47
Samego testu przesiewowego nie należy używać jako ostatecznej diagnozy infekcji.
26:54
Dlatego używamy testów przesiewowych, do wyłapania wszystkich przypadków, ale używamy testów potwierdzających, aby wyeliminować każdy fałszywie pozytywny.
27:04
– Spokojnie. Przekłuję w tym miejscu.
27:10
Należy podkreślić, że w większości krajów rozwijających się, używa się tylko szybkich testów w celu rozpoznania HIV. Nie ma testów potwierdzających.
27:20
– Teraz jest 8:25, za 15 minut wyniki będą gotowe.
27:30
Dziewięć dni po powrocie do domu, pediatra Steva i Cheryl wykonał Lindsey szereg badań, w tym badania na obecność HIV.
27:37
Chociaż Lindsey miała negatywny wynik testu zrobionego w Rumunii.
27:41
Lekarz zadzwonił do mnie i powiedział, że są pewne problemy z testami, które zrobiliśmy. Testami, które zostały zrobione w szpitalu, i że powinniśmy przyjść natychmiast i spotkać się z nim.
27:52
Zapytałem, co to jest? Odrzekł, że nie może powiedzieć przez telefon.
27:55
Powiedziałem, że chcę dokładnie wiedzieć, co to jest. Odrzekł, że ma złe wieści, bo ma pozytywny wynik testu.
28:03
Powiedział, że ma 20% szans, aby dożyć wieku 2 lat.
28:10
To był szok! Po prostu szok. W Rumunii tańczyłam z radości i szczęścia, że w końcu znalazłam swoją córkę. A po powrocie do domu było tak, jakby ktoś mnie dźgnął nożem.
28:23
Musiałam zadzwonić do swojej mamy – i to był najgorsza rozmowa telefoniczna jaką kiedykolwiek miałam. Pamiętam tylko jak powiedziałam, że biedactwo nie przeżyje.
28:34
Dlatego nie możemy powiedzieć komuś, że może być zainfekowany, bo może być to wynik fałszywie pozytywny. Robimy drugi test, powszechnie nazywany Western Blot.
28:46
W 1992 roku, gdy moja lekarka powiedział mi, że jestem HIV-pozytywna, była tylko słowna deklaracja. Nie dała mi wyników analizy laboratoryjnej krwi.
28:57
Później odkryłam, że tam napisano: „Wskazuje to na możliwe zakażenie wirusem”.
29:04
Test na przeciwciała może dawać błędy i istnieją warunki, które sprawiają, że ten test może być niedokładny.
29:12
Mam ulotkę dołączona do testu, w której jest napisane: „Pozytywne wyniki w testach stosujących wszelkiego rodzaju próbki, powinny być potwierdzone kolejnym testem”.
29:20
Ale to ten test jest używany jako test potwierdzający.
29:24
Jeżeli badanie zostało wykonane prawidłowo, margines błędu jest bardzo mały. Innymi słowy, to jeden z najlepszych testów medycznych.
29:31
Nie sądzę, że Western Blot jest użytecznym testem diagnostycznym. Nie sądzę, że warto go robić.
29:36
Podają jakiś powód? Każdy może mówić co chce: że kierowanie autem jest głupie, ale musi podać powód.
29:43
To przydatny test prognostyczny. Gdy wiesz, że ktoś jest zakażony wtedy można sprawdzić odpowiedź przeciwciał testem Western Blot.
29:54
To co mówi jest całkowicie błędne… jest jak najbardziej przydatny.
29:57
Nie potrzebujesz Western Blot. To stało się dogmatem w badaniach HIV, że po zrobieniu testu ELISA, następnie robisz Western Blot.
30:04
Nie ma potrzeby. Potrzebne są dwa rodzaje testu ELISA, wykonanych w dwóch różnych formatach.
30:10
Czy kiedykolwiek potwierdziliście, że ktoś jest pozytywny używając tylko testów ELISA?
30:14
Nie! Nigdy! Nie dlatego, że byłoby to sprzeczne z zasadami, ale sprzeczne z zaleceniami.
30:20
Istnieje burzliwy spór na temat: Jak możemy wykorzystać ten test? Kiedy używamy tego testu? Dlaczego ten test nie jest znormalizowany?
30:30
Teraz mamy grupę 40 pacjentów, którzy nie mieli wykrywalnego wirusa w organizmie, i nie byli leczeni.
30:36
Więc nasuwa się pytanie, czy byli oni rzeczywiście zainfekowani?
30:39
Czy Western Blot mógł dać fałszywie pozytywne wyniki?
30:41
Nie, wynik Western Blot był również negatywny.
30:43
Ale im powiedziano, że są pozytywni, ponieważ w laboratorium błędnie zinterpretowali Western Blot.
30:49
Mistrz wagi ciężkiej Tommy Morrison otrzymał pozytywny wynik testu w 1996 roku.
30:53
Jedenaście lat później, w 2007 roku, kilkakrotnie przeprowadzane testy były negatywne, co pozwoliło mu powrócić na ring.
31:03
Trwa nieustająca dyskusja w środowisku ludzi związanych z testami diagnostycznymi i bankami krwi, na temat tego jak interpretować te testy.
31:14
Jak określa się wynik pozytywny patrząc na test Western Blot?
31:18
To wymaga obecności pewnej liczby pasków, a zależy to trochę od producenta testu.
31:26
To zależy od producenta? Istnieją różne kryteria oceny, kto może być pozytywny?
31:31
Tak. Różne kryteria zależą od producentów. Jak również od wytycznych WHO i UNAIDS.
31:42
Zakażenie HIV jest obecnie diagnozowane już rutynowymi testami laboratoryjnymi, dla których kryteria diagnostyczne… są ustalone przez producenta… i FDA.
32:02
Claudia pokazała mi ulotkę dołączoną do testu Western Blot. Zawiera 8 różnych zestawów kryteriów dla zdiagnozowania zakażenia HIV.
32:12
Ponieważ istnieją różne kryteria, które mają zastosowanie w różnych krajach, możesz uzyskać pozytywny wynik testu na HIV w jednym kraju i w efekcie tego mieć diagnozę AIDS.
32:23
Podczas gdy w innym kraju nie będziesz miał pozytywnego wyniku testu HIV i nie dostaniesz diagnozy AIDS.
32:29
To groteskowe, że możesz mieć pozytywny wynik testu w jednym kraju, a negatywny w innym.
32:34
Teoretycznie mógłbym mieć rozpoznanie AIDS w USA, ale jeśli zrobię trzy kroki w prawo, to nie będę miał rozpoznania AIDS, albo pozbędę się diagnozy AIDS, kiedy przekroczę granicę.
32:49
W 1992 roku byłam zachęcona przez lekarza aby zrobić tzw. test na HIV, w imię społecznej odpowiedzialności.
32:57
I byłam zszokowana, zdruzgotana i przerażona, kiedy wynik okazał się pozytywny.
33:06
Był to jeden z tych momentów, w którym każdy obawia się o życie.
33:12
Tydzień później zrobiłam ten sam test u specjalisty AIDS. Spojrzał i powiedział: to nie jest pozytywny wynik testu. Nie wiem, co ten test oznacza.
33:23
Odkąd fałszywie pozytywny wygląda jak prawdziwie pozytywny, jak w ogóle można odróżnić prawdziwie pozytywny od negatywnego?
33:29
Cóż, to wielkie pytanie. Będzie bardzo trudno określić fałszywie pozytywny.
33:35
Więc powtórzyłam test i tym razem wynik z laboratorium miał notatkę: nie określono.
33:43
Miałam do wyboru: albo czekać sześć tygodni i powtórzyć test lub zrobić go od razu. Zdecydowałam się od razu. Tym razem wynik był pozytywny.
33:54
Potem zrobiłam jeszcze raz i był negatywny.
33:57
Zrobiłam jeszcze raz – pozytywny.
34:02
Co się stanie, jeśli jest ktoś jest pozytywny wg jednych kryteriów, a negatywny wg kryteriów innego producenta? Jak decydujecie, kto jest zainfekowany, a kto nie?
34:14
Musisz użyć mniej… bardziej precyzyjnych kryteriów.
34:20
Pod koniec grudnia 2007 r., przeczytałem o nowych przepisach przyjętych w New Jersey, wymagających obowiązkowych testów dla kobiet w ciąży i noworodków, jeśli stan matki byłby nieokreślony.
34:32
Obowiązkowe testy HIV są dla mnie proste.
34:37
Jestem całkowicie przeciwna pomysłowi obowiązkowych badań w jakiejkolwiek populacji, ponieważ testy z naukowego punktu widzenia okazały się zawodne i niedokładne.
34:49
Nie ma żadnego powodu, aby obawiać tych przepisów.
34:53
I mam nadzieję, że stanie się w końcu prawem federalnym, aby każda kobieta w tym kraju była przetestowana.
35:03
Testy na HIV nie są absolutnie dokładną nauką.
35:07
Kiedy spytałam o to lekarkę, powiedziała, że nie potrzebny mi test Western Blot, tylko test na miano wirusa. Ale kiedy czytasz ulotkę dołączoną do tego testu:
35:17
„Pozytywny wynik testu uznaje się za potwierdzenie zakażenie wirusem HIV”, a na dole strony, drobnym drukiem jest napisane, że osoba powinna zrobić dodatkowe testy.
35:28
To nie pozwala ci powiedzieć ani jednej osobie na tej planecie, że jest HIV-pozytywna. To jest skandal, że te testy nadal są używane.
35:38
Pytam więc ponownie, gdzie jest test, który może potwierdzić diagnozę zakażenia HIV? Nie mogłam znaleźć żadnego.
35:48
Mam ulotkę producenta dołączaną do testu. I w ograniczeniach procedury jest napisane, że: czynniki ryzyka powinny być stosowane łącznie z testem.
35:58
Czy osoba uprawiała seks, używała narkotyków, miała transfuzję krwi, i to w połączeniu z testem – nie sam test – pozwala nam stwierdzić, czy osoba ta jest HIV-pozytywna czy negatywna.
36:11
– Odpowiedzi na te pytania pomaga zdiagnozować AIDS?
36:14
– Oczywiście, że tak.
36:16
– Naprawdę?
36:17
– Tak.
36:21
Jeśli powiem, że test, który zrobiłeś był kiepski, że nic nie znaczy… to będzie miało znaczenie… dla kogoś, kto to usłyszy?
36:27
– Dla mnie ma znaczenie.
36:29
– Tak, wiem.
36:30
Jak można powiedzieć, że HIV wywołuje AIDS, skoro nie wiemy, w oparciu o dostępne testy, czy ktoś z rozpoznaniem pozytywnym rzeczywiście ma HIV.
36:45
Dziś wieczorem, prezydent Thabo Mbeki oficjalnie otworzy konferencję AIDS. Delegaci mają nadzieję, że ostatecznie odetnie się on od negacjonistów AIDS.
36:55
Jesteśmy przekonani, że musimy lepiej zrozumieć i wypracować kompleksową odpowiedź w kontekście naszej sytuacji, charakteryzującej się dużą ilością biedy oraz chorób.
37:10
Bo kiedy wysłuchałem wszystkich wypowiedzi o naszym kraju, to wydaje mi się, że nie można obwiniać za wszystko, tylko jednego wirusa.
37:21
Myślałem, że ten człowiek musi być idiotą. Wszyscy w Afryce umierają na AIDS, a wiem to, bo czytam New York Times, to było niezaprzeczalne.
37:27
Rian Malan został zatrudniony przez magazyn Rolling Stone, aby zbadać i obalić błędne idee prezydenta Mbeki. Gdzie zacząć? W liczbach.
37:37
Moje dochodzenie rozpocząłem od przejrzenia Yellow Pages Johannesburga, szukając materiałów o zakładach produkujących trumny,
37:46
w których pracuje się w nadgodzinach robiąc trumny, dla masowo umierających, z powodu tej choroby, ludzi.
37:52
Odkryłem, że w szczycie epidemii ogłoszonej przez UNAIDS, połowa zakładów produkujących trumny w Johannesburgu zbankrutowała.
38:00
Tylko w Afryce Południowej około tysiąca ludzi, umiera codziennie z powodu AIDS.
38:05
Jeśli dla agencji propagandowej niskie liczby są złe, to z takim nastawieniem zanadto akceptuje się wyższe liczby, nawet jeśli nie ma to podstaw naukowych.
38:20
Znam dość dobrze Jim China. Byłem przewodniczącym komitetu ds. światowego programu kontroli epidemii AIDS w WHO, kiedy Jim Chin był odpowiedzialny za szacunki epidemiologiczne.
38:34
Ale nigdy nie dostaliśmy informacji jak WHO dokonała tych szacunków.
38:39
Dlatego w tamtym czasie byliśmy bardzo krytycznie nastawieni, bo zdaliśmy sobie sprawę, że oparte były o niewystarczające dowody.
38:46
Możliwe jest, że nie czytał materiałów jakie mu wysłaliśmy, lub ich nie zrozumiał, ale wysłaliśmy informacje do każdego, kto chciał wiedzieć o szacunkach. Ponieważ były dość przejrzyste.
39:03
Aby spróbować rozwiązać spór dotyczący statystyk przyjechałem do Genewy, w Szwajcarii, by sprawdzić oficjalne dane WHO. I co znalazłem?
39:13
Nie ma realnych liczb, są tylko założenia i szacunki.
39:17
Jak dzielone są pieniądze na prewencję lub leczenie AIDS? Jak rządowe pieniądze przekazać innym krajom lub społecznościom?
39:27
Im więcej masz przypadków AIDS, tym więcej pieniędzy dostaniesz!
39:29
Dokładnie!
39:31
Partnerzy AIDS mają żywotny interes w maksymalizacji i naciskają lekarzy, żeby przedstawili najgorszy z możliwych scenariusz,
39:38
ponieważ im sytuacja jest gorsza, tym bardziej przekonujące są żądania w celu pozyskania funduszy.
39:42
Kiedy utworzono UNAIDS, wydano około 250 milionów dolarów na AIDS, w biednych krajach. Dziesięć lat później było to już 10 miliardów dolarów.
39:52
To był bezprecedensowy wzrost i wciąż niewystarczający.
39:55
Kiedy utworzono UNAIDS, pierwszą rzeczą, jaką powiedział Peter Piot było to, że UNAIDS jest po prostu agencją propagandową.
40:06
To był mój pierwszy cel, po otrzymaniu tej posady. Położyć nacisk na program polityczny.
40:12
Pozbył się wszystkich aspektów programu i naukowych aspektów AIDS.
40:20
To nie jest problem naukowy. To jest kwestia polityczna.
40:24
Z jednym wyjątkiem – pozostawił dział statystyk.
40:28
Wyświadczylibyśmy złą przysługę mówiąc, że nie jest tak źle, jak to wygląda. Bo w rzeczywistości jest znacznie gorzej.
40:41
Miesiąc po moim wywiadzie z dr Peterem Piotem szacunki rządowe w Indiach obniżono o prawie 60%.
40:47
Wkrótce potem UNAIDS przyznał, że przeceniał globalne przypadki AIDS od ponad dekady.
40:54
Zapędzili się w ślepy zaułek i teraz ich domek z liczb rozpadł się.
41:04
Ameryka prowadzi walkę z chorobą. I wzywam was do podwojenia wysiłków na rzecz wyeliminowania z HIV/AIDS zatwierdzając dodatkowych 30 mld dolarów na najbliższe pięć lat.
41:21
Globalna korupcja, nadużywanie statystyk, w celu przekonania ludzi, że jest to poważny problem, z którym należy coś zrobić.
41:28
Jeśli popatrzysz na realny świat i wiesz ile ludzi jest zakażonych, ma rozpoznaną infekcję i wdrożone leczenie, to jest ich bardzo niewielu w porównaniu do oficjalnych danych.
41:41
W kwietniu 2008 roku, Kongres zatwierdził wydatek 50 miliardów dolarów na leczenie i zapobieganie AIDS.
41:49
W większości światowej populacji nie ma realnego zagrożenia zakażeniem HIV.
41:56
Nie ma realnego zagrożenia? Dorastając w dobie AIDS myślałem, że w życiu są trzy pewne rzeczy: śmierć, podatki i zarażenie się wirusem HIV poprzez seks bez zabezpieczeń.
42:09
Jeśli nie używasz prezerwatyw, masz większą szansę zarażenia się śmiertelną chorobą jaką jest AIDS.
42:18
Robiłam badania na temat przenoszenia wirusa HIV u osób heteroseksualnych w Kalifornii.
42:23
Przeprowadziliśmy rekrutację osób zarażonych wirusem HIV, a potem ich partnerów seksualnych, żeby sprawdzić, czy nastąpiła transmisja wirusa.
42:33
Dziesięcioletnie badania dr Padian nad najbardziej zjadliwą i przerażającą chorobą… która przenosi się, wybaczcie, z penisa do pochwy, są o mile stąd.
42:44
Jak myślisz, ilu z nich, po dziesięciu latach współżycia z najbardziej zjadliwą i przerażająca chorobą przenoszoną drogą płciową, stało się pozytywnych?
42:53
Nikt! Nikt kto był negatywny nie został HIV-pozytywnym. Zero.
43:00
Sądzę, że HIV jest trudniejszy do przekazania niż inne choroby przenoszone drogą płciową, a zapewne większość z nich. Myślę, że jest to powszechnie wiadome.
43:11
Gdybym uprawiał seks bez zabezpieczenia z osobą, która jest nosicielem wirusa HIV, ile razy trzeba to zrobić żeby się zarazić wirusem?
43:18
– Tylko raz! – Mogę powiedzieć, że raz wystarczy.
43:20
– Jeden raz!
43:22
– Wystarczy raz.
43:23
To niezwykłe, ale HIV jest zakażeniem trudnym do przekazania.
43:28
Zaprzecza to wszystkiemu, czego kiedykolwiek uczono o transmisji wirusa HIV drogą płciową.
43:34
AIDS jest najlepszym przykładem tego, co jest dziś najbardziej przerażające, niepokojące i niebezpieczne w naszej kulturze, która jest kulturą public relations.
43:44
Jest to fenomen public relations. Prawda nie ma znaczenia. Liczy się wizerunek.
43:57
Jeśli mówimy o rzeczywistości, to rzeczywistość jest taka, że AIDS się skończył.
44:07
„Groźba światowej pandemii AIDS, wśród osób heteroseksualnych, skończyła się”, przyznaje raport.
44:12
Na początku lat 80-tych, ktoś postanowił, że istnieje zakażenie zwane HIV. I nie sądzę, żeby potem było to wystarczająco przedyskutowane.
44:25
W 1983 roku, dr Luc Montagnier i jego zespół badawczy zidentyfikowali to, co jak sądzili, mogło być przyczyną AIDS.
44:34
Byłem bardzo podekscytowany, bo wiedziałem, że to nowy rodzaj wirusa, wcześniej nieznany, i był prawdopodobnie przyczyną AIDS.
44:44
Oczywiście wtedy nie mieliśmy wszystkich dowodów, że jest przyczyną AIDS.
44:49
Początkowe prace zostały szybko wzmocnione poprzez dodatkowe badania wirusologiczne i serologiczne, w laboratorium Boba Gallo w Waszyngtonie.
44:58
Byłem naciskany przez administrację Reagana, bo chcieli żeby w końcu coś zrobić z AIDS.
45:03
Dosłownie powiedzieli nam… żeby zamknąć laboratoria w CDC, nie przejmować się tą bandą gejów, która nikogo nie obchodzi i po sprawie.
45:12
Ponieważ cała ich polityczna reakcja oparła się na jednym: Odkryliśmy wirusa.
45:19
Dzień dobry panie i panowie. Prawdopodobna przyczyna AIDS została znaleziona.
45:24
Uznanie należy się naszemu wybitnemu dr Robertowi Gallo, który doprowadził do tego odkrycia.
45:34
Nowością tego dnia, było to że pierwszy raz można było powiedzieć: To jest przyczyna, jestem tego pewien.
45:40
To była niedorzeczna konferencja prasowa. Nie było dowodów, że HIV powoduje AIDS, choć nie był wtedy nazywany HIV.
45:47
Istniały wyraźne dowody, że on tego nie odkrył, że odkryto to we Francji.
45:55
Konferencja odbyła się zanim praca Roberta Gallo została opublikowana i zanim inni naukowcy mieli szansę zrecenzować ją, sprawdzić dowody i zobaczyć czy to prawda czy nie.
46:10
Filozofią Gallo było mieć pod całkowitą kontrolą ludzi, którym mógł dać wirusa, tak by wszelkie informacje, które wychodziły z laboratorium, przechodziły przez niego.
46:20
W ten sposób miał wszystkie informacje i często jego nazwisko pojawiało się w publikacjach ludzi, którzy z nim współpracowali.
46:26
Ale trzeba mieć jakieś szersze spojrzenie, inne niż jego własna sława i twoja sława. To w żadnym razie nie był wyścig naukowy.
46:35
Departament Zdrowia USA zdecydował, że od teraz będzie finansował tylko te badania nad AIDS, w których „wirus jest przyczyną” jak u Roberta Gallo.
46:46
W 1984 roku nie myślałem, że HIV był przyczyną AIDS, dlatego zrobiłem badanie porównujące gejów z mięsakiem Kaposiego z gejami z pneumocystozą.
46:55
Przypuszczałem, że to musi być coś innego.
46:57
Kiedy przeczytasz moją pracę z 1985 roku, pod którą Curran i Jaffe nie chcieli się podpisać. W tej pracy właściwie wysunąłem hipotezę o kofaktorach.
47:07
KOFAKTORY (czynniki dodatkowe)
47:11
Jestem promotorem roli kofaktorów w AIDS.
47:17
Kofaktory oznaczają, że choroba jest spowodowana przez więcej niż jeden czynnik.
47:23
Po prostu zakażenie wirusem HIV nie powoduje AIDS. Wymaga to pewnych kofaktorów.
47:30
Kofaktory nie są konieczne.
47:33
Dr Fauci twierdzi, że HIV wywołuje AIDS, nie potrzebując niczego innego. To jest śmieszne!
47:38
Dane, które wskazują, że w różnego rodzaju infekcjach, takich jak mykoplazma lub coś podobnego, potrzebne są kofaktory – sądzę, że te teorie zostały obalone.
47:49
Co on, do cholery, sobie myśli? Przepraszam 🙂 Co on sobie myśli, że nie ma kofaktorów?
47:57
Na jakim świecie on żyje? Istnieją kofaktory we wszystkim.
48:00
Kofaktory odgrywają konkretną rolę, ale zaprowadzą nas na manowce.
48:07
Czy Gallo zamierza zmienić zdanie… on ma chyba ponad 70 lat. Pamięta tylko, jak my wszyscy, tylko to, co jest piękne, a zapomina to co złe.
48:24
Kofaktory są ważne dla zrozumienia jak chorują ludzie i dlaczego chorują.
48:30
Co jest wymagane od dziennikarza AIDS? Zaprzeczyć oczywistej rzeczywistości, w której narasta wyraźny spadek jakości naukowych zagadnień.
48:46
W sierpniu 1992 roku, mój tata przeczytał ostatnie wydanie National Review.
48:53
I tam był artykuł o Peterze Duesbergu, biologu komórkowym, który powiedział, że nie sądzi, że HIV wywołuje AIDS.
49:03
Zaprzeczać temu, że ten dobrze zidentyfikowany i scharakteryzowany wirus jest związany z AIDS, jest w mojej opinii bzdurą.
49:13
Powiedział, że nie może powtórzyć tego w swoim laboratorium, wirusów nie można uaktywnić.
49:19
Pomyślałam, o mój Boże, mój ojciec fantazjuje. Chciałby żeby tak było w naszym przypadku, po prostu zrzucić to wszystko z siebie i wszyscy będą szczęśliwi.
49:32
Gdyby Fauci powiedział, że ma miliardy dolarów dla alternatywnych teorii AIDS, nie uwierzysz, co by się stało.
49:40
Wielu badaczy HIV w przeciągu jednej nocy znajdzie kofaktory AIDS.
49:46
W pierwszym roku będzie to nazwać kofaktorami HIV, rok później odrzucą ko-, a następnie HIV.
49:56
Peter jest bardzo inteligentny i robił wspaniałą robotę, więc nic dziwnego, że został profesorem w Berkeley i był nominowany przez Amerykańską Akademię Nauk.
50:06
Ale powiedziałem szczerze, że zabija ludzi swoimi teoriami i podtrzymuję moją opinię.
50:13
Zaatakowali go, zaatakował jego pomysły i przedstawiają jakieś fałszywe sposoby obalenia tego co mówi ten uczony, ale tego nie da się obalić.
50:24
Peter Duesberg? Och!
50:27
Większość moich kolegów to prostytutki. W pewnym stopniu też jestem taki.
50:33
Musisz być prostytutką, żeby dostawać pieniądze na swoje badania. Szkolą cię trochę, jak być prostytutką. Ale niektórzy idą na całość.
50:44
W związku z tą rozbieżnością naukową, poprosiłem dr Fauci o dowody łączące wirusa HIV z AIDS.
50:52
Kiedy połączy się odkrycie początkowej charakteryzacji retrowirusów wyiziolowanych przez Montagnier’a i jego grupę,
51:03
z odkryciem Gallo, że to wirus jest przyczyną AIDS, i gdy połączymy to wszystko razem, uzyskujemy stąd potwierdzenie co jest czynnikiem sprawczym AIDS, a mianowicie HIV.
51:16
Wciąż nie przekonany dowodami na istnienie HIV postanowiłem, że najlepszą weryfikacją byłoby po prostu go zobaczyć.
51:24
Zapytałem dr Hansa Gelderbloma, światowego specjalistę od mikroskopii elektronowej, czy istnieje jakikolwiek powód, aby kwestionować zdjęcia opublikowane przez dr Montagnier’a.
51:33
Jeśli spojrzeć na jego publikacje, to zdjęcia mają rozmiar znaczka pocztowego. Są bezużyteczne.
51:41
Są bezużyteczne… po prostu nie zobaczysz zbyt wiele.
51:44
Kiedy zobaczyliśmy te zdjęcia – były sugestywne, ale nie przekonujące.
51:50
Rok później Dr Gallo opublikował swoje zdjęcia, twierdząc że przedstawiają HIV. Czy są trochę lepsze?
51:56
Te zdjęcia nie są zbyt imponujące. Nie są ani trochę lepsze od zdjęć Montagnier’a.
52:03
Czym innym jest „wyglądać podobnie” (jak wirus), a czym innym jest bycie wirusem.
52:08
W 2002 roku natknęłam się na artykuł Valendara Turnera i Andrew McIntyre z Grupy Perth w Australii, w którym kwestionowali, to czy wirus został kiedykolwiek znaleziony.
52:20
Moją obsesją stało się badanie tego. Mogłam czytać od rana do wieczora, każdego dnia, każdy artykuł.
52:28
Wysyłałam do nich e-mail z pytaniem: Gdzie jest test? Chcę wiedzieć: Czy umieram? Czy zarażam?
52:35
I nawet byli bardzo mili, bo odpowiedzieli, żebym ponownie przeczytała te artykuły, bo ile razy mogą mi powtarzać, że nie ma testu.
52:43
Istotne jest zrozumienie, że diagnoza AIDS jest ostateczna. Nie może być cofnięta lub złagodzona.
52:50
Piętno jakim naznaczają cię ludzie, którzy wiedzą, że to masz, jest gorsze niż życie z tym.
52:58
Nie znam nikogo, kto zostałby eksmitowany z mieszkania, z powodu raka piersi, albo dlatego, że ma mózgowe porażenie dziecięce.
53:06
Zorganizowałem kampanię dotyczącą stygmatyzacji. Przesłanie jest takie: Jeżeli ktoś jest zarażony, to dotyka to wszystkich.
53:13
Niektórych w znaczeniu medycznym, niektórych w społecznym, niektórych w kulturalnym. Ostatecznie jeżeli to istnieje gdziekolwiek, to istnieje wszędzie.
53:22
Nie wszyscy mamy AIDS. A jeśli zaczniesz pleść bzdury, to jest problem… Nie wszyscy mamy AIDS.
53:29
Wszyscy musimy współczuć ludziom z AIDS. Tak, tam są różnego rodzaju ludzie, którzy zakażą się HIV.
53:35
Ale z mojego punktu widzenia nie potrzebujemy nieprawdy, czy to sloganów czy symbolu: „Wszyscy mamy AIDS”. Nie, nie wszyscy mamy AIDS.
53:45
Moje przesłanie jest takie, że to masz. Czy to akceptujesz czy nie.
53:48
Być może z medycznego punktu widzenia nie jesteś podatny, ale społecznie – tak.
53:58
W czerwcu 2007 roku, na stronie BBC pojawił się artykuł pt.: „Teoria infekcji HIV pod znakiem zapytania”.
54:05
„Obowiązująca dotąd teoria, że HIV powoli wyczerpuje zdolność organizmu do zwalczania infekcji jest nieprawdziwa”, twierdzą naukowcy.
54:09
Żywe komórki są skomplikowane, a to jak działają w organizmie, jest jeszcze bardziej skomplikowane.
54:18
Dlatego nadal istnieje wiele sporów dotyczących tego, jak dokładnie HIV wywołuje AIDS.
54:26
W marcu 2008 roku, Washington Post zauważył, że „wiele zaskakujących faktów przypomina badaczom, jak niewiele dotąd wiedzą o biologii HIV”.
54:38
HIV musi dostać się do krwioobiegu organizmu. Sposób, w jaki to robi, nie został w pełni poznany.
54:49
Głównym celem HIV jest populacja limfocytów pomocniczych zwanych T-helper z antygenem CD4.
54:57
Wirus dostaje się do komórki kiedy błona komórkowa i błona wirusa wejdą ze sobą w kontakt i następuje „fuzja błon”.
55:05
Nie rozumiem procesu fuzji. Nie sądzę, by ktoś w pełni go rozumiał.
55:10
Słabo rozumiemy, jak białka wirusowe oddziałują na białka komórki.
55:19
Jak to jest, że przeciwciała nie są zdolne utrzymywać HIV w szachu?
55:23
To wspaniałe pytanie, jest to jedna z największych przeszkód.
55:27
Nie mogą udowodnić, że HIV powoduje AIDS. Nie mogą udowodnić, że HIV powoduje załamanie systemu odpornościowego.
55:35
Bez względu na to, jak wiele czasopism naukowych mówi, że tak jest. Jeśli spojrzysz na fundamentalne badania, brak tam dowodów na to.
55:41
Byliśmy prawie przekonani, że istnieją również czynniki wpływające na utratę cząsteczek CD4 i jeszcze nie znamy całego mechanizmu.
55:56
Jak HIV wyniszcza limfocyty T, co ostatecznie doprowadza do rozwoju AIDS? Prawdopodobnie istnieje wiele czynników. Jednym z nich jest to, że w końcu zabije zainfekowane komórki.
56:15
4 minuty później
56:17
HIV nie koniecznie musi zabijać zainfekowane komórki.
56:21
Minutę później
56:23
Niektóre limfocyty T są od razu zabijane przez HIV, a inne limfocyty T trzymają wirusa w szachu, w stanie uśpienia w komórce. I myślę, że w wielu przypadkach komórki mogą wrócić do normalnej funkcji.
56:37
Czy komórka może wrócić do normalnego stanu? Nie sądzę!
56:44
Kiedy powiedziano mi, że jestem HIV-pozytywna, zaakceptowałam to na bardzo głębokim poziomie.
56:50
Ale tylko mając odwagę otworzyć umysły… i otworzyć serca, pozwoli odpowiedzieć na pytania: Czy kiedykolwiek dowiemy się jak pomóc ludziom? Co powinniśmy zrobić aby pomóc ludziom?
57:12
Pod koniec roku 2007, Science Daily poinformował, że trzy znane zespoły badawcze
57:17
opublikowały w „Przeglądzie Immunologicznym” swoje prace podważające teorię, że nagła utrata limfocytów T powoduje choroby i AIDS.
57:24
Szczegóły patogenezy HIV, tego jak HIV zabija ludzi jest wciąż badany.
57:30
Jeśli nagła utrata limfocytów T u osób HIV-pozytywnych, nie potrafi wyjaśnić, dlaczego u ludzi rozwija się choroba,
57:37
to muszą być kofaktory powodujące chorobę i śmierć, lub czynniki, które nie mają absolutnie nic wspólnego z HIV.
57:44
Analizując „gorące punkty” HIV zacząłem zdawać sobie sprawę, że istnieje bezpośredni związek między tymi miejscami a kolejnym czynnikiem, który prowadzi do niedoboru odporności i śmierci.
57:56
Myślę, że ważne jest, zwłaszcza dla ludzi z Zachodu, aby pamiętać, że ubóstwo nie jest zjawiskiem romantycznym. To jest śmiertelny problem.
58:06
Ubóstwo prowadzi do chorób i przedwczesnej śmierci. Kropka.
58:14
Jeśli spojrzeć na objawy ludzi rzekomo HIV-pozytywnych, okaże się, że wiele z nich jest związanych z niedożywieniem.
58:22
Ich żywność nie jest zbyt zrównoważona, są w stresie oksydacyjnym, nawet jeśli nie są zarażeni HIV, to ich system immunologiczny i tak nie działa właściwie.
58:33
Ludzie głodują, są zacofani, nie ma szpitali, brak odpowiedniej opieki medycznej.
58:38
Jeśli pozbędziemy się ubóstwa, to damy ludziom siłę do walki z infekcjami.
58:46
To są toalety? -Tak!
58:48
Nie mamy spłukiwanych toalet.
58:50
Kiedy muchy wlatują do toalet, mogą też przylecieć tu i usiąść na jedzeniu, a my musimy coś jeść i nie wiemy jakie tu są zarazki.
59:04
Jak można oczekiwać, że ludzie mogą przeżyć w takich miejscach? Spójrz tam!
59:14
Ilu białych ludzi pozostałoby w takim domu jak ten?
59:17
W Cape Town jest inaczej. Idź na przedmieścia to zobaczysz, że różnią się one od tego miejsca.
59:24
Dlaczego nie zrobimy nic dla mieszkańców Afryki? Chociażby dać im czystą wodę, żeby w dzieciństwie nie umierali na biegunkę itp.
59:32
Wszystkich interesuje tylko HIV i AIDS. Cóż, zapytajcie… czy nie chodzi tu o pieniądze? Musi tu być zaangażowana jakaś inna siła,
59:41
ukierunkowująca interes publiczny na sytuację Afryki, a ignorująca czystą wodę, kanalizację, malarię – czyli to co zabija ludzi!
59:50
To jest początek wojny. To jest wojna, aby odzyskać… nasze zdrowie.
60:00
W 2008 roku, „USA Today” opublikował artykuł, w którym twierdzi: „Jeśli spojrzeć obiektywnie na dane, to zbyt wiele wydajemy na AIDS… „
60:08
Prawie 10 miliardów dolarów rocznie jest przeznaczane na AIDS, podczas gdy 2 miliardy ludzi żyje bez urządzeń sanitarnych.
60:14
1 miliard nie ma dostępu do czystej wody, a niedożywienie zabija kogoś co 10 sekund.
60:21
Te czynniki pozwalają na odrodzenie się chorób i poważnie osłabia układ odpornościowy tych, którzy żyją w takiej nędzy.
60:29
Jeślibyśmy wszystkie te pieniądze zebrali razem i przekazali biednym, rozwijającym się krajom, Bóg byłby z nas naprawdę dumny.
60:37
Ponieważ usunęlibyśmy główne wyzwania, przed którymi stoi ludzkość. A tym są ludzie umierający w ciszy.
60:44
To powolna i bolesna śmierć spowodowana strachem przed czymś, co było po prostu oznaczone jako AIDS.
60:54
A może to prawdziwe ubóstwo jest epidemią, a nie HIV?
60:59
Jednak z drugiej strony, HIV podobno pojawił się także w Stanach Zjednoczonych. Dlatego szukałem alternatywnej przyczyny niedoboru odporności w jednym z najbogatszych narodów.
61:10
Istnieją inne czynniki, które mogą powodować choroby podobne do AIDS, ale one również są źródłem powodującym poważne zaburzenie odpowiedzi immunologicznej.
61:23
Obecnie 19 milionów Amerykanów, już 19 milionów zażywa toksyczne środki, ale o tym się nie mówi, bo to jest niepoprawne politycznie.
61:33
Istnieje kilka teorii dotyczących pochodzenia HIV/AIDS. Jednym z nich była teoria, która okazała się być całkowicie błędna – to fenomen stylu życia.
61:49
Duża epidemia chorób przenoszonych drogą płciową miała miejsce w późnych latach 70-tych, zwłaszcza u młodych gejów.
61:55
San Francisco, Nowy Jork, Los Angeles były Mekką nowego stylu życia, który przyszedł z ruchem wyzwolenia i zaczął się po zamieszkach w Stonewall.
62:07
Im więcej partnerów możesz mieć, tym więcej ciosów wymierzysz w przeciwników ruchu wyzwolenia gejów.
62:11
Pamiętam rozmowę z jedną z 3 osób, które były liderami tego stylu życia.
62:15
Uważał, że każda kolejna choroba, taka jak kiła, rzeżączka czy coś w tym rodzaju, to kolejny krok ku zwycięstwu do prawa bycia gejem.
62:28
Pojechałem na wakacje do Los Angeles. Nie było szaleństw, ale po jednej nocy spędzonej w łaźni, wróciłem do domu jednocześnie z kiłą, rzeżączką i dwoma rodzajami pasożytów.
62:44
Nie mam opinii na ten temat… w sensie osądzania kogoś, ale z punktu widzenia zdrowia publicznego jest to przepis na katastrofę.
62:53
Ponieważ pierwsze przypadki AIDS pojawiły się u tych ludzi, którzy z powodów oczywistych dla każdego, nie byli zdrowi.
63:00
Mówimy o tysiącach partnerów, czasami o setce na miesiąc, wielu stosowanych antybiotykach, wielu narkotykach. W rezultacie wielu ludzi było ciężko chorych.
63:18
Istnieje farmaceutyk o nazwie azotan amylu. Odkryto go w latach 1850 -1860.
63:25
Pakowano go w fiolki i był znany jako poppers, ponieważ fiolka pękała z trzaskiem (pop) gdy ją otwierałeś, po to aby wdychać zawartość, będącą lekiem na chorobę wieńcową.
63:34
Pierwsze przypadki AIDS, na przykład, które zgłosił Mike Gottlieb, to było pięciu młodych homoseksualnych mężczyzn. Wszyscy używali poppersów.
63:43
Poppers. To coś z czym chodzisz i wdychasz całą noc.
63:46
Na opakowaniu napisano, że to jest łatwopalne, śmiertelne w przypadku połknięcia. A oni chodzili i wdychali to przez całą noc.
63:53
Dlaczego? Ponieważ daje wielkie przyspieszenie.
63:58
Poppersy były seksualnym narkotykiem.
64:00
Były w każdej gejowskiej łaźni, w każdym barze, w każdej porno księgarni w całym kraju.
64:06
Poppersy były obecne na dyskotekach. Na koniec wieczoru, barman ogłaszał: ostatnia kolejka alkoholu i poppersów.
64:15
To było jak szalony i wspaniały rodzaj tańca, który był praktykowany… ale jeśli myślisz, że będzie trwał wiecznie, to się mylisz.
64:24
Czy HIV istniałby czy nie; czy odgrywałby rolę w osłabianiu układu odpornościowego czy nie, to jest niemal bez znaczenia w porównaniu z tym, co się wtedy działo.
64:36
Wyjaśnienie tego stylem życia okazało się nie do zaakceptowania politycznie, ale wstępnie zatwierdzone wirusowe wyjaśnienie było do przyjęcia dla wielu różnych grup.
64:46
Pneumocystoza i mięsak Kaposiego były chorobami wskaźnikowymi AIDS, we wczesnym okresie.
64:55
Wrócić i poddać dekonstrukcji… co dokładnie powoduje pneumocystozę?
65:03
Pamiętam pierwszego pacjenta jakiego kiedykolwiek widziałem. Mój rezydent pokazał mi młodego geja z pneumocystozą.
65:11
Wiedziałem co nieco o użyciu poppersów, czyli inhalatorów azotanu amylu, więc zapytałem pacjenta, czy je stosował i okazało się, że był uzależniony od azotanu amylu.
65:21
I ku zaskoczeniu moich studentów, powiedziałem, że mężczyzna prawdopodobnie zniszczył swój płucny układ odpornościowy przez wdychanie tej toksyny.
65:31
Co naprawdę powoduje mięsaka Kaposiego? Wiemy to teraz. To był azotan amylu.
65:39
Widzieliśmy już przypadki cofania się mięsaka Kaposiego, równolegle do spadku stosowania poppersów.
65:46
Teraz wiemy, że mięsak Kaposiego jest spowodowany przez drugiego wirusa. Wirusa ludzkiej opryszczki typu 8 (HHV -8).
65:53
Na pomoc zawsze przybywa kolejny wirus. Zawsze, gdy masz problemy znajdujesz innego wirusa.
66:00
Każdy chce znać prawdziwą przyczynę, musi szukać poza HIV i HHV-8.
66:08
Nazwali to chorobą i dali tę nazwę – AIDS. I podłączyli pod to wszystko co się dało… mogli by powiedzieć, że ludzie mają dziwne choroby, efekt byłby ten sam.
66:22
Ale o wiele lepiej było powiedzieć, że to jest czynnik zakaźny na wolności, w Ameryce – i może cię zarazić!
66:35
Rozmawiałem z wiodącymi ekspertami od HIV na całym świecie, i dowiedziałem się, że 2 choroby wskaźnikowe AIDS mają alternatywne wyjaśnienia.
66:43
Ponownie poszedłem do doktora Gelderbloma, aby sprawdzić, czy istnieją dowody na HIV wśród najnowszych, dostępnych zdjęć.
66:51
Nie możesz zobaczyć tu szczegółów… ale chciałbym powiedzieć… że jest to prawdopodobnie wirus.
67:00
Więc to jest HIV? – Tak!
67:02
Czy to też jest wirus HIV?
67:04
– Tak, tak… Prawdopodobnie.
67:06
Prawdopodobnie? – Tak!
67:10
Co mogę powiedzieć? Wiesz… on istnieje!
67:16
Gallo powiedział, że ma te wszystkie wirusy. To było kłamstwo.
67:20
Myślę, że HIV w ogóle nie jest przyczyną AIDS. Okazuje się, że HIV nie istnieje!
67:28
Zdjęcia Gelderbloma, pochodzące podobno z izolowanych hodowli HIV, w ogóle nie wykazały istnienia HIV.
67:35
Więc zapytałem laureatów Nagrody Nobla dr Davida Baltimore i dr Robina Weissa, jak oni wyizolowaliby i sfotografowali tego nieuchwytnego wirusa.
67:44
Cóż, nie zrobiłbym… dr Gallo to zrobił… naprawdę wyizolował. Więc…
67:50
Dlaczego miałbym to zrobić? To, o co pytasz można znaleźć w podręcznikach!
67:57
Nie jestem pewien co stoi za tym pytaniem dotyczącym izolacji.
68:00
Nie chcę być twoim podręcznikiem. Wiesz? Mam inne rzeczy do zrobienia!
68:07
Są zakłopotani. Naukowcy są zażenowani tym, bo wiedzą, że to jest błędne.
68:14
W 1987roku, CDC dokonało dwóch zdumiewających zmian w definicji AIDS, które obowiązują do dzisiaj. Możesz mieć zdiagnozowane AIDS bez robienia testu w kierunku HIV.
68:25
W 1987 roku miałem zmianę na ręce i to był mięsak Kaposiego.
68:31
Lekarz zdiagnozował AIDS bez testu na HIV? – Tak!
68:36
Możesz mieć rozpoznanie AIDS, nawet jeśli wynik testu na HIV był negatywny.
68:41
Alvin Freeman Keen znalazł 16 pacjentów z mięsakiem Kaposiego wśród gejów w Nowym Jorku w latach 80-tych. Oni nie byli zakażeni HIV. Ale zgodnie z definicją mieli AIDS, prawda?
68:56
W publikacji WHO, dr Chin napisał: „Należy podkreślić, że epidemiologiczne definicje AIDS, nie były przeznaczone aby być istotnymi wskaźnikami zakażenia HIV.”
69:08
Jeśli masz tysiące udokumentowanych przypadków AIDS bez HIV, to w jaki sposób HIV powoduje AIDS?
69:15
Dlaczego uważasz, że HIV wywołuje AIDS?
69:18
– Bo takie informacje otrzymałem.
69:21
– Ponieważ nikt nic nie mówił, że jest inaczej.
69:23
– Czytaliśmy, słyszeliśmy…
69:25
– Ponieważ tak powiedziała nam społeczność naukowa.
69:28
Naukowcy powinni obserwować, eksperymentować i wyciągać wnioski z tej obserwacji.
69:36
Nie powinni przyjmować idei, trzymać się jej i dostosować całą swoją percepcję, aby pasowała do tej idei.
69:46
Myślę, że pozytywny wynik testu HIV oznacza, że twoje życie zmienia na zawsze.
69:51
Masz cały nowy zestaw kwestii do rozważenia. Co to dla mnie oznacza?
69:58
Jest bardzo trudno znaleźć kogoś, kto wesprze cię gdy powiesz mu: Nie sądzę, że umrę na HIV lub AIDS.
70:07
Jest to klasyczny model: HIV = AIDS = ŚMIERĆ Jak wpisuję się w ten model?
70:16
Każdy, kto zakażony jest wirusem HIV chciałby temu zaprzeczyć. To jest zła prognoza… myślisz, że będziesz brać leki do końca życia, itd.
70:24
Dlatego są ludzie, którzy chcą powiedzieć: Mam pozytywny wynik testu, ale nie zachoruję.
70:32
Czy rozpocznę leczenie? Leczenie oznacza, leki przeciwwirusowe. Jeśli kiedykolwiek…
70:37
Leki anty-HIV
70:41
Zaczęliśmy chodzić z Lindsey do lekarza w klinice pediatrycznej. Dostała receptę na syrop przeciw retrowirusowy czyli AZT.
70:55
To było dla nas tak ważne, aby coś zrobić, żeby pomóc naszemu dziecku, że usiedliśmy w aptece na podłodze i daliśmy jej pierwszą dawkę.
71:04
Krótko po tym jak u Lindsey rozpoczęto leczenie AZT, zaczęły się pojawiać skutki uboczne.
71:10
Jej nawyki żywieniowe się zmieniły. Nie jadła dobrze. Trudno ją było utrzymać się przy stole.
71:17
Potem zaczęły się skurcze nóg. I od tej pory stopniowo się pogarszały.
71:23
Ona łapała się za nóżki i płakała w środku nocy
71:28
To nie był zwykły ból, ale raczej ostre bóle. Jak to widziałam mnie samej robiło się niedobrze.
71:36
Każdy lek anty-HIV będzie toksyczny, ponieważ nie jest w 100% specyficzny dla enzymów HIV.
71:45
Kiedy przenieśliśmy się do kliniki uniwersyteckiej, zwiększono jej dawkę AZT i przestała rosnąć.
71:54
Lekarze próbowali przedstawić pozytywny obrót sprawy, jak dobrze rokowała, i jeśli tylko wzrośnie liczba limfocytów T, to sytuacja się poprawi.
72:04
Tak, liczba limfocytów T spadała, a lekarze mówili: Może byłoby lepiej zwiększyć dawkę AZT, żeby liczba limfocytów T wróciła do normy.
72:13
Myślę, że to powodowało jej chorobę, bo nie chciała jeść, miała skurcze w nogach… a oni powiedzieli, że to jest HIV i są to pierwsze objawy.
72:25
Leczenie wywołuje objawy bardzo podobne do tych oczekiwanych u pacjentów z AIDS. Dlatego nikt nie zauważył, że coś było nie tak z leczeniem.
72:36
Pamiętam, że w 1992 roku, kiedy pierwszy raz miałam pozytywny wynik testu, byłam zaangażowana w organizacji o nazwie „Kobiety zagrożone”.
72:43
W tamtym czasie było nas 11, zaangażowanych w grupie. Wszystkie z nas z wyjątkiem 3, było na lekach.
72:54
Po półtora roku działalności w organizacji „Kobiety zagrożone”, wszystkie te kobiety biorące leki, zmarły. Wszystkie, z wyjątkiem nas trzech, które ich nie brały.
73:16
Nam nie tylko dawali garściami AZT, my sami go żądaliśmy.
73:24
Uważaliśmy, że FDA nie daje nam tych leków, ponieważ prowadzi politykę antygejowską, zamiast działać odpowiedzialnie.
73:32
Więc stworzyliśmy lobby, aby wymusić pewne rzeczy i nie myśleliśmy jasno, o co rzeczywiście prosimy. Jak w powiedzeniu: Uważaj, o co prosisz, bo może się spełnić.
73:43
To jest główny powód, dlaczego wszyscy myślą, że HIV jest śmiertelnym wirusem. Ponieważ pacjenci HIV-pozytywni otrzymują śmiertelne leczenie.
73:52
Mimo miliardów wydanych na leki, dziesiątki tysięcy osób umiera na AIDS. Obecnie wzrasta liczba badań kwestionujących użyteczność leków.
74:07
Zdecydowaliśmy pomiędzy sobą… w listopadzie, aby napisać do Petera Duesberga i zapytać:
74:15
„Przepraszamy, jeśli niepokoimy, ale czy to co twierdzisz jest prawdą? A jeśli Lindsey byłaby twoją córką, co byś zrobił?”
74:22
11 listopada otrzymaliśmy dużą kopertę. Odpisał: „Natychmiast odstawcie córce AZT, bo inaczej umrze jak Kimberly Bergalis.”
74:31
To jest AIDS na receptę. Masz niedobór odporności i umierasz od intoksykacji. To jest AIDS na receptę.
74:38
Kiedy AZT stało się powszechnie dostępne w 1985 i 1986 studziłem moich pacjentów, aby nie poddawali się stadnemu instynktowi i nie rozpoczynali leczenia.
74:49
Nie chciałem widzieć mojej społeczności zatrutej przez nieskuteczną terapię.
74:56
Patrząc retrospektywnie, dawki AZT, z którymi zaczynaliśmy były niebezpieczne i źle tolerowane.
75:03
Nikt nie zdawał sobie sprawy jaki był prawdziwy efekt tego przedawkowania. To oznacza, że zabiliśmy całe pokolenie chorych na AIDS.
75:22
W 1996 roku, David Ho przedstawił wysoce aktywną terapię antyretrowirusową (HAART).
75:27
Znaną również jako „koktajl”, ponieważ jest to leczenie skojarzone: nowo opracowanych inhibitorów proteazy ze starymi lekami anty-HIV, takimi jak chemioterapeutyczny lek AZT.
75:37
To był rewolucja! To co było w 100% śmiertelną chorobą, teraz mogło być leczone.
75:45
Obecne leki na AIDS nie są już tak toksyczne, jak były na początku. Konieczny jest ostry reżim leczenia, ale ostatecznie zabijają prawie wszystko.
76:00
Robiłem przerwy w przyjmowaniu leków, ponieważ uważałem, że są toksyczne. A gdybym brał je bez przerwy, to sądzę, że miałbym skumulowane uszkodzenia.
76:12
Przez lata stosowania „koktajlu” odkryliśmy, że ma wiele skutków ubocznych.
76:20
W RPA rozmawiałem z dwoma farmaceutami specjalizującymi się w leczeniu HIV.
76:25
Jak często u pacjentów występują skutki uboczne?
76:29
– Cały czas! – Niemal przez cały czas!
76:32
Obserwowaliśmy lipodystrofię – czyli „bawoli kark”, lipoatrofię – czyli zanik tkanki tłuszczowej na twarzy i ramionach, dający ludziom groteskowy wygląd.
76:44
U ludzi na tych lekach zwiększa się ryzyko zawału serca.
76:49
Obecnie mamy sytuację, gdzie skutki uboczne w końcu przewyższyły korzyści.
76:54
Dlatego pacjenci czują się nawet lepiej w krótkim okresie czasu, ale w dłuższym okresie też umierają.
77:06
W roku 1994, Audrey Serrano otrzymała pozytywny wynik testu na HIV.
77:10
Chociaż była zdrowa, przepisano jej leki na AIDS, które prawie ją zabiły i zostawiły blizny na całe życie.
77:17
W grudniu 2007 roku, po wielu testach z wynikiem negatywnym, otrzymała odszkodowanie w wysokości 2,5 miliona dolarów za uszczerbek na zdrowiu.
77:25
Niektórym ludziom się udaje, bo nie mają skutków ubocznych, ale wielu ludzi ma. Dlatego długotrwałe leczenie jest niemożliwe.
77:33
Znam ludzi, którzy są zdrowi jak konie, żadne leki na nich nie działają. Nie ma skutków ubocznych. Ale niektórych to niszczy.
77:41
Nowa generacja leków antyretrowirusowych jest mniej toksyczna. Mogą być dłużej tolerowane, ale jak długo?
77:49
Zgadzam się, że nie można leczyć przez całe życie. To nie jest insulina, to coś co jest toksyczne.
77:57
Czy zdarza się, że pacjenci umierają z powodu skutków ubocznych?
78:00
– Tak… czasami. Czasami to się zdarza.
78:06
Wszystkie leki na AIDS są klasyfikowane jako leki z czarną ramką.
78:10
Czarna ramka na leku, jest najpoważniejszym ostrzeżeniem jakie FDA umieszcza na produkcie.
78:17
Oznacza to, że możesz umrzeć, jeśli je zażyjesz, ponieważ inni umierali po ich zażyciu.
78:23
Moja siostra, Joyce, była moją najlepszą przyjaciółką. Była wspaniałą matką. To była bardzo żywotna osoba.
78:34
W 2003 roku, okazało się, że Joyce była w ciąży z drugim dzieckiem.
78:38
Ginekolog zaproponował jej test na HIV, w ramach standardowej opieki prenatalnej.
78:43
Zadzwoniła do mnie do pracy i powiedziała mi, że ma mi coś do powiedzenia.
78:48
Spytałam, co takiego? Powiedziała, że jest HIV-pozytywna. Westchnęłam głęboko, to nie koniec świata!
78:56
Powiedziała: Byłam dzisiaj u lekarza, który jest specjalistą i powiedział, że są lekarstwa, które mogę brać aby ochronić dziecko przed HIV.
79:07
NEVIRAPINA. Ostrzeżenia: ciężkie i zagrażające życiu reakcje skórne, włącznie z przypadkami śmiertelnymi.
79:15
Pewnego ranka obudziła się pokryta wypryskami. Ta wysypka była wszędzie, pokrywała jej twarz, klatkę piersiową, ramiona i ręce.
79:28
Kiedy mówimy o wysypce, która może cię zabić, to mówimy o leku, który atakuje dzielące się komórki skóry właściwej, błony śluzowej jamy ustnej i jelit.
79:42
Blokuje ich działanie… i co się dzieje? Żegnaj skóro!
79:47
Nigdy bym ich nie wzięła. Nie mam problemu z tym, że inni je przyjmują. Ale ja – Criselda Kananda, widząc ich skutki uboczne i że będą toksyczne dla mojego ciała – ani teraz ani nigdy.
80:06
Miałem pacjentów testowanych w 1985 roku, którym doradzano podjęcie leczenia, ale odmówili z różnych powodów.
80:17
Ponieważ nie chcieli brać toksycznych leków, kiedy jeszcze czuli się dobrze.
80:22
I jak się czują dzisiaj? – Wciąż żyją.
80:25
Zdrowi? – Tak!
80:27
Kiedy doszliśmy do wniosku, że lek był przyczyną problemów, to bez względu na to, co HIV mógłby zrobić odstawiliśmy jej lek, bez względu na wszystko.
80:40
Jeśli odstawienie leku oznacza, że możesz spać w nocy i być szczęśliwa przez 6 miesięcy, to jest więcej warte, niż żyć 2 lata lub 12 miesięcy w agonii.
80:51
Słuchasz wielu lekarzy, słuchasz wielu edukatorów AIDS, słuchasz wielu ludzi, którzy mówią, że prawdopodobnie lek zabije nas wcześniej niż choroba.
81:03
Ken zmarł wkrótce po tym wywiadzie.
81:09
Co te leki robią z ciałem? Pakują je do trumny.
81:15
Zanim moja siostra zaczęła zażywać leki, był zdrowa.
81:19
Po tym jak zaczęła brać leki wystąpiła tak silna reakcja alergiczna, co sprawiło, że wyglądała jak u pacjent z pełnoobjawowym AIDS.
81:27
Została natychmiast przyjęta do szpitala, jej stan się pogarszał, a po 37 dniach, od momentu zażycia leków, zmarła.
81:42
Kiedy wiadomość o śmierci Joyce dotarła do NIH (Narodowy Instytut Zdrowia) nastąpiła wymiana e-maili między dyrektorem ds. AIDS i inspektorem ds. etyki i bezpieczeństwa:
81:50
„Ed, w zeszłym tygodniu, w testach, był przypadek nagłego zgonu w wyniku piorunującej niewydolności wątroby.”
81:57
„Ała! niewiele możemy zrobić z tymi głupimi lekarzami.”
82:02
Są na tyle cyniczni by zalecać leki, o których wiadomo, że mają działanie toksyczne i powodują śmiertelność.
82:11
Wiedzą, że stosując lek masz przed sobą powiedzmy 2-3 lata życia, dopóki ta śmiertelność nie stanie się zbyt oczywista aby ją zignorować,
82:17
i dalej pracują nad wielkością sprzedaży w ciągu tych 2-3 lat, wiedząc, że będą musieli zmniejszyć dawkę.
82:26
Joyce ma dwóch synów. Jamal w tym roku będzie w pierwszej klasie liceum, a Sterling skończy cztery lata. I tak sobie myślę, że zostali pozbawieni matki.
82:41
Jeśli ktoś stawia mi diagnozę śmierci w ciągu najbliższych 5-7 lat, to chcę dowodów naukowych. To nie jest religia.
82:51
Moje zainteresowanie, dociekliwość, badanie i zgłębianie tematu „HIV powoduje AIDS”, to instynkt wyzwolenia ludzi od wyroku śmierci, którego faktycznie nie ma.
83:05
Po tym, jak odstawiliśmy AZT, Lindsey przybrała na wadze. W ciągu kilku dni przeszły skurcze w nogach.
83:11
Ciało zdawało się być w porządku, ale była niespokojna i bardzo łatwo złościła się.
83:21
Oczekiwana długość życia jaka jej pozostała wciąż się zmieniała. Kiedy skończyła dwa lata powiedzieli nam, że będzie żyła tylko pięć.
83:30
A kiedy podrosła powiedzieli, że może dożyje do siedmiu lat. Ale na pewno nie osiągnie 10 lat… takie wtedy było nasze życie.
83:43
Lindsey brała AZT przez 22 miesiące, i pomimo szkodliwych skutków ubocznych, w pełni odzyskała zdrowie.
83:50
Lindsey ukończyła 19 lat w październiku 2009 roku.
83:55
Ponieważ od początku towarzyszyło temu tyle emocji, tyle strachu, tyle psychologii i tyle dramatów, to niewiele osób jest w stanie spojrzeć na AIDS logicznie.
84:14
Możemy wiele razy mieć kontakt z HIV i uniknąć chronicznego zarażenia, nasz układ odpornościowy pozbędzie się wirusa w ciągu kilku tygodni, jeśli mamy silny układ odpornościowy.
84:24
Więc jeśli ma się silny układ odpornościowy, to ciało może się naturalnie pozbyć HIV?
84:29
Tak.
84:32
Jeśli by zająć się biednym Afrykańczykiem, który został zarażony i odbudować jego system odpornościowy, to czy również w jego przypadku jest możliwe naturalne pozbycie się tego wirusa?
84:39
Myślę, że tak.
84:45
To bardzo proste, aby sprawić, żeby ludzie właściwie myśleli, wystarczy od początku dać im dobre informacje.
84:50
Ale gdy już powiesz coś, a potem się wycofujesz i mówisz coś innego, to bardzo trudno jest sprawić, aby ludzie myśleli inaczej.
84:58
Ofiary HIV i fachowcy zaangażowani w jego zwalczanie zasługują na sympatię, współczucie i szacunek.
85:05
Jednakże podczas tej podróży czułem się zdezorientowany i przytłoczony poczuciem rozpaczy i smutku.
85:13
Znalazłem wspólnotę badawczą niezgodną w najbardziej fundamentalnym rozumieniu HIV, a jednocześnie prezentującą publicznie monolityczną postawę autorytetu i integralności.
85:23
Brutalnie mówiąc: Mamy testy, które nie dowodzą niczego, środki zaradcze, które zabijają i statystyki manipulowane do granic absurdu.
85:31
90% obszarów dotkniętych HIV pokrywa się z obszarami wielkiego ubóstwa i nędzy.
85:37
Jak na ironię, gdy byliśmy zajęci polowaniem na fantomowego zabójcę, zmiennokształtny skrytobójca – być może prawdziwy wróg, był na widoku przez cały ten czas.
85:55
Każda prawda przechodzi przez trzy etapy: najpierw jest ośmieszana, potem gwałtownie zwalczana, a na koniec traktowana jest jako oczywistość.
86:10
Tłumaczenie i napisy: GNM Wrocław >>> http://www.5prawnatury.pl
Reklamy