Za wojnę w Syrii (nie jest to bynajmniej wojna domowa) odpowiada przede wszystkim USA, Niemcy (zdziwieni?), Izrael oraz, wraz z rozwojem sytuacji Państwa Arabskie z Arabią Saudyjską w roli głównej oraz Turcja, która zerwała się ze smyczy USA oraz inne kraje NATO’wskie jak Wielka Brytania, czy Francja.

Nie opiszę tu jakie są geopolityczne czy ekonomiczne podłoża takiej decyzji Ameryki, ale wystarczy wspomnieć o hegemonicznym podejściu do świata zwanym jako Nowym Porządku Świata.

A teraz konkrety moi mili:

Na podstawie artykułu; “Niemcy i ONZ przeciwko Syrii”, Thierry Meyssan, Tłumaczenie Euzebiusz Budka, Al-Watan (Syrie) , Sieć Voltaire, 2 lutego 2016,www.voltairenet.org/article190134.html

Od 2005 r. grupa odpowiedzialna za przygotowanie wojny w Syrii znajduje się pod kierownictwem dyplomaty USA Jeffreya Feltmana, któremu asystuje niemiecki akademik Volker Perthes. Kim jest szczególnie Volker Perthes. Odsyłam do przypisu. [1]

Jeffrey Feltman

Foto za; ianslive.in

2005; Jeffrey Feltman zorganizował zamach na Rafika Haririego, (przy współpracy USA i Berlina) by za pomocą ONZ przypisać to zdarzenie prezydentom Syrii – Assada i Libanowi – Lahoudowi. (Syria gwarantowała wówczas bezpieczeństwo Libanu). Wśród animatorów międzynarodowej kampanii przeciwko obu głowom Państw postacią szczególną był niemiecki politolog Volker Perthes.

2006; Feltman brał udział w organizacji wojny Izraela przeciwko Libanowi (ponieważ Syria dostarczała wówczas Hezbollahowi broni). Plan polegał na tym, by sprowokować Syrię do reakcji i przyjściu na pomoc Libanczykom, by w następstwie mogli interweniować Amerykanie.

2008; Podczas dorocznego zjazdu Grupy Bilderberg w dniach 5-8 czerwca  – pięć lat przed początkiem wojny – sekretarz stanu Condoleeza Rice przekonywała zebranych do konieczności obalenia rządu Syrii. Towarzyszyła jej dyrektor Arab Reform Initiative [Arabskiej Inicjatywy Reformatorskiej – tłum.] – Bassma Kodani (przyszła założycielka Narodowej Rady Syryjskiej), oraz dyrektor SWP – Volker Perthes.

[Grupa Bilderberg jest inicjatywą NATO, bezpośrednio odpowiadającą za zagadnienia bezpieczeństwa].

Tutaj warto nadmienić, że Perthes doradzał Rise nie tylko w sprawie Syrii ale i Iranu. (Według depeszy, opublikowanej przez Wikileaks). Nikogo przecież (mam nadzieję) nie dziwi fakt, iż główną solą w oku Amerykanów (jak i Izraela, Saudyjczyków oraz Państw Arabskich (sunnickich) był i jest Iran. Perthes doradzał, by nie atakować bezpośrednio Iranu, bo to niebezpieczne z wielu przyczyn, ale najlepiej uderzyć w ich gospodarkę – dywersyjne. I tak też się stało, gdyż w 2010 r. dokonano zniszczenia komputerowe centra irańskich ośrodków nuklearnych za pomocą wirusa Stuxnet produkcji Izraelskiej.

* Perthes związał się z Feltmanem i prywatną grupą Stratfor celem wywierania nacisku na bliskowschodnią politykę Niemiec.

2011;

  • Volker Perthes opublikował w New York Times felieton, w którym naśmiewa się z mowy prezydenta al-Asada w Zgromadzeniu Ludowym, w której ten ujawnił„spisek” przeciwko Syrii. Według Perthesa w Syrii zachodziła „rewolucja” i w związku z tym jej prezydent musiał odejść.

    0,,2114054_4,00

    Volker Perthes

  • przekonał rząd Niemiec do wspierania Bractwa Muzułmańskiego w czasie „wiosny arabskiej”. Ba, na żądanie CIA udzielał schronienia Bractwu, które w Akwizgranie miało swoje międzynarodowe centrum koordynacyjne. Tak więc Berlin zdecydował się więc wspierać Braci, gdziekolwiek mieliby dojść do władzy – z wyjątkiem palestyńskiego Hamasu, żeby nie nastręczać kłopotów Izraelowi. Pod wpływem Volkera Perthesa niemiecki minister spraw zagranicznych – wówczas Guido Westerwelle – działając w przekonaniu, że Bractwo nie jest organizacją „islamistyczną”, ale „kierującą się zasadami islamu”, powołał do istnienia komórkę, której zadaniem było prowadzenie dialogu z ugrupowaniami „umiarkowanych islamistów (sic!), oraz Grupę Zadaniową d.s. Syrii. W lipcu Perthes zorganizował wizytę w ministerstwie delegacji opozycji syryjskiej pod kierownictwem Brata Radwana Ziadeha.
  • w październiku Perthes za zachętą Departamentu Stanu USA wziął udział w zamkniętej konferencji, zorganizowanej przez Stowarzyszenie Przedstawicieli Tureckiego Przemysłu i Biznesu (TUSIAD) i prywatną firmę wywiadowczą amerykańską Stratfor, na której przeprowadzono symulację rozmaitych scenariuszy, dotyczących tureckiej energetyki, oraz ewentualnych reakcji ośmiu państw obcych, w tym Niemiec [7]. W gronie uczestników znajdowało się ośmiu najbogatszych ludzi Turcji oraz Taner Yıldız – wówczas minister ds. energii i człowiek, który miał pomagać rodzinie Erdoganów w organizacji finansowania wojny poprzez sprzedaż ropy naftowej, ukradzionej przez Daesz. (patrz więcej Turcja wspiera Państwo Islamskie!)

    Program Nazajutrz „The Day After”

2012; W styczniu Jeffrey Feltman – podówczas odpowiedzialny w Departamencie Stanu za sprawy Bliskiego Wschodu – powierzył Volkerowi Perthesowi kierownictwo grupie roboczej (Program Nazajutrz), której zadaniem było wyłonienie nowego rządu, a następnie sporządził plan całkowitej i bezwarunkowej kapitulacji Syrii. Przez sześć miesięcy dochodziło do spotkań, które zaowocowały przede wszystkim raportem, upublicznionym po zakończeniu konferencji genewskiej.

Uruchomienie programu „Nazajutrz” wiązało się z mobilizacją 45 opozycjonistów syryjskich, w tym Bassmy Kodmani, oraz Braci Muzułmanów. Jego finansowanie pochodziło od amerykańskiego Institute of Peace [Instytutu Pokoju – tłum.] – instytucji równoważnej National Endowment for Democracy (NED), ale ufundowanej przez Departament Obrony. (o tym znajdziecie również wzmianki jeżeli chodzi o  budowanie konfliktu na Ukrainie) O pomoc poproszono także Niemcy, Francję, Norwegię, Holandię i Szwajcarię.

W ramach „Nazajutrz” sporządzono brudnopis planu całkowitej i bezwarunkowej kapitulacji Syrii – planu, który stał się obsesją Narodów Zjednoczonych, od kiedy Jeffrey Feltman został zaprzysiężony na dyrektora ds. politycznych ONZ w lipcu 2012.

Oto podstawowe założenia planu Perthes-Feltman:

  *Narodowi syryjskiemu suwerenność zostanie odebrana;

  *Konstytucja zostanie anulowana;

  *prezydent zostanie odsunięty od władzy (zastąpi go wiceprezydent, pełniący jedynie funkcje protokolarne);

  *Zgromadzenie Ludowe zostanie rozwiązane;

  *przynajmniej 120 osób, piastujących dotąd stanowiska kierownicze, zostanie uznanych winnymi i pozbawionych prawa do sprawowania funkcji publicznych;

  *następnie zostaną one osądzone i skazane przez Międzynarodowy Trybunał;

  *Dyrektoriat Wywiadu Wojskowego, Dyrektoriat Bezpieczeństwa Politycznego oraz Dyrektoriat Bezpieczeństwa Ogólnego – zostaną zdekapitowane, albo rozwiązane;

  *więźniowie „polityczni” zostaną wypuszczeni na wolność, a szkolenia anty-terrorystyczne – odwołane;

  *Hezbollah i Strażnicy Rewolucji będą musiały się wycofać;

Wtedy i tylko wtedy społeczność międzynarodowa podejmie walkę z terroryzmem.

Dokument w formie PDF  + TU (za; http://www.voltairenet.org).

Program Nazajutrz „The Day After”

Program Nazajutrz „The Day After”

youtube logoFuture of Syria After Assad (eng.)

Jednocześnie Volker Perthes zorganizował „Grupę Roboczą ds. Odbudowy Ekonomicznej i Rozwoju” „Przyjaciół Syrii”. W czerwcu 2012, pod przewodnictwem Niemiec i Zjednoczonych Emiratów Arabskich Grupa ta przeprowadziła wśród państw członkowskich „Przyjaciół Syrii” dystrybucję koncesji na eksploatację syryjskiego gazu w zamian za poparcie dla obalenia rządu. Perthes stworzył również „Grupę Roboczą ds. Planowania Przemian” Ligi Państw Arabskich. Na koniec ulokował w Stambule siedzibę organizacji „Syrian Transition Support Network” [Sieć Wsparcia Przemian w Syrii]. Od czasu konferencji w Genewie (30. czerwca 2012) i zjazdu „Przyjaciół Syrii” w Paryżu (6. lipca 2012) publiczny ślad działalności Volkera Perthesa ginie, z wyjątkiem artykułów, obliczonych na wzmocnienie niemieckiego poparcia dla Braci Muzułmanów. Niemcy nadal prowadziły politykę, którą on propagował i w związku z tym, po abdykacji emira Kataru i wzroście znaczenia Arabii Saudyjskiej, Berlin wyznaczył na ambasadora w Rijadzie Borisa Ruge – odpowiadającego dotąd za sprawy Syrii w ministerstwie spraw zagranicznych.

Latem 2015 r., podczas wizyty Staffana De Mistury w Damaszku, rząd syryjski zażądał od niego wyjaśnień w sprawie planu Perthesa-Feltmana, o którego istnieniu właśnie się dowiedział. Głęboko zmieszany specjalny wysłannik sekretarza generalnego ONZ stwierdził, że przedstawione mu dokumenty nie mają dla niego charakteru wiążącego i zapewnił, że zupełnie nie będzie się nimi kierował. Wydaje się, że to Moskwa zagroziła ujawnieniem ich na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa, korzystając z obecności głów państw na sesji Zgromadzenia Ogólnego we wrześniu 2015 r. Do ujawnienia nie doszło, ale gdyby te dokumenty upubliczniono, podważyłyby one sens istnienia ONZ. W tym też okresie Berlin odnowił kontakty z Damaszkiem, choć Syryjczycy nie mogli być pewni, czy ten krok oznaczał nowy kierunek w polityce kanclerz Merkel, czy też wiązał się z entą próbą infiltracji.

Warto zauważyć, że w tym samym czasie Staffan De Mistura i jego przełożony Jeffrey Feltman nominowali Volkera Perthesa na „negocjatora pokoju” (sic!) na kolejną rundę rokowań w Genewie. Jego zadaniem będzie kursować między delegacjami opozycji syryjskiej i rządu Arabskiej Republiki Syrii.

Ripsonar

  1.  Volker Perthes zapoznał się z Syrią podczas studiów podyplomowych, które odbył dzięki niemieckiemu stypendium naukowemu w latach 1986-87 w Damaszku. Następnie podążał ścieżką kariery profesora nauk politycznych w Niemczech – z wyjątkiem lat 1991-93, kiedy wykładał na uniwersytecie amerykańskim w Bejrucie. Od 2005 r. jest dyrektorem Stiftung Wissenschaft und Politik [Fundacji Nauka i Polityka – tłum.] (SWP) – najpoważniejszego państwowego think-tanku w Niemczech, zatrudniającego ponad 130 specjalistów, z czego ponad połowa to pracownicy akademiccy.