Szpitalnicy

1048 – powstaje zakon dobroczynny ” Kawalerów Szpitalnych – którzy to prowadzili  szpital w Jerozolimie, niosąc pomoc pielgrzymom. Ci, szczególnie hojniejsi i bogatsi ofiarowywali im – jak później templariuszom pieniężne datki, co przyczyniło się do ich rychłego bogactwa.

1118 – Zakon zmienia swoje dowództwo i cele. Staje się Zakonem rycerskim tj. Zakon kawalerów Szpitalnych św. Jana a następnie Kawalerowie Św. Jana z Jerozolimy lub po prostu Szpitalnicy. celem tych zmian stała się walka z muzułmanami dążącymi do odbicia Jerozolimy.  Struktura Zakonu opierała się na stopniach wtajemniczenia, obrzędom i rytuałom, w którym przewodził Wielki Mistrz.

Szpitalnicy po po upadku Jerozolimy opuścili Ziemię Świętą emigrując kolejno na różne wyspy m.in na Rodos- gdzie przyjęli nazwę Zakon Kawalerów z Rodos, jak i na Maltę stając się Zakonem kawalerów Maltańskich – która to nazwa uplasowała się do dnia dzisiejszego. W tym czasie stali się główna militarną i morską siłą na Morzu Śródziemnym, aż do 1789 roku kiedy to pokonani przez Napoleona musieli ponownie zmienić lokalizację. Tak trafili na pewien czas pod skrzydła cara Pawła I a w 1834 roku za czasów Papierza Leona XIII przenieśli swoją główna siedzibę do Rzymu. Obecnie znani są jako Suwerenny Wojskowy Zakon Maltański (Sovereign and Military Order of Malta) i choć w nazwie jest suwerenni, to zwierzchnikiem zakonu jest Papierz! (gdyż to on zgadza się lub nie na obsadzenie nowego Wielkiego Mistrza w owym Zakonie). Ma olbrzymie wpływy w kręgach polityki, biznesu i wywiadu. Np. William Casey (szef CIA0, Lee Lacocca – prezes koncernu Chrylera, czy Aleksander Haig 0 były sekretarz stanu USA.

Zakon Templariuszy

1099 –Powstaje Zakon Syjonu założony przez Godfryda z Boulion. Jest to też czas całkowitego wyparcia muzułmanów  z Jerozolimy, którzy panowali od 637 r.n.e.

1118 – powstaje Zakon Templariuszy założony przez 9 – ciu rycerzy z Hugonem z Payens na czele. początkowo nazywani jako Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona ale z tym ubóstwem im za bardzo nie szło…bo paradoksalnie owi rycerze byli bardzo bogatymi jegomościami a i jeszcze więcej następnie się dorobili, wiec w niedługim czasie nazwę zmieniono na Kawalerów Świątyni.  Oficjalnie celem miała być ochrona chrześcijańskich pielgrzymów w drodze do ziemi świętej. Tu mamy kolejną zagadkę, ponieważ ową ochroną zajmował się Zakon Szpitalników Św. Jana z Jerozolimy.

Te dwie organizacje ze sobą rywalizowały. Ale o tym za moment.

1128 – Synod w Troyes za namową opata Bernarda (pomysłodawcy i gospodarza) legalizuje Zakon. To tutaj ustawiono regułę: czyli śluby ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Struktura była trójstopniowa począwszy od rycerza (milites) giermka (servientes) i kapelana (clerici) a na czele Zakonu stał Wielki Mistrz. Każde stopnie towarzyszyły rytuały inicjacji (co jest kolejną poszlaka jak u masonerii). Opis takiego rytuału „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco str. 27-29.

Domy czy tez wspólnoty  Templariuszy a raczej placówki zwano komandoriami. Spartańska dyscyplina uczyniła z nich siejących trwogę jedno z najlepszych żołnierzy na świecie w owych czasach. Ich wiedza i doświadczenie bojowe razem z fanatyzmem religijnym (brak obaw o śmierć) równało ich zarówno z assasynami czy innymi „siła specjalnymi” dalekiego wschodu jak Ninja itp. Oprócz wojowania stali się kustoszami skarbca i klejnotów korony a pod koniec XII wieku  zostali tez armatorami rozbudowując własna flotę, oraz działalność wywiadowczą. Stali się bardzo potężna instytucją. Ostatnim Wielkim Mistrzem staje się Jakub de Molay w kwaterze głównej na Cyprze w 1293 r.

1139 – papież Innocenty II (cysters) na mocy bulli „Omme Datum Optimum” zapewnił Templariuszom międzynarodową niezależność od wszelkiej władzy (kościelnej jak i świeckiej) prócz jego własnej. (np. zostali zwolnieni z płacenia podatków).

Zakon Templariuszy posiadał Wielkiego Mistrza, stopnie jak i całą strukturę Zakonu przesiąknięta mistycyzmem. Natomiast dzięki dadkom wdzięcznych Krzyżowców przybywających wojować w imię Chrystusa Templariusze przekształcili się w międzynarodowy dom bankierski. Większość ich skarbów (powstałych z pożyczek możnowładcom) zgromadzono w skarbcach paryskim i londyńskim, co się stało przyczynkiem do tego, iż miasta te stały się głównymi centrami finansowymi.

1291 – po upadku Jerozolimy oba Zakony musiały się przemieścić.

Templariusze natomiast początkowo po zakończeniu krucjat przenieśli się jak Szpitalnicy na Cypr w którym to doszło do ich definitywnego rozpadu. Reszta wróciła do swoich włości w Europie. Tam pławili się w luksusach i pożyczali pieniądze możnowładcom budując swoje wpływy ekonomiczno- polityczne.

Templariusze i skarby świątyni Salomona

Nieoficjalnie celem owej misji były poszukiwanie starożytnych pism i artefaktów mających mieć miejsce w Świątynie Salomona.  Kim była owa osoba? na pewno jej mistyka przenika się z satanizmem 🙂

666  – ST 2 Krn 9,13 oraz 1 KrL 10,14:

Waga złota, które co rok dostarczano Salomonowi, wynosi sześcet sześćdziesiąt sześć talentów złota

1120 – zbiegiem okoliczności od króla Jerozolimy, Baldwina II, otrzymali stojący na wzgórzu świątynnym, przebudowany na kościół, meczet Al-Aksa wybudowany własnie na miejscu niegdysiejszej Św. Salomona oraz część wznoszącego się w pobliżu swojego pałacu, gdzie powstała ich kwatera główna. Stąd ich bardziej znana pełna nazwa tj.  Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona.

Dzięki temu zaczęli penetrować podziemia owego miejsca.

Dowody: W latach 60-tych XIX wieku odkrywca sir Charles Warren przeprowadził wykopaliska pod wzgórzem świątynnym dla Palestine Exploration Fund. Zespół Warrena odsłonił szyby, poziome korytarze a głębiej istny labirynt tuneli, magazynów, pieczar i cystern z wodą. Znaleziono również fundamenty oryginalnej Św. Salomona. (wywnioskowano to na podstawie rożnych technik murarskich). W 1894 – brytyjscy inżynierowie wojski dokonując pomiarów do stworzenia map, gdyż podziemny kompleks stał się niedostępny za sprawa politycznych i religijnych sporów, znaleziono krzyż templariuszy z XII wieku oraz inne przedmioty zakonu jak np. miecze itp..

1127 – Templariusze zakończyli poszukiwania i zdaje się znaleźli to czego szukali. Wrócili do Francji.

Co Templariusze przywieźli z Jerozolimy?

– m.in manuskrypty mające diametralny wpływ na dotychczasową doktrynę kościoła rzymskokatolickiego oraz reinterpretować Nowy Testament. Dlatego prawdopodobnie odmówili noszenia krzyża  i po 1146 r. jako emblemat przyjęli równoramienny czerwony krzyż o rozszerzonych ramieniach. Krzyż ten jest znany jako krzyż kawalerski, a wkrótce przerobionego na krzyż maltański (o ośmiu wierzchołkach).

– książki ze wschodu jak i te ocalałe z Biblioteki Aleksandryjskiej spalonej w 391 r.

– starożytne teksty arabskich i greckich filozofów

– przedmioty związane z numerologią, geometrią architekturą, muzyką oraz metale i stopy. (te kwestie wpłynęły na potępienie Kościoła).

Czemu do Francji a nie do Papierza? Ponieważ nie chcieli, aby Rzym nie przejął ich znalezisk. Św. Bernard pisał:

Praca została zakończona z naszą pomocą (…) przy czym podjęto wszelkie środki ostrożności mogące zapobiec ingerencji władz świeckich lub duchownych” [1]

Św. Bernard – cysters, był prawdopodobniej najpotężniejszym duchownych tamtych lat. Jego przyjacielem był Malachiasz.

Templariusze współpracowali z Assasynami.

1129 – Wielki Mistrz asasynów Buzurg Ummid prowadził z królem Jerozolimy Baldwinem II Templariuszy wraz z jego siłami w celu zdobycia Damaszku.

Potega Templariuszy a Filip Piekny

Powstaje lobby finansowe w Europie. Bo choć  na Ziemi Świętej bezpowrotnie zostali odparci przez saracenów to w tutaj ich pozycja ekonomiczna i społeczna, polityczna i dyplomatyczna była bardzo mocna. I ten dobrobyt, siła i potęga była nie na rękę francuskiemu monarsze Filipie Pięknemu.

13.10.1307 – na rozkaz króla i za zgoda papieża Klemensa V (zasiadł na tronie dzięki wpływom monarchy) pojmano większość Templariuszy.

„Pierwszym oskarżycielem zakonu – jak pisze Wolter w „Eseju o obyczajach i duchu narodów” – był niejaki Squin de Florian oraz Noffodei, templariuszowski apostata, obydwaj odsiadujący wyrok śmierci za zabójstwo. To właśnie ich zeznania posłużyły do rozpoczęcia polowania. „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco Str. 38

Zarzuty: obraza religii i homoseksualizm, wyrzekanie się Chrystusa, na pluwanie na krzyż i oddawanie czci złotej głowy na czterech nogach.

Oczywiście tortury prowadzone przez wprawionych Inkwizytorów skutecznie wymusiły przyznanie się do wszelakich win. Nawet sam Wielki Mistrz pod wpływem owych praktyk 25.10.1307 przyznał się do winny, ale w w grudniu, miesiącu spłonięcia na stosie odwołał to wszystko ! Tajemnice zakonu przekazać miał ponoć Johnowi Mark Lavmeniusowi „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco str. 44

Templariuszom najbliżej było im za wspólnotę joannitów z tradycją i obyczajami przyjętymi od mularzy z Judei, którzy po powrocie z Babilonu, pod wodzą Zarababela odbudowali Św. Salomona. W tym czasie zapożyczyli od joannitów symbole jak kielich, węgielnica i poziomica, które ci z kolei odziedziczyli po judejskich korporacjach mularzy” „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco str. 43

Tezę o powielaniu tajemnic Templariuszy przez masonerię podtrzymał Andrew Michael Ramsay – szkocki katolik i stronnik Stuartów.

Po latach baron karl Gotthelf von Hund założyciel Ścisłej Obserwy Templariuszy dla wyższych stopni masońskich przyjął nomenklaturę Ramsaya. Roberto Gervaco „Bracia przeklęci. Historia masonerii” Roberto Gervaco Str. 43

Ucieczka

13.10.1307 – Król Francji Filip IV zwany Pięknym zapewniwszy sobie poparcie papieża Klemensa V rozkazał aresztować Templariuszy pod zarzutem herezji. Ową herezją było m.in: bluźnierstwo, czarną magię, nekromancję czy wyrzekniecie się Jezusa).

1312 – papież dekretem rozwiązuje Zakon. Dobra skonfiskowane na rzecz kościoła a Wielkich Mistrzów spalono na stosie m.in Jacques de Molay w 11.03.1314 r. w Paryżu przy katedrze Notre Dame.

1313 – Templariusze przechodzą pod opieką Św. Bernarda formalnie stając się Zakonem Cystersów. Hugon z Payens stał się ich Wielkim Mistrzem.  (Joannici [1 a] – którzy po 1510 roku jak już wspomniałem powyżej stali się znani jako Kawalerowie Maltańscy!

Templariusze uciekli w różne miejsca na Świecie za sprawą swojej floty – która jak na tamte czasy była naprawdę wspaniała. Osiemnaście okrętów  wypłynęło z portu La Rochelle z banderą Zakonu – czaszką ze skrzyżowanymi piszczelami na czarnym tle. (zdziwieni?:)) Część skierowała się do Portugalii,  gdzie pod patronatem króla Dionizego i za zgodą papieża Klemensa V pojawili się w nowym wcieleniu jako Rycerze Chrystusa (jakoby mieli poprzez posługę oczyścić się z oskarżeń postawione im w czasie ich pogromu z 1307 roku). W ten sposób szybko rośli w siłę, a w 1420 roku król Jan I dał im prawo do kontroli posiadłości portugalskich w Indiach. Tak więc do schyłku XVIII wieku byli pod opieką dworu portugalskiego. Symbolem Zakonu stał się krzyż łaciński (wcześniej maltański).

Szkocja

Głowna ich siła i majętność oraz prawdopodobnie artefakty, a na pewno wiedza pożeglowała do Szkocji i tam założyli swoją siedzibę. Dlaczego akurat tam? Ponieważ rozkaz Papierza tam nie obejmował, gdyż na kraj ten nałożono ekskomuniką za atak na króla Anglii Edwarda II.  Zakon szybko objął opieką dopiero co mianowany na króla Robert Bruce. W  zamian za szkolenie i ich wiedzę wojskową – przydatną w tych czasach, Templariusze zaskarbili sobie wdzięczność króla.  Ze sobą przyprowadzili swoją strukturę loży.

1314 – Templariusze stali się Królewską Gwardią Przyboczną i ustanowiono ich oficjalnymi strażnikami pałacu . Król Szkocji stał się dziedzicznym i suwerennym Wielkim Mistrzem!

Ród Sinclar i Kaplica Rosslyn

Dużą rolę odegrał tutaj Ród St Clair znany potem jako Sinclair. Zagorzali zwolennicy rodziny Stuartów. Początkowo byli najwyższej rangą szlachtą w Szkocji i wielu należało do dworu króla.  Był powiązany zarówno z Goodfrydem z Bouillon (ponieważ uczestniczyli razem na pierwszej krucjacie) a Richilde – siostra Henry’ego de St Clair – członka Tajnej Rady) za sprawą małżeństwa  związała się z rodziną Chaumont, krewnych Hugona z Payens który przypominam był pierwszym Wielkim Mistrzem Templariuszy. To własnie ród ten otrzymał baronię Rosslyn od Malcolma III Canmore w 1057 roku.

Kaplica Rosslyn

Kaplica Rosslyn

1450 – rozpoczęto budowę słynnej Kaplicy Rosslyn (zakończono w 1486 r.) wybudowana koło Edynburga przez sir Williama St. Clair. Jest dowodem urzędowania i wpływów Templariuszy w Szkocji. Np.w krypcie chowano rycerzy Templariuszy, Rzeźba-  przedstawia inicjację mularza, której dokonuje postać w płaszczu Templariusza. Sama budowla jest miniaturą gotyckiej katedry, posiadającej jednocześnie połączenie stylu nordyckiego i  celtyckiego.  Ale to wszystko? Oczywiście że nie…

Figura Mojżesza wyrzeźbiona w okiennej niszy. Posiada ROGI tak jak ukazał go Michał Anioł (1475 – 1564) na grobowcu papieża Juliusza II. Tutaj trzeba wspomnieć, iż od najdawniejszych czasów znanych z pisanych przekazów już w starożytnej Mezopotamii rogi symbolizowały zdolności porozumiewania się z boskimi siłami!

Postać Melchizedeka. Król kapłan Salem trzymający kielich. To on udzielił Abrahamowi pierwszej komunii. Mało? Fragmenty dokumentów księcia Melhizedeka znalezione wśród zwojów znad Morza Martwego wskazują iż Melchizedek i Archanioł Michał to ta sama osoba, nazywana Istotą Niebiańską i Księciem Światła. [2]

Kolumna. U podstawy wyrzeźbione … zdobione przepięknym splecionym dareniem porównuje się do drzewa Yggdrasil – z mitologi skandynawskiej wielkiego jesionu, który łączy niebo, ziemię i piekło w jedno Drzewo Życia!

Cdn…

—————————————————————————–

[1] „Cień Salomona„, Laurence Gardner, str 125

1a –  Joannici  zajmowali się opieką i leczeniem pielgrzymów oraz ofiar krucjat. Mieli podobny znak co Templariusze tyle że biały krzyż. Później gałąź Zakonu maltańskiego ustanowiona w 1888 roku stworzyła Brytyjskie Stowarzyszenie Ratownictwa Św. Jana powiązani z Benedyktami (czarne peleryny).

2 – Cień Salomona, Laurence Gardner, str 181

Advertisements