Epstein jest tylko najnowszym wcieleniem znacznie starszej, bardziej rozległej i wyrafinowanej operacji, która oferuje przerażający wgląd na to, jak głęboko rząd USA jest powiązany ze współczesnymi odpowiednikami przestępczości zorganizowanej.

Pomimo jego „kochanej” umowy i po pozornie unikania sprawiedliwości miliarder, przestępca seksualny Jeffrey Epstein został aresztowany w tym miesiącu (07.2019) pod zarzutem handel seksualny nieletnich. Aresztowanie Epsteina zwróciło uwagę mediów na wielu jego słynnych przyjaciół, wśród nich np. obecnego prezydenta.

WIDEO 1992 Tape Of Trump And Epstein – The Day That Was | MSNBC

[Według pozwu  Trump został oskarżony o zgwałcenie 13-letniej dziewczynki w rezydencji Epsteina latem 1994 roku. (…) Ofiara w pozwie  pod imieniem „Jane Doe” twierdziła, że ​​„była zachęcana obietnicami pieniędzy i karierą modelki, aby uczestniczyć w szeregu przyjęć, wraz z innymi podobnie usytuowanymi małymi kobietami” w rezydencji Epsteina na Manhattanie. Jej pozew został poparty przez anonimowego świadka, który twierdził, że pracowali dla Epsteina jako rekruter. Nieletnich zmuszano następnie do zapewniania przysług seksualnych bogatym klientom, a wielu nawet zgwałcono. (…) „Jane Doe” opowiedziała o szczegółach preferencji Trumpa. Lubił m.in młode dziewczyny, niedoświadczone, szczególnie przypominające jego córkę Ivankę a „ręczną robótkę” zawsze trzeba było robić w rękawiczce. – Ripsonar]

Od tego czasu zadawano wiele pytań na temat tego, jak wiele znanych przyjaciół Epsteina wiedziało o jego działaniach i co dokładnie planował. Ten ostatni prawdopodobnie zyskał największą uwagę po tym, jak doniesiono, że Alex Acosta – który zorganizował „ukochaną” umowę Epsteina w 2008 roku i który niedawno zrezygnował z funkcji Sekretarza Pracy Donalda Trumpa po aresztowaniu Epsteina – twierdził, że tajemniczy miliarder pracował dla „wywiadu”.

Inne dochodzenia wyjaśniają, że Epstein prowadził operację szantażowania , ponieważ podglądał miejsca – czy to w swojej rezydencji w Nowym Jorku, czy na wyspie karaibskiej – mikrofonami i kamerami, aby zarejestrować lubieżne interakcje między gośćmi a nieletnimi dziewczyny, które wykorzystał Epstein. Wydaje się, że Epstein przechował dużą część swojego szantażu w sejfie na swojej prywatnej wyspie.

Twierdzenia o powiązaniach Epsteina i jego zaangażowaniu w wyrafinowaną, dobrze finansowaną operację szantażu seksualnego, co zaskakujące, zachęciło kilka mediów do zbadania historii agencji wywiadowczych zarówno w USA, jak i za granicą, prowadzących podobne operacje szantażu seksualnego, z których wiele dotyczy również osób niepełnoletnich prostytutek.

W samych Stanach Zjednoczonych CIA przeprowadziła wiele operacji szantażu seksualnego w całym kraju, zatrudniając prostytutki, aby atakować zagranicznych dyplomatów w miejscu, które Washington Post nazywało kiedyś „pułapkami miłosnymi” CIA. Jeśli ktoś wróci jeszcze bardziej w przeszłość historyczną Stanów Zjednoczonych, staje się oczywiste, że ta taktyka i jej użycie wobec potężnych polityków i wpływowych osób znacznie wyprzedza CIA, a nawet jej poprzednika Urząd Usług Strategicznych (OSS). W rzeczywistości pionierem i to wiele lat wcześniej zostały stosowane przez amerykańską mafię.

W trakcie tego dochodzenia MintPress odkrył, że garstka osób wpływowych na amerykańską przestępczość zorganizowaną podczas i po wprowadzeniu prohibicji była bezpośrednio zaangażowana w operacje szantażu seksualnego, których używali do własnych, często mrocznych celów.

W części I tego wyłącznego dochodzenia MintPress zbada, w jaki sposób związany z mafią biznesmen z głębokimi powiązaniami z notorycznym gangsterem Meyerem Lansky’m nawiązał bliskie stosunki z Federalnym Biurem Śledczym (FBI), a także prowadził operację szantażu seksualnego przez dziesięciolecia, która później stała się ukryta część antykomunistycznej krucjaty z lat 50. XX wieku prowadzonej przez senatora Josepha McCarthy’ego (R-WI), znanego w całym Waszyngtonie z nawyku pijanych po omacku ​​nieletnich nastoletnich dziewcząt.

Byłby to jednak jeden z najbliższych pomocników McCarthy’ego, który przejąłby pierścień w późniejszych latach, handlując nieletnimi i rozszerzając tę ​​seksualną operację szantażu, jednocześnie zwiększając swoje wpływy polityczne, pozostawiając go w bliskim kontakcie z wybitnymi postaciami, w tym byłym prezydentem Ronaldem Reaganem i mężczyzną, który później zostanie prezydentem, Donaldem Trumpem.

Jak zostanie ujawnione w części II, po śmierci tej postaci operacja szantażu trwała przez różnych następców w różnych miastach i istnieją mocne dowody, że Jeffrey Epstein został jednym z nich.

Samuel Bronfman i mafia

Era prohibicji w Stanach Zjednoczonych jest często wykorzystywana jako przykład tego, jak zakazanie substancji rekreacyjnych nie tylko zwiększa ich popularność, ale także powoduje boom w działalności przestępczej. Rzeczywiście, to Prohibicja znacznie zwiększyła siłę amerykańskiej mafii, ponieważ najlepsi lordowie przestępcy stali się bogaci dzięki tajnemu handlowi i sprzedaży alkoholu oprócz hazardu i innych działań.

Ta historia zaczyna się od handlu przemytniczego z lat dwudziestych i wczesnych lat trzydziestych XX wieku, ponieważ zgromadziła kluczowe postacie, których następcy i partnerzy stworzyliby w końcu szereg pierścieni szantażu i handlu seksualnego, które dałyby początek Jeffreyowi Epsteinowi, „Lolita Express” i „Orgy Island”.

Samuel Bronfman nigdy nie planował zostać głównym producentem alkoholu, ale zgodnie z nazwiskiem swojej rodziny, co oznacza „brandy man” w jidysz, w końcu zaczął dystrybuować alkohol jako przedłużenie rodzinnej działalności hotelarskiej. Podczas kanadyjskiego okresu prohibicji, który był krótszy niż przed swoim południowym sąsiadem, firma rodzinna Bronfman wykorzystywała luki prawne w celu obejścia prawa i znalezienia technicznie legalnych sposobów sprzedaży alkoholu w hotelach i sklepach należących do rodziny. Rodzina polegała na swoich powiązaniach z członkami amerykańskiej mafii, aby nielegalnie przemycać alkohol ze Stanów Zjednoczonych.

Wkrótce po zakończeniu prohibicji w Kanadzie, zaczęła się w Stanach Zjednoczonych, a zanim przepływ nielegalnego alkoholu zmienił się w drugą stronę, Bronfmans – których przedsięwzięciami kierował następnie Sam Bronfman i jego bracia – stosunkowo późno rozpoczęli dobrze prosperujący handel.

„Spóźniliśmy się na dwa najbardziej lukratywne rynki – na pełnym morzu i po drugiej stronie rzeki Detroit. (…) ”- powiedział kiedyś Bronfman kanadyjskiemu dziennikarzowi Terence Robertsonowi, który wówczas pisał biografię Bronfmana. Niemniej jednak „wtedy zaczęliśmy zarabiać nasze prawdziwe pieniądze” – podsumował Bronfman. Biografia Robertsona na temat Bronfmana nigdy nie została opublikowana, ponieważ zmarł w tajemniczych okolicznościach wkrótce po ostrzeżeniu swoich kolegów, że odkrył nieprzyjemne informacje o rodzinie Bronfman.

Tłum Samuela Bronfmana

Samuel Bronfman na zdjęciu w 1937 r. Ze swoimi synami Edgarem i Charlesem

Kluczem do sukcesu Bronfmana podczas amerykańskiej prohibicji były więzi, które jego rodzina kultywowała z przestępczością zorganizowaną podczas kanadyjskiej prohibicji, które doprowadziły wielu wybitnych członków motłochu w Stanach Zjednoczonych do faworyzowania Bronfmana jako partnera biznesowego. Alkohol Bronfmana został kupiony w ogromnych ilościach przez wielu lordów przestępczych, którzy nadal żyją w amerykańskiej legendzie, w tym Charles „Lucky” Luciano, Moe Dalitz, Abner „Longy” Zwillman i Meyer Lansky.

Większość współpracowników motłochu Bronfmana podczas prohibicji była członkami tak zwanego Narodowego Syndykatu Przestępczego, którego to organ śledczy Senatu z lat 50-tych, znany jako Komitet Kefauver, opisał jako konfederacja zdominowana przez ludzi włosko i żydo -amerykańskich. Podczas tego dochodzenia, niektóre z największych nazwisk amerykańskiej mafii wymieniły Bronfmana jako centralną postać w swoich operacjach szmuglowania. Wdowa znanego amerykańskiego szefa mafii Meyera Lansky’ego opowiedziała nawet, jak Bronfman organizował dla męża wystawne kolacje.

Wiele lat później dzieci i wnuki Samuela Bronfmana, nienaruszone powiązaniami ich rodziny z przestępczym światem, będą ściśle kojarzyć się z Leslie Wexner, rzekomo źródłem dużej części tajemniczego bogactwa Epsteina, oraz innymi powiązanymi z motłochem „filantropami”, a niektórzy z nich nawet zarządzają własnymi operacjami szantażu seksualnego, w tym niedawno aresztowanego opartego na szantażu „seksu” NXIVM . Późniejsze pokolenia rodziny Bronfmana, zwłaszcza synowie Samuela Bronfmana tj. Edgara i Charlesa, zostaną omówione bardziej szczegółowo w części II tego raportu.

Mroczny sekret Lewisa Rosenstiela

Kluczowe dla operacji szmuglowania w czasach Bronfmana byli dwaj pośrednicy, z których jednym był Lewis „Lew” Rosenstiel. Rosenstiel rozpoczął pracę w destylarni wuja w Kentucky przed Prohibicją. Po wejściu w życie prawa zakazującego spożywania alkoholu Rosenstiel utworzył Schenley Products Company, która później stała się jedną z największych firm alkoholowych w Ameryce Północnej.

Chociaż w tym czasie był on absolwentem liceum i nie był szczególnie dobrze związany społecznie, Rosenstiel miał przypadkowe spotkanie z Winstonem Churchillem w 1922 r. podczas wakacji na Riwierze Francuskiej. Zgodnie New York Times , Churchill „poradził mu [Rosenstiel], aby przygotować się do powrotu sprzedaży alkoholi w Stanach Zjednoczonych”. Rosenstielowi jakoś udało się zabezpieczyć finansowanie dzięki elitarnej i szanowanej na Wall Street firmie Lehman Brothers by sfinansować zakup zamkniętych gorzelni.

Oficjalnie mówi się, że Rosenstiel zbudował swoją firmę i bogactwo po Prohibicji, postępując zgodnie z radą Churchilla, aby przygotować się do uchylenia (ustawy). Był jednak wyraźnie zaangażowany w operacje szmuglowania, a nawet oskarżony o to własnie w 1929 roku, choć unikał wyroku. Podobnie jak Bronfman, Rosenstiel był bliski zorganizowanej przestępczości, w szczególności członków sojuszu mafii żydowsko-amerykańskiej i włosko-amerykańskiej znanej jako National Crime Syndicate.

Późniejsze dochodzenia legislacyjne stanu Nowy Jork podniosłyby zarzut, że Rosenstiel „był częścią„ konsorcjum ”z podziemnymi postaciami, które kupowały alkohol w Kanadzie [od Samuela Bronfmana]”, którego innymi członkami byli „Meyer Lansky, znany przywódca przestępczości zorganizowanej; Joseph Fusco, współpracownik nieżyjącego gangstera z Chicago Al Capone i Josepha Linseya, bostoński pan Kelly [śledczy zeznający przed Kongresem] zidentyfikowany jako skazany szmugler ”. Relacje Rosenstiela z tymi ludźmi, zwłaszcza z Lansky , będą kontynuowane długo po Prohibicji i Samuela ze strony Bronfman również utrzyma więzi z mafią.

Oprócz przyjaciół w tłumie Rosenstiel utrzymywał również relacje z FBI, rozwijając bliskie relacje z wieloletnim dyrektorem FBI J. Edgarem Hooverem i czyniąc prawą rękę Hoovera i długoletniego asystenta w FBI Louisa Nicholsa wiceprezydenta z jego imperium Schenley w 1957 roku.

Pomimo podobnego pochodzenia, gdy baroni szmuglowania stali się „szanowanymi” biznesmenami, osobowości Bronfmana i Rosenstiela były drastycznie różne, a ich związek był co najmniej skomplikowany. Jednym z przykładów różnic między najlepszymi baronami alkoholowymi w Ameryce Północnej był taki, jak traktowali swoich pracowników. Bronfman niekoniecznie był znany z tego, że był okrutnym szefem, podczas gdy Rosenstiel był znany z nieobliczalnego i „potwornego” zachowania wobec pracowników, a także z niezwykłej praktyki podsłuchiwania swoich biur, aby usłyszeć, co mówią o nim pracownicy, gdy nie był obecny .

Lewis Rosenstiel Roy Cohn

Rosenstiel był związany zarówno z FBI, jak i przestępczością zorganizowaną

Różnice między Bronfmanem a Rosenstielem znalazły również odzwierciedlenie w ich życiu osobistym. Podczas gdy Bronfman ożenił się tylko raz i był lojalny wobec swojej żony, Rosenstiel ożenił się pięć razy i był znany ze swoich względnie zamkniętych biseksualnych wybryków, a część jego życia była dobrze znana wielu jego bliskim współpracownikom i pracownikom.

Chociaż od lat były tylko wskazówki dla tej drugiej strony kontrowersyjnego biznesmena, szczegóły pojawiły się lata później podczas postępowania rozwodowego wniesionego przez czwartą żonę Rosenstiela, Susan Kaufman, która poparła oskarżenia. Kaufman twierdził , że Rosenstiel był gospodarzem imprez ekstrawaganckich, które obejmowały „chłopięce prostytutki”, i że jej mąż zatrudnił ich „dla przyjemności” pewnych osób, w tym ważnych urzędników państwowych i wybitne postacie w amerykańskim świecie przestępczym

Kaufman złożyła później te same roszczenia pod przysięgą podczas przesłuchania w Nowym Jorku we Wspólnym Komitecie Ustawodawczym ds. Przestępczości na początku lat siedemdziesiątych.

Rosenstiel nie tylko zorganizował te imprezy, ale również zadbał o to, aby ich miejsca były wyposażone w mikrofony, które rejestrowały wybryki jego głośnych gości. Te nagrania audio, jak twierdziła Pani Kaufman, były następnie przechowywane w celu szantażu. Choć twierdzenia Pani Kaufman są szokujące, jej zeznania zostały uznane za wiarygodne i wysoko ocenione przez byłego głównego doradcę Komisji Kryminalnej, sędziego z Nowego Jorku, Edwarda McLaughlina i śledczego komisji Williama Gallinaro, a aspekty jej zeznań zostały później potwierdzone przez dwóch oddzielnych świadków, które były nieznane Pani Kaufman.

Takie działania szantażu oferują możliwości dla swoich działań, które później stały się bardziej wyrafinowane i dramatycznie wzrosło ich zasięg w latach 50. XX wieku pod „dowódcą polowym” Rosenstiela (pseudonim nadany przez Rosenstiela osobie, która wkrótce zostanie wymieniona w tym raporcie). Wiele osób związanych z „dowódcą polowym” Rosenstiela w latach 70. i 80. ponownie znalazło swoje nazwiska w prasie po ostatnim aresztowaniu Jeffreya Epsteina.

„Nietykalny” gangster

Bronfman i Rosenstiel stali się legendą w branży monopolowego w Ameryce Północnej, po części ze względu na ich walkę o dominację w branży, którą opisała New York Times opisała (…) Pomimo ich konfliktów w świecie wielkich korporacji, jedyną rzeczą, która jednoczyła tych dwóch biznesmenów bardziej niż cokolwiek innego, było ich bliskie powiązanie z amerykańską przestępczością zorganizowaną, szczególnie ze znanym gangsterem Meyerem Lansky’m.

Lansky jest jednym z najbardziej znanych gangsterów w historii amerykańskiej przestępczości zorganizowanej i wyróżnia się tym, że jest jedynym słynnym gangsterem, który zyskał rozgłos w latach dwudziestych XX wieku, któremu udało się umrzeć jako starszy mężczyzna i nigdy nie spędzić ani dnia w więzieniu.

Długie życie Lansky’ego i umiejętność unikania więzienia była w dużej mierze wynikiem jego bliskich relacji z potężnymi biznesmenami, takimi jak Bronfman i Rosenstiel (między innymi), Federalnym Biurem Śledczym (FBI) i amerykańską społecznością wywiadowczą , a także jego rolą w ustanowienie kilku pierścieni szantażu i wymuszeń, które pomogły mu utrzymać prawo na dystans. Rzeczywiście, kiedy Lansky został ostatecznie oskarżony o przestępstwo w latach siedemdziesiątych, to Urząd Skarbowy przyniósł zarzuty, a nie FBI, i został oskarżony o unikanie podatków i w konsekwencji uniewinniony.

Lansky był niezwykle blisko zarówno Bronfmana, jak i Rosenstiela. Bronfman regularnie organizował „obfite kolacje” na cześć Lansky’ego zarówno podczas, jak i po prohibicji. Imprezy te zostały z miłością zapamiętane przez żonę Lansky’ego, a Lansky z kolei wyświadczył przysługę Bronfmanowi, począwszy od wyłącznej ochrony jego przesyłek podczas prohibicji, aż po zdobycie biletów na upragnione mecze bokserskie „walki stulecia”.

Rosenstiel organizował również regularne przyjęcia obiadowe na cześć Lansky’ego. Susan Kaufman, była żona Rosenstiel twierdziła, że ​​zrobiła wiele zdjęć jej byłemu mężowi i Lansky’emu towarzysko i imprezujących razem, zdjęcia, które widziała także Mary Nichols z The Philadelphia Inquirer . Ponadto, według wspomnień Kaufmana, Lansky był jedną z osób, które Rosenstiel starał się chronić przed kontrolą prawną w ramach swojej dziecięcej prostytucji i pierścienia szantażu wymierzonego w wysokich urzędników, i usłyszał, że jeśli rząd „kiedykolwiek wywrze presję przeciwko Lansky’emu lub innemu z nas wykorzystamy to [konkretne nagranie zrobione na jednej z „imprez”] jako szantaż. ”

Lansky był znany z tego, że zwrócił się do Rosenstiela jako „Najwyższego Dowódcy”, a tytuł ten będzie później użyty w odniesieniu do Rosenstiela przez inną osobę głęboko związaną z mafią i operacjami szantażu seksualnego, poprzednio nazywaną w tym raporcie „dowódcą polowym” Rosenstiela.

Lansky miał również bliskie powiązania z wywiadem  CIA i wojskiem USA. Podczas II wojny światowej Lansky – wraz ze swoim współpracownikiem Benjaminem „Bugsy” Siegelem – współpracował z wywiadem marynarki wojennej pod kryptonimem „ Operacja Underworld ”, operacji, której istnienia rząd zaprzeczał przez ponad 40 lat.

Dziennikarz i znany kronikarz tajnych działań CIA, Douglas Valentine, zauważył w swojej książce CIA as Organised Crime: How Illegal Operations Corrupt America and the World, że współpraca rządu z mafią podczas II wojny światowej doprowadziła do jej ekspansji po wojnie – etap przyszłej współpracy z amerykańskim wywiadem.

Według Valentine:

Czołowi urzędnicy rządowi byli również świadomi, że pakt faustyjski rządu z mafią podczas II wojny światowej pozwolił kapturom wkroczyć do głównego nurtu Ameryki. W zamian za usługi świadczone podczas wojny szefowie mafii byli chronieni przed ściganiem za dziesiątki nierozwiązanych morderstw. […]

Mafia była ogromnym problemem w 1951 r. [Kiedy zwołano Komitet Kefauvera ], równoważnym dzisiejszemu terroryzmowi. Ale była to także chroniona gałąź CIA, która kooptowała organizacje przestępcze na całym świecie i używała ich w tajnej wojnie przeciwko Sowietom i Czerwonym Chińczykom. Mafia współpracowała z wujem Samem i wyłoniła się z II wojny światowej pełna energii i władzy. Kontrolowali miasta w całym kraju. ”

Rzeczywiście, niedługo po utworzeniu CIA nawiązała relacje z Lansky’m na polecenie szefa kontrwywiadu CIA Jamesa J. Angletona. Później CIA zwróciłoby się później do powiązanego z Lansky moba na początku lat 60. XX wieku w ramach konsekwentnie bezowocnych poszukiwań zabójstwa kubańskiego przywódcy Fidela Castro , pokazując, że CIA utrzymywała kontakty z kontrolowanymi przez Lansky’ego elementami mafii na długo po pierwszym spotkaniu z Lansky’m miało miejsce.

CIA miała również bliskie powiązania ze współpracownikami Lansky’ego, takimi jak Edward Moss, który pracował dla Lansky’ego w public relations i był uważany za „interesujący” CIA przez ówczesnego inspektora generalnego agencji JS Earmana. Harry „Happy” Meltzer był także kolejnym wspólnikiem Lansky’ego, który był aktywem CIA, a CIA poprosiła Meltzera, aby dołączył do zespołu zabójców w grudniu 1960 roku.

Oprócz CIA Lansky był również połączony z zagraniczną agencją wywiadowczą za pośrednictwem Tibora Rosenbauma, nabywcy broni i wysokiego rangą urzędnika w izraelskim Mossadzie, którego bank – Międzynarodowy Bank Kredytowy w Genewie – wyprał wiele z nieuczciwie zdobytych przez Lansky’ego i poddał je recyklingowi w legalne amerykańskie firmy.

Meyer Lansky Roy Cohn Israel

Lansky przed Sądem Najwyższym Izraela, gdzie starał się o pozwolenie na emigrację w 1972 roku. Zdjęcie | AP

Dziennikarz Ed Reid, autor biografii Virginia Hill The Mistress and the Mafia , napisał, że Lansky próbował uwięzić potężnych ludzi poprzez szantaż seksualny już w 1939 roku. Reid twierdzi, że Lansky wysłał Hillę do Meksyku, gdzie jego powiązania z Zachodnim Wybrzeżem założył pierścień narkotykowy, który później obejmował OSS, prekursora CIA, aby uwieść wielu „czołowych polityków, oficerów armii, dyplomatów i funkcjonariuszy policji”.

Ostatecznie Lansky został uznany za uzyskanie kompromitujących zdjęć dyrektora FBI J. Edgara Hoovera w latach 40. XX wieku, które pokazały „Hoovera w jakiejś homoseksualnej sytuacji”, według byłego współpracownika Lansky’ego, który również twierdził, że Lansky często twierdził: Naprawiłem tego skurwysyna. Zdjęcia pokazały Hoovera zaangażowanego w czynności seksualne z jego wieloletnim przyjacielem, zastępcą dyrektora FBI, Clyde Tolson.

W pewnym momencie zdjęcia te wpadły w ręce szefa kontrwywiadu CIA Jamesa J. Angletona, który później pokazał je kilku innym urzędnikom CIA, w tym Johnowi Weitzowi i Gordonowi Novelowi. Angleton był odpowiedzialny za relacje CIA z FBI i izraelskim Mossadem, dopóki nie opuścił agencji w 1972 roku i, jak ostatnio wspomniano, utrzymywał również kontakt z Lansky.

Anthony Summers, były dziennikarz BBC i autor „ Official and Confidential: The Secret Life” J. Edgara Hoovera , argumentował, że to nie Lansky, ale William Donovan, dyrektor OSS, który otrzymał oryginalne zdjęcia Hoovera, a następnie udostępnił je je z Lansky.

Summers stwierdził także, że „Dla [gangstera Franka] Costello i Lansky’ego zdolność do korupcji polityków, policjantów i sędziów była fundamentem operacji mafijnych. Sposób, w jaki odkryli, że radzą sobie z Hooverem, według kilku źródeł mafijnych, wiązał się z jego homoseksualizmem. ”Ta anegdota pokazuje, że Lanksy i CIA utrzymywali tajne relacje, które obejmowały między innymi dzielenie się materiałem szantażowym (tj.„ Wywiadem”).

Możliwe jest również, że Hoover został schwytany przez motłoch podczas jednej z „imprez szantażowych” Rosenstiela, na której Hoover czasami znajdował się w obecności wybitnych postaci mafii. Mówiono, że Hoover na niektórych wydarzeniach nosił odzież damską, a później żona Meyera Lansky’ego powiedziała, że jej mąż miał zdjęcia byłego dyrektora FBI w ciągłym ruchu. Ponadto, Hoover jest na rekord pokazując niezwykłą troskę przy obchodzeniu się z FBI powiązań przestępczych Rosenstiel jako wczesny jak 1939 roku, tym samym, że jego bliski współpracownik Lansky aktywnie wzniecanie szantaż seksualny potężnych figur politycznych.

Szantaż nabytych Hoovera i posiadanie motłochu za dowodów została wymieniona jako główny czynnik w kilkudziesięcioletnią zaprzeczenia Hoovera że ogólnopolskie sieci przestępczości zorganizowanej były poważnym problemem. Hoover stwierdził, że jest to zdecentralizowany problem lokalny, a zatem poza jurysdykcją biura. Zanim Hoover w końcu uznał istnienie krajowych sieci przestępczości zorganizowanej w 1963 r., Były tak zakorzenione w amerykańskim establishmentu, że były nietykalne.

Doradca ds. Przestępczości kongresowej Ralph Salerno powiedział Summersowi w 1993 r., że umyślna ignorancja Hoovera dotycząca przestępczości zorganizowanej przez większą część jego kariery jako dyrektora FBI „pozwoliła zorganizowanej przestępczości urosnąć bardzo silnie pod względem gospodarczym i politycznym, dzięki czemu stała się znacznie większym zagrożeniem dla dobrobytu ten kraj, niż gdyby był rozwiązany znacznie wcześniej ”.

Cdn….

Artykuł: Hidden in Plain Sight: The Shocking Origins of the Jeffrey Epstein Case, autor: Whitney Webb, 19.07.2019, ZA: mintpressnews.com

Ripsonar News

Reklamy