2006; Wikileaks w 2010 r.opublikował setki tysięcy sklasyfikowanych telegramów Departamentu Stanu, w tym telegram z 2006 r. pokazujący, że destabilizacja rządu syryjskiego było podstawowym celem polityki USA na Bliskim Wschodzie. Ostatecznym zaś zamiarem było obalenie Iranu, jednego z najbliższych sojuszników Syrii. Telegram ujawnił, że ówczesnym celem USA było podważenie rządu syryjskiego wszelkimi dostępnymi środkami.

2001; Wywiad przeprowadzony przez emerytowanego generała armii Stanów Zjednoczonych Wesleya Clarka w „Democracy Now” ujawnił istnienie planów zmiany reżimu w Syrii!

WIDEO Gen. Wesley Clark; plany podboju 7 państw przez USA [2007]

Teraz nowo odtajniony dokument Centralnej Agencji Wywiadowczej wykazał, że te wysiłki sięgają jeszcze wcześniej, tj. późnych lat 80-tych a potencjalnie jeszcze wcześniej!

1986; Odtajniony dokument został napisany w lipcu 1986 r. przez Foreign Subversion and Instability Center, część CIA Mission Center for Global Issues pt.: „ Syria: Scenariusze dramatycznych zmian politycznych ” (zdj.1). Jak sam dokument stwierdza, jego celem jest analizowanie (sposobów) w „celowo prowokujący” sposób „szereg możliwych scenariuszy, które mogą doprowadzić do obalenia prezydenta Assada [ojca Baszara al-Assada, Hafeza] lub innej dramatycznej zmiany w Syrii”. (…)

Chociaż sam dokument oficjalnie poprzedza obecny konflikt syryjski o prawie 25 lat, duża część jego analizy przywodzi na myśl ostatnie wydarzenia w Syrii, szczególnie te, które doprowadziły do ​​wybuchu wojny w 2011 roku. Najważniejszym z nich jest wzrost frakcji sunnickich muzułmanów skierowanych przeciwko rządzącej mniejszości tj. Alawitów (szyicki odłam), a także potencjał do przeciwdziałania wpływom rosyjskim w Syrii i ogólnie na Bliskim Wschodzie. Podobieństwa te sugerują, że wysiłki USA zmierzające do zmiany reżimu w Syrii sięgają ponad 30 lat  – a to dowód na utrzymujące się elementy imperialistyczne (w Waszyngtonie), które konsekwentnie kierują polityką zagraniczną USA.

Powstanie frakcji i konflikt odłamów wyznaniowych w Syrii

Wolny wojownik syryjskiej armii z brygady Al-Faruk, centrum, stąpa po portrecie prezydenta Syrii Baszara Assada, 22 września 2012 r. (AP / Hussein Malla)

Wolny wojownik syryjskiej armii z brygady Al-Faruk depcze po portrecie prezydenta Syrii Baszara Assada, 22 września 2012 r. (AP / Hussein Malla)

Spośród wszystkich wymienionych „osób i grup, które mogą stymulować lub utrudniać próby przejęcia”, które są uznawane przez CIA – to sunnicka populacja Syrii, zajmująca najwyższe miejsce wśród nich. CIA zauważa, że frakcje wyznaniowe powodują zgrzyty w wojsku jak i polityce, ponieważ rządząca mniejszość – Alawici „jest głęboko urażona przez sunnicką większość, która wyparła się z władzy dwa dziesięciolecia temu”. Dokument stwierdza również, że „odnowienie przemocy wspólnotowej między Alawitami i sunnitami może zainspirować tych drugich szczególnie w szeregach wojskowych, by zwrócili się przeciwko reżimowi.

W tamtym czasie Sunnici „stanowił 60 procent syryjskiego korpusu oficerskiego, ale [był] skoncentrowany w szeregach młodszych oficerów”, przy czym większość zaciągniętych mężczyzn to głównie poborowi sunnici. Co więcej, dokument zauważa, że ​​gdyby rząd syryjski zareagował nadmiernie na „niewielkie wybuchy sunnickiej różnicy zdań”, mogłoby dojść do niepokojów na dużą skalę – „przygotowując scenę do wojny domowej”.

CIA również wyraźnie opowiada się za rządem sunnickim w Syrii, stwierdzając, że „interesom USA w Syrii najlepiej służyłby reżim sunnicki”, szczególnie ten prowadzony przez sunnickich „umiarkowanych biznesmenów”, którzy „widzą silna potrzeba zachodniej pomocy i inwestycji.”

Ocena ta, jak Instytut Libertarian zauważył , jest „nadzwyczaj zgodne” z wydarzeniami, szczególnie tych, które zostały zdefiniowane przy obecnym konflikcie w Syrii, który jest często błędnie opisany przez wielu mediach jako „wojny domowej”. Na przykład, siły opozycyjne walczące przez prawie siedem lat by obalić reżim Assada składają się prawie w całości z sunnitów. (…) W 2014 r . Guardian zauważył, że siłami opozycyjnymi były „prawie wyłącznie sunnici”.

Pro-syryjscy demonstranci trzymają flagi partii Baath i zdjęcie prezydenta Baszara Assada podczas wiecu na placu Sabe Bahrat, aby upamiętnić 65. rocznicę założenia Arabskiej Partii Socjalistycznej rządzącej Baath w Damaszku w Syrii, w sobotę, 7 kwietnia 2012 r. (AP Photo Bassem Tellawi)

Pro-syryjscy demonstranci trzymają flagi partii Baath i zdjęcie prezydenta Baszara Assada podczas wiecu na placu Sabe Bahrat, aby upamiętnić 65. rocznicę założenia Arabskiej Partii Socjalistycznej rządzącej Baath w Damaszku w Syrii, w sobotę, 7 kwietnia 2012 r. (AP Photo Bassem Tellawi)

Bractwo Muzułmańskie i reżim wspierany przez USA

Wysoki rangą urzędnik Bractwa Muzułmańskiego, Abdul-Majeed Zneibat, po lewej, słucha, jak przywódca Hamasu Khaled Mashaal, po prawej, rozmawia z dziennikarzami w Damaszku, wtorek, 31 stycznia 2006 r.  (AP / Bassm Tellawi).

Wysoki rangą urzędnik Bractwa Muzułmańskiego, Abdul-Majeed Zneibat, po lewej, słucha, jak przywódca Hamasu Khaled Mashaal, po prawej, rozmawia z dziennikarzami w Damaszku, wtorek, 31 stycznia 2006 r. (AP / Bassm Tellawi).

Podczas gdy dokument poświęca znaczną przestrzeń do dyskusji na temat potencjalnej przemocy na tle religijnym, frakcja zidentyfikowana jako najbardziej prawdopodobna do destabilizacji reżimu Alawitów kierowanego przez Assada to Bractwo Muzułmańskie.

Bractwo Muzułmańskie założone w Egipcie w 1928 r., rozprzestrzeniło się na Bliski Wschód, zyskując wpływy w wielu krajach. Niektóre kraje, takie jak Arabia Saudyjska , Rosja , czy Syria sklasyfikowały Bractwo jako grupa terrorystyczna. Pomimo tego związek CIA z Bractwem, którego początki sięgają lat 50. XX wieku , trwa nadal.

W raporcie CIA z 1986 r. Bractwo Muzułmańskie zostało wyraźnie wskazane jako posiadające najsilniejszą zdolność do przewodzenia jakiejkolwiek sunnickiej opozycji przeciwko Alawitom i związanej z nimi partii politycznej Baas. Raport zauważa, że ​​„rolą Bractwa było wykorzystywanie i koordynowanie działalności opozycyjnej przez inne zorganizowane grupy […] Grupy te nadal istnieją i pod właściwym kierownictwem mogą zjednoczyć się w duży ruch.” Później zauważa, że ​​„resztki Bractwo Muzułmańskie – niektórzy powracający z wygnania z Iraku – może stanowić rdzeń przywództwa ” dla potencjalnego ruchu dysydentów sunnickich.

Interesujący jest również fakt, że dokument z 1986 r. wspomina Bractwo jako część długoterminowego scenariusza, ponieważ stłumienie buntu kierowanego przez Bractwo we wczesnych latach 80- tych. doprowadziło większość jego syryjskich członków do wygnania lub zepchnięcia pod ziemię. Niemal trzy dekady później nie powinno dziwić, że Bractwo odgrywało wiodącą rolę w tworzeniu i militaryzacji opozycji syryjskiej podczas obecnego konfliktu.

Kiedy syryjska opozycja zaczęła się militaryzować w 2011 r. po otrzymaniu broni od CIA i innych sojuszniczych agencji wywiadowczych, Syryjska Rada Narodowa pojawiła się jako wizerunek zbuntowanych sił , zasadniczo wspieranych przez Zachód, starających się obalić Assada. Centrum Carnegie na Bliskim Wschodzie w swoim artykule o Bractwie oświadczyło , że jest „najbardziej wpływowym składnikiem islamistów w radzie”. W latach 2011-2015 CIA przeznaczała ponad 1 miliard dolarów rocznie na szkolenie i uzbrojenie opozycyjnych „rebeliantów” w Syrii . Program nadal trwa, choć w 2015 r. został zmniejszony o 20%.

W 2012 r., kiedy w Syrii utworzono Najwyższe Dowództwo Wojskowe opozycji, Reuters zauważył, że Bractwo Muzułmańskie zdominowało jego przywództwo: „Zjednoczone dowództwo obejmuje wielu powiązanych z Bractwem Muzułmańskim i salafitami … z wyłączeniem najwyższych oficerów, którzy uciekli przed wojskiem Assada. ”Decyzja o przyznaniu Bractwu głównej roli w dowództwie została podjęta podczas rozmów z udziałem urzędników bezpieczeństwa z USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Monarchii Zatoki Perskiej i Jordanii.

Również w 2012 r. rzecznik Bractwa Mahmoud Ghozlan wezwał „rządy arabskie, islamskie i międzynarodowedo interwencji w Syrii „w celu obalenia reżimu [Assada].„ Centrum Bliskiego Wschodu Carnegie powiedziało „od początku rewolucji Bractwo utrzymywało, że interwencja zagraniczna jest jedynym możliwym rozwiązaniem kryzysu w Syrii ”, sugerując, że Bractwo aktywnie poszukuje zagranicznej interwencji wojskowej, aby obalić Assada, cel który ma wspólne cechy z działalnością CIA.

Nawiasem mówiąc, w 2012 r. nastąpiła także bezpośrednia współpraca między Bractwem a CIA. The New York Times doniósł:

 „Oficerowie CIA potajemnie działają w południowej Turcji, pomagając sojusznikom decydować, którzy bojownicy opozycji syryjskiej po drugiej stronie granicy otrzymają broń… poprzez mroczną sieć pośredników, w tym Syryjskie Bractwo Muzułmańskie”.

To oczywiście pozwoliło Bractwu wybrać, którą z wielu grup rebeliantów w Syrii uzbroić, prawdopodobnie faworyzując islamistycznych odpowiedników, którzy byli ideologicznie podobni do Bractwa.

Patrz: Co powinieneś wiedzieć o wojnie w Syrii? Część 1. Program Nazajutrz „The Day After”

Ale pomimo faktu, że opozycja syryjska składa się głównie z fundamentalistycznych sunnitów i ma elementy Bractwa Muzułmańskiego w kluczowych rolach przywódczych, oczekiwane konsekwencje podsycania sunnickiego sprzeciwu wobec Assadów nie poszły dokładnie tak, jak przewidywał raport z 1986 roku. Na przykład, kluczowe segmenty sunnickiej większości Syrii postanowiły wspierać Assada, zwłaszcza ze środkowej i wyższej klasy , jak i sunnickie grupy biznesowe i handlowe. Ponadto wielu sunnitów – z perspektywy wojska amerykańskiego – prawdopodobnie czuje się bardziej zagrożonych przez zbrojną opozycję niż reżim Assada, pomimo wszelkich wątpliwości, jakie mogą mieć z obecną partią rządzącą. Sunnici byli również dobrze reprezentowani w prorządowych bojówkach, takich jak ochotnicze oddziały Narodowych Sił Obrony (NDF).

Przeciwdziałanie Rosji w Syrii

Prezydent Syrii Baszar Al Assad (po lewej) i jego rosyjski odpowiednik Wlamidir Putin (po prawej)

Na zdjęciu z 25 stycznia 2005 r. Prezydent Syrii Baszar Assad odszedł, a prezydent Rosji Władimir Putin uścisnął dłonie podczas ceremonii podpisania umowy na Kremlu w Moskwie. (Zdjęcie AP)

Chociaż tematem tego niedawno odtajnionego raportu jest Syria, rola Związku Radzieckiego – tj. Rosji – odgrywa ważną rolę w dyskusji na temat krajobrazu politycznego Syrii i potencjalnych słabości. Raport zauważa, że ​​„Syria jest centralnym punktem wpływów Moskwy na Bliskim Wschodzie”. Raport wyraźnie wymienia także kilka kluczowych punktów dotyczących strategicznych stosunków Rosji i Syrii, mówiąc, że „kontynuacja dominacji Alawitów byłaby najbardziej korzystna dla interesów sowieckich”, dodając, że „jeśli Sunnici zyskają władzę, pozycja Moskwy byłaby słabsza”.

Wspomniano także o tym, że prawie cała broń Syrii pochodzi z Moskwy i Europy Wschodniej oraz że „Sowieci dostarczają Syrii więcej broni niż jakiemukolwiek klientowi z trzeciego świata”. To „zainteresowanie żywymi poważnymi zmianami polityki lub zmianami w kierownictwie Syrii” raport dodał, że zachęca Rosję do interwencji w Syrii.

Oczywiście Rosja – kiedy reżim Assada był zagrożony przez siły opozycyjne – interweniował w celu ochrony swoich interesów w Syrii. Rozpoczynając w 2015 r. lotniczą kampanię przeciwko „umiarkowanym” i powiązanym z terroryzmem rebeliantom, Rosja wkrótce stała się centralną częścią konfliktu i największym sojusznikiem Assada w walce o utrzymanie władzy. Nawiasem mówiąc, rola Rosji w Syrii stała się bazą dla amerykańskiej obsesji Rosyjskiej „ingerencji” i „agresji” w ostatnich latach, co doprowadziło  USA i Rosję do najgorszych stosunków dyplomatycznych od czasu szczytu zimnej wojny.

Dlatego też CIA jest bardzo chętna do podsyca krajowej antyrosyjskiej histerii. Wzmianka o Moskwie w raporcie z Syrii z 1986 r. sugeruje, że obecne wysiłki kierowane przez USA w celu destabilizacji reżimu Baszara al-Assada są przynajmniej częściowo motywowane jego długoterminowym celem izolacji Rosji i łagodzenia jej wpływów na arenie międzynarodowej.

Patrząc poza Syrię

Syryjscy rebelianci biorą udział w szkoleniu w Maaret Ikhwan pod Idlibem w Syrii.

Wspierani przez CIA syryjscy rebelianci biorą udział w szkoleniu w Maaret Ikhwan pod Idlibem w Syrii.

Fakt, że CIA ma centrum poświęcone „zagranicznej wywrotności i niestabilności” – a także udokumentowaną skłonność  do zmiany reżimu – potwierdza, że ​​dziesięciolecia wysiłków zmierzających do destabilizacji Syrii przypominają wysiłki agencji zmierzające do destabilizacji innych reżimów na całym świecie by zastąpić je rządami, które uważają za bardziej przychylne interesom USA.

Te wysiłki w kierunku destabilizacji są często przeprowadzane z niewielkim, jeśli w ogóle, pod względem ich wpływu na cywili, którzy często zostają złapani w krzyżowy ogień. Jak zauważono zarówno w raporcie z 1986 r., jak i wycieku z 2006 r., Asadowie wprowadzili w Syrii okres „bezprecedensowej stabilności”. Mimo to rząd CIA i USA postanowił realizować program destabilizacji. Prawie siedem lat później liczba ofiar śmiertelnych w wysiłkach Zachodu zmierzających do obalenia Assada osiągnie poziom pół miliona i przyczyniła się do powstania największego kryzysu uchodźczego od czasów II wojny światowej.

Artykuł: Declassified CIA Report Exposes Over 25 Years of U.S. Plans to Destabilize Syria, [mintpressnews.com], autor: Whitney Webb, z dn. 6.03.2017 r.

Tłumaczenie: Ripsonar News