Transformacja chrześcijaństwa

Nie wiem czy zdaje sobie czytelnik sprawę, ale kiedy religia chrześcijańska pojawiła się w Grecji 400-200 p.n.e. chrześcijanie byli uważani dla Greków jako Ateiści, gdyż wierzyli w jakiegoś jednego boga. Były to okresy prześladowań, broniąc tym samym wiary własnej przed ową sektą, jak byśmy to dzisiaj nazwali. Dopiero za czasów Cesarza Konstantego (III w n.e.) po okresach ciężkich prześladowań stało się religią państwową imperium rzymskiego! Tutaj zajmiemy się własnie przygarnięciem owej religii przez Imperium i poddanie jej ‚drobnym” zmianom na cześć i chwałę cesarstwa. Zapraszam.

0 – 300 n.e. – To okres wczesnochrześcijański, który dawał ludziom nadzieje na osiągnięcie duchowego zbawienia poprzez przyswajanie wiedzy jak i kierowaniem się etyką. Łagodny charakter wczesnochrześcijańskiego kościoła nie potrzebował surowych praw. Najcięższą karą stosowano ekskomunikę czyli wykluczenie z grupy. Jest to bowiem okres, w którym religia ta była utajona z powodu licznych  prześladowań szczególnie przez Imperium Rzymskie. Ludzie mogli w każdej chwili przystąpić do społeczności chrześcijańskiej wyłącznie w wyniku zmiany przekonań, do której nikt nie może i nie powinien być zmuszany!

Jednak wraz z nawracaniem się na nie politycznych przywódców, zaczęło się ono stopniowo zmieniać w miarę upolitycznienia chrześcijaństwa. Jak? Zobaczmy…

Czytaj dalej