Latest Entries »

KODŁUCH


14.02.2019 czyli 1230 dzień walki dzień walki z Imperium Zła i jego armią na Bliskim Wschodzie…

View original post 1 549 słów więcej

Reklamy

01.02.2019 – USA zawieszają udział w traktacie INF, którego całkowite porzucenie nastąpi w ciągu kolejnych 180 dni.

02.02.2019 – Federacja Rosyjska w odpowiedzi na jednostronną decyzję Waszyngtonu również występuje z umowy.

Traktat INF – czyli „Układ o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu”. został podpisany między USA a ZSRR w 1987 roku, a wszedł w życie w 1988. Traktat eliminował obustronnie posiadanie lądowego całego arsenału rakiet balistycznych nuklearnych i konwencjonalnych (manewrujących) o zasięgu 500 – 1000 km (tj. krótkiego i średniego zasięgu) oraz 1000 -5500 km tzw. w zakresie pośrednim oraz zakazywał ich produkcji, przechowywania i używania. Nigdy nie uwzględniano w nim zakazów użycia rakiet balistycznych wystrzeliwanych z morza lub z powietrza. Powstanie traktatu INF było następstwem rozmieszczenia przez USA rakiet pocisków balistycznych średniego zasięgu MGM-31B Pershing II o zwiększonym zasięgu w Europie, więc do tej pory był gwarantem pokoju właśnie w tym obszarze.

Traktat INF razem z innymi porozumieniami tj: traktat o ograniczeniach zbrojeń strategicznych SALT, zmniejszenie potencjału głowic nuklearnych, zmniejszenie proliferacji zgodnie z układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej NTP – miał na celu stworzenie bezpiecznego koegzystowania na naszej planecie, unikając tym samym perspektywy wojny nuklearnej.

View full article »

Wikileaks ujawnił podręcznik wojskowy dotyczący tzw. „niekonwencjonalizowanych działań wojennych”, wg których m.in czytamy, że wojna ekonomiczna jest jednym z podstawowych  i stałych komponentów prowadzenia wojny!

2008 – Dokument pt.„Manual Field 3-05.130, Army Special Operations Forces Unconventional Warfare” jest ni mniej ni więcej a świadectwem niejawnych działań rządu USA którego wypadkową jest zmiana reżimów/zamach stanu!  Do „Niekonwencjonalnych działań wojennych” armia zalicza wojnę ekonomiczną (tworząc sztucznie ekonomiczno-gospodarczy chaos), wykorzystując politykę i współpracę koalicjantów by potęgować planowane zajścia, aż do momentu powszechnego konfliktu na pełną skalę.

View full article »

Pomoc humanitarna dla Wenezueli to koń trojański USA.

Jako pierwszy wpadł na pomysł wykorzystania tej szlachetnej posługi względem potrzebujących do realizacji polityki zagranicznej, a raczej działań wojskowych rodem zbliżonym do działań partyzanckich – nasz rodak Z. Brzeziński w latach 80-tych.

Pod płaszczykiem konwojów z pomocą humanitarną: żywności, leków, ubrań itp. możemy dostać się do miejsca, rejonu, gdzie w normalnych okolicznościach jest to z wielu względów niemożliwe. Przyczyny prawne, pozycja międzynarodowa itp. to główne bolączki agresji w dzisiejszym świecie, kiedy gramy tego dobrego i demokratycznego…

Kiedy ogłosi się kryzys humanitarny, dość łatwo można w takich okolicznościach do pomocy poprosić wojsko (dla bezpieczeństwa chociażby, dlatego pojawia się hasło: „korytarze humanitarne:”), a to tylko krok od znalezienia błahego pretekstu by doprowadzić do pożądanego konfliktu, który w normalnych okolicznościach byłby nie do wykonania. Chyba że szmuglowane towary „demokratyczne wsparcie dla opozycji” – w zupełności wystarczy. Ale owe zabawki z USA mogą być znalezione co psuje światową, wypracowaną pozycję i nieskazitelną reputację „gołębia i strażnika pokoju”.

MZW Wenezueli ujawniło znalezione fanty USA:
https://www.rt.com/news/450751-trump-venezuela-weapons-freedom/?fbclid=IwAR1hcRVv27JaDjvw4a8YiFVeedqaGL335RRgIH-hzs5InKUgb6LGpjf6IQI

Ale jak to ma się do Wenezueli? Już objaśniam.

View full article »

Mr Enigmatis

Prezydent Trump ogłosił wycofanie amerykańskich oddziałów bojowych z „Większego Bliskiego Wschodu”, ale Pentagon nadal realizuje plan Rumsfelda – Cebrowskiego. Tym razem celem jest zniszczenie państw „basenu Karaibów”. Nie przypomina to obalenia reżimów prosowieckich, tak jak miało to miejsce w latach ‘70, ale zniszczenie wszystkich regionalnych struktur państwowych, bez względu na przyjaciół i wrogów politycznych. Thierry Meyssan obserwuje przygotowania do tej nowej serii wojen.

W serii poprzednich artykułów przedstawiliśmy plan SouthCom, w celu sprowokowania wojny między narodami Ameryki Łacińskiej, aby zniszczyć struktury wszystkich państw w „basenie karaibskim”. Przygotowania do wojen tej wielkości, które miałyby nastąpić po konfliktach na «Wielkim Bliskim Wschodzie», zgodnie ze strategią Rumsfelda – Cebrowskiego, wymagają dekady.

Po okresie destabilizacji gospodarczej i okresu wojskowych przygotowań, faktyczna operacja powinna rozpocząć się w nadchodzących latach od ataku na Wenezuelę przez Brazylię (wspieraną przez Izrael), Kolumbię (sojusznika Stanów Zjednoczonych) i Gujanę ( innymi słowy Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytani). Po Wenezueli nadejdzie…

View original post 1 501 słów więcej

Mr Enigmatis

Stany Zjednoczone i ich sojusznicy przygotowują w ciszy brutalny plan „położenia kresu dyktaturze” w Wenezueli. Plan „Master Stroke„, jest już w zaawansowanym stadium realizacji. Jego pierwsze efekty będzie można zobaczyć już przed kolejnymi wyborami, a jeśli eliminacja prezydenta Nicolasa Maduro nie powiedzie się podczas tej ofensywy, której towarzyszyć będzie cała machina propagandowa czyli media i pewne akty przemocy „dla obrony demokracji”, zostanie wdrożony Plan B. Będzie on implikował kilka krajów, w celu narzucenia „wielostronnej siły” dla interwencji zbrojnej.

Panama, Kolumbia, Brazylia i Gujana będą odgrywać kluczową rolę, przy zasadniczym wsparciu Argentyny i innych „przyjaciół”, a wszystko pod kontrolą Pentagonu. Kraje sąsiednie będą stanowić bazę dla sił bojowych i ich bezpośredniego wsparcia, w tym szpitali i zaopatrzenia dla żołnierzy – wszystko jest gotowe.

Admirał Kurt Walter Tidd

Wszystko to zostało przedstawione w 11-stronicowym dokumencie opatrzonym podpisem admirała Kurta Waltera Tidda, obecnego głównodowodzącego USA w SouthCom, ale dokument nie…

View original post 1 808 słów więcej

23.01 – Juan Guaido na wiecu na ulicy ogłasza się tymczasowym prezydentem Wenezueli, odrzucając wybory prezydenckie w maju 2018 roku, gdzie 65% głosów wygrał Maduro i nie uznając zaprzysiężenia 10 stycznia a więc legalnie wybranego rządu i władzy). (wenezuelski parlament z Guaido na czele uznał Maduro za uzurpatora!)

ALE! Tej nocy przed wystąpieniem Juan odbiera telefon od wiceprezydenta USA Mike’a Pence! A o cóż może rozmawiać wiceprezydent USA z opozycjonistą i to w nocy? No proste że o spiskowaniu! Utwierdza Guaido w przekonaniu, iż na mocy artykułu 233 konstytucji Wenezueli może tymczasowo przejąc władzę, mianując się prezydentem kraju, a Ameryka z Trupem go poprze! To własnie dlatego kiedy następnego dnia, 23.01 na wiecu ośmielony nocną rozmową ogłasza się przed zebranym tłumem samozwańczym prezydentem, kilkanaście minut później (niektóre źródła podają że do pół godziny) rząd USA nie tylko popiera decyzję Guaido, ale i zachęca świat do tego samego działania, co kolejne kraje z zapałem realizują.

Oczywiście deklaracja przejęcia władzy mają się nijak do art. 233 konstytucji Wenezueli i jest CAŁKOWICIE NIELEGALNA ORAZ ŁAMIE PRAWO MIĘDZYNARODOWE!

25,01 – Ambasada USA opuszcza wreszcie Wenezuelę, choć początkowo nie chciała tego zrobić. Madura zerwał stosunki dyplomatyczne z USA i kazał wyjechać personelowi dyplomatycznemu USA w ciągu 72 godzin.

  • Ambasada jest bardzo ważnym punktem amerykańskiej strategii działalności wywrotowej prowadzonej przez CIA na świecie.

26.01

1 Juan Guaido zażąda przeprowadzenia „wyborów w najbliższych dniach„.

Tego dnia rządy Francji, Hiszpanii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Portugalii i Holandii ogłosiły, że uznają Guaido za prezydenta Wenezueli, jeśli dotychczasowe władze tego kraju nie rozpiszą wyborów prezydenckich w ciągu ośmiu dni. Do tych państw przyłączają się kolejne, na przykład Izrael. „Izrael dołącza się do Stanów Zjednoczonych, Kanady, większości krajów Ameryki Łacińskiej i krajów w Europie w uznaniu nowego przywództwa w Wenezueli” – głosi oświadczenie wydane przez premiera Benjamina Netanjahu. O nowe wybory zaapelowała też szefowa dyplomacji UE Frederica Mogherini.

Rząd Maduro kategorycznie odrzucił na forum ONZ ultimatum wysunięte przez grupę krajów europejskich. „Nie będą nam oferowali prolongat terminu ani decydowali, czy wybory mają się odbyć, czy też nie” – oświadczył wenezuelski minister spraw zagranicznych Jorge Arreaza. „Kim wy jesteście, aby stawiać nam, suwerennemu rządowi, ultimatum?” – pytał. „To infantylna ingerencja” – dodał.  [1]

2. Sekretarz stanu USA wzywa w ONZ do poparcia opozycji w Wenezueli

Sekretarz stanu USA Mike Pompeo wezwał społeczność międzynarodową do poparcia przywódcy wenezuelskiej opozycji Juana Guaido. Podczas posiedzenia Rady Bezpieczeństwa ONZ w Nowym Jorku szef amerykańskiej dyplomacji wyraził nadzieję, że w Wenezueli dojdzie wkrótce do wolnych wyborów. Polska opowiedziała się po stronie Guaido. (..) Mike Pompeo skrytykował reżim Nicolasa Maduro za opresje wobec własnego narodu i zrujnowanie gospodarki Wenezueli. – Były prezydent Wenezueli Maduro ponosi pełną odpowiedzialność za tę tragedię – powiedział. Szef amerykańskiej dyplomacji podkreślił, że Stany Zjednoczone stoją dumnie u boku nowego przywódcy tego kraju Juana Guaido i narodu Wenezueli.

– Czas, aby wszystkie kraje zdeklarowały się jednoznacznie i niezwłocznie: albo jesteście po stronie wolności albo po stronie Maduro i zamętu, który sieje – apelował Mike Pompeo. [2]

Rosja i Chiny złożyły weto w tej kwesti, odrzucając tym samym projekt ratyfikacji wsp. Wenezueli zgłoszony przez USA. Padły nawet słowa przedstawiciela Rosji w ONZ: STANY POPARŁY ZAMACH STANU W WENEZUELI. A nie był to pierwsza taka uwaga.

3 Guaido namawia wojsko do przejścia na jego stronę. Ale że Ci zostają wierne Maduro, nagle, czary, mary…….

  • Attaché ds. obrony w Ambasadzie Wenezueli w Waszyngtonie,  pułkownik Jose Luis Silva poparł tymczasowego prezydenta i wezwał siły zbrojne do tegoż samego. Oczywiście jak ze skryptu dodaje.. oczywiście na twitterze, bo teraz jak Trump zaczął, to wszyscy tak robią ….

Zamachy stanu w Wenezueli a finanse amerykańskie

2002 – znaczna cześć armii wszczęła pucz przeciw ówczesnemu prezydentowi Hugo Chavezie, aresztując go na 2 dni. Jednak solidarność społeczeństwa wobec prezydenta, oraz poparcie Castro doprowadziło do rezygnacji puczystów z dalszej walki.

Za zmianę reżimu w Wenezueli w tym czasie był odpowiedzialny Elliott Abrams (neokonserwatysta, członek PNAC, zwolennik oddziałów śmierci) kierując DLT.  Co znamienne w kolejnym roku – 2003 działał w podobnym celu w Iraku. Skazany za aferę Iron/Contra i kłamstwa przez Kongresem ułaskawiony przez Busha Seniora.

Finansowaniem działalności jak zawsze przy przewrotach i tzw. kolorowych rewolucjach działa NED i USAID.  Jak czytamy w artykule Evy Golinger z 2014 roku:

2001 – rozpoczęto finansowanie opozycji w Wenezueli, którego rezultatem był nieudany zamach w 2002 roku.

2014 – dochodzi do antyrządowych protestów dążących do zmiany władzy, tym razem przeciw Maduro. Na ich czele Leopold Lopez i Maria Corina Machado liderzy opozycyjnego chaosu to długoletni działacze ścisłej współpracy z Waszyngtonem!

Po niepowodzeniu z 2002 r. Biuro (Office of Transition Initiatives -OTI) w Caracas aby razem z NED wpompować w ciągu kolejnych 8 lat ponad 100 mln dolarów w ramach podkopanie rządu Chaveza i umocnienie opozycji!

2011 – po publicznym ujawnieniu naruszeń prawa, OTI zamknięto, a operacje USAID przeniesiono do USA. Przepływ finansowy z zagranicy jednak nie ustał, bo od 2012 roku USAID  przekazał 5-6 mln $ na finansowanie grup opozycyjnych. Ale na tym nie koniec.

2013 – NED i USAID przekazały spore miliony partiom politycznym jak i na ich kampanie wyborcze w tym na: Primero Justicia Party i Voluntad Popular –  Leopolda Lopeza (lider opozycji w zamachu stanu z 2014 r.) oraz organizacji pozarządowej Sumate. Na przełomie 2013/2014 roku przekazano na finansowanie kampanii politycznych w sumie aż 14 mln dolarów. 

2013 – wg raportu rocznego NED przekazała opozycji Wenezueli 2,3 mln dolarów. (w tym część środków poszła na finansowanie młodzieży, kształtowanej do przyszłych działań jak i liderów opozycji). Środki szły wprost na wszystko co miało wpływ na osłabienie rządu a wzmocnienie opozycji, a dzięki organizacji FORMA kierowana przez Cesara Briceńo, powiązanym z bankierem Oscarem G, Mendozą (reprezentujący Banco Vemezolano de Credito – przepływ dolarów z USA przez NED i USAID trafiał do: SUMATE, CEDICE, Sin Mordeza, Observatorio Venezolano de Prisions. 

NED sfinansował także opozycyjną Koalicję na rzecz Jedności Demokratycznej (MUD) za pośrednictwem IRI – czyli International Republican Institute dzięki czemu dzielono się doświadczeniami z grup antyrządowych z Nikaragui, Argentyny i Boliwii, by zaadoptować i wdrożyć owe doświadczenie w Wenezueli!

Ocena obecna:

WIDEO: Eva Golinger on Venezuela: ‚Regime Change & Domination are BIPARTISAN US Policies!”

Ripsonar News

==========================================

  1. https://www.polskieradio24.pl/5/1223/Artykul/2251691,USA-chca-odciac-Nicolasa-Maduro-od-pieniedzy-z-ropy-Dochody-powinny-trafic-do-legalnego-rzadu
  2. https://www.polskieradio24.pl/5/1223/Artykul/2252826,Sekretarz-stanu-USA-wzywa-w-ONZ-do-poparcia-opozycji-w-Wenezueli

PRACowniA

Joe Quinn
Sott.net
9 stycznia 2019 21:53 UTC

Diezinformacyja amerykańskiego państwa w państwie

Zważywszy na to, że większość ludzi wyrobiła już sobie zdanie na ten temat, może się wydawać, że jest już za późno na wskazywanie, że mamy teraz oczywisty dowód, pozwalający nam powiedzieć, że twierdzenie, że „Rosja włamała się w nasze wybory”, nie tylko jest całkowicie fałszywe, ale ci, którzy tak twierdzili – członkowie amerykańskiego wywiadu, establishment polityczny i korporacyjny (jak i inni ideolodzy) – sami byli i są twórcami tych profili „rosyjskich trolli” w mediach społecznościowych, w wypadku których wykazano jakiekolwiek „hakowanie”.

Artykuł NY Times z 19 grudnia 2018 r. ujawnił, że grupa „Demokratów-specjalistów w zakresie technologii” zdecydowała się wykorzystać „podobnie oszukańcze taktyki” (jak te przypisywane rosyjskim trollom) w rywalizacji o mandaty do Senatu w stanie Alabama, zakwestionowanej przez Roya Moore’a w grudniu 2017 r. W wewnętrznym sprawozdaniu na temat tzw. „wysiłków w Alabamie”, pozyskanym przez The…

View original post 1 752 słowa więcej

Brexit

PRACowniA

Joe Quinn
Sott.net
21 listopada 2018 16:41 UTC

Kiedy komuś przytrafia się tragiczne wydarzenie czy doświadczenie traumy, które zasadniczo zmienia jego życie i dążenia, pierwszą sprawą, na której skupiają się przyjaciele, a często i psycholodzy, są czynniki i okoliczności, które sprowokowały ową diametralną zmianę. Jest to kwestia poznania kontekstu. Przez ostatnie 2,5 roku uważnie śledziłem, co na temat Brexitu mają do powiedzenia mądrzy ludzie i politycy, co on oznacza i dlaczego do niego dochodzi. Jednak ani razu nie natknąłem się na jakąkolwiek wzmiankę ze strony tych „ekspertów” o najważniejszym jego aspekcie, czyli kontekście, w którym się pojawił.

View original post 1 857 słów więcej

Muammar al-Kaddafi – pułkownik, polityk, przywódca Libii w latach 1969–2011, sprawujący władzę autorytarną jako Przywódca Rewolucji 1 Września. Kadafi chciał być niezależnym przywódcą próbującym budować silną Afrykę poza wpływami Zachodu.

 

Co miała Libia, zanim Zachód zdecydował się wspomóc USA w obaleniu M. Kadafiego [1]

1. Brak rachunków za prąd; elektryczność jest darmowa dla wszystkich obywateli.

2. Brak oprocentowania pożyczek; banki w Libii są państwowe, a zero procentowe pożyczki są prawnie zagwarantowane dla wszystkich.

3. Posiadanie mieszkania jest w Libii uważane za prawo człowieka. W Zielonej Książeczce autorstwa Kaddafiego pisał on: „Mieszkanie jest podstawową potrzebą jednostki i rodziny, wobec tego nie może ono stanowić cudzej własności”.

4. Wszyscy nowożeńcy w Libii otrzymują 60.000 dinarów (50.000 dolarów amerykańskich) rządowego wsparcia na zakup pierwszego mieszkania i zakładania rodziny.

5. Edukacja i opieka zdrowotna są bezpłatne. Przed rządami Kadafiego tylko 25 % Libijczyków umiało czytać i pisać. Dziś wskaźnik alfabetyzmu wynosi 87%.

6. Jeśli Libijczycy chcą zostać rolnikami – otrzymują ziemię, budynki gospodarcze, sprzęt, nasiona, żywy inwentarz za darmo na rozpoczęcie działalności.

7. Jeśli Libijczyk nie może znaleźć wsparcia edukacyjnego i medycznego, którego potrzebuje – rząd funduje mu wyjazd zagraniczny i stypendium w wysokości 2300 dolarów amerykańskich na miesiąc w celu zamieszkania i na wynajęcie samochodu. (a jeśli dany zabieg nie mógł być zrealizowany w Libii, rząd finansował koszty zagraniczne, włącznie z podróżą i pobytem.)

View full article »